Το επόμενο σκαλί της μοναξιάς

Το επόμενο σκαλί της μοναξιάς

Ν.Λυγερός

Τοεπόμενο σκαλί της μοναξιάς
είναι να ξέρεις από την αρχή
ότι όταν πεθάνεις
θα σε κλάψει
μόνο και μόνο μία
γιατί κανείς άλλος
δεν θα το κάνει
γιατί κανείς άλλος
δεν θα νιώσει ότι λείπεις
από τον κόσμο
που αγάπησες
γιατί έτσι...
http://www.lygeros.org/articles.php?n=18650&l=gr

Ένας μικρός διάλογος περί Θεού.

Ένας φιλόσοφος διαφωνώντας με έναν θρήσκο που πίστευε τυφλά στην ύπαρξη του Θεού της θρησκείας του, του λέει σε κάποια φάση:

-Φίλε μου, είμαι ο Θεός.

-Μα τι λες;

-Πως εγώ είμαι ο Θεός άνθρωπε.

-Μη λες ανοησίες.

-Μα γιατί, αφού όντως είμαι ο Θεός.

-Απόδειξέ το μου.

-Δεν μπορώ.

-Τότε δεν πιστεύω.

-Γιατί?

-Επειδή δεν μπορείς να το αποδείξεις.

-A μπράβο, τώρα είσαι σε καλό δρόμο.

Ένας διάλογος στο facebook, για λύπηση.

• 

  11:27pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  Γειά σου Νάνσυ
• 

  11:27pm

  ######$$$$$
  

  
  

  xaxaxaxaxaxaxaxax ayton ti ton ebales xxxxaaaaa
• 

  11:28pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  Γιατί τον θαυμάζω...
• 

  11:29pm

  ######$$$$$
  

  
  

  koyklos xxxxxxxxxxxxx
• 

  11:29pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  δεν τον θαυμάζω για την εμφάνισή του.
• 

  11:30pm

  ######$$$$$
  

  
  

  kala alla bgaltwn giati einai tromaktikos
• 

  11:31pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  Τι σε τρομάζει τόσο?
• 

  11:32pm

  ######$$$$$
  

  
  

  to olo thema tis fotogr
• 

  11:32pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  Είναι ο Μπετόβεν... ένας εκ των μεγαλύτερων συνθετών όλων των εποχών, ο οποίος ακόμη και κουφός δημιούργησε κάποια απο τα πιο κορυφαία έργα για την ανθρωπότητα. Νομίζω πως του αξίζουν έστω μερικές στιγμές σε ένα προφίλ facebook...
• 

  11:34pm

  ######$$$$$
  

  
  

  bre ti me niazei ti ekane aytos kalos xrysos mpabo toy mexri ekei
• 

  11:35pm

  Theo Tsiamitas
  

  
  

  Προφανώς και δεν σε νοιάζει, δεν έχει κοιλιακούς, δεν είναι κούκλος, δεν έχει καλό αμάξι, ούτε είναι πλούσιος εν ζωή για να έχεις κάτι να κερδίσεις απ'αυτόν...

  λυπάμαι.

  Καλή τύχη...
  
  
  

   Ένας απρόσμενος διάλογος, που είναι ικανός να σε κάνει να αιστανθείς λύπηση για το άτομο που έχεις απέναντί σου. Μου έκανε εντύπωση πως το πρώτο πράγμα που έκανε στον χαιρετισμό μου ήταν να απαντήσει ειρωνικά κάνοντας λόγο για την όψη του Μπετόβεν και το γεγονός πως ήταν σε φωτογραφία προφίλ. Δεν απάντησε καν στον χαιρετισμό που της απευθύνθηκε. Απεναντίας είχε τόσο θράσος σε σημείο να απαιτήσει να αλλάξει η φωτογραφία.
   Δεν πειράζει να μη γνωρίζεις το πρόσωπο του Μπετόβεν, αλλά είσαι υπεύθυνος να γνωρίζεις για την αξία του έργου του ως άνθρωπος, αν θες να ανήκεις στην ανθρωπότητα. Δεν σε νοιάζει μια τόσο μεγάλη, παγκόσμια, διαχρονική μορφή για την ανθρωπότητα, ωστόσο σίγουρα θες κι επιδειώκεις να νοιαστεί κάποιος για σένα. Μα δεν καταλαβαίνεις... Πως μπορεί να μην σκέφτεσαι οτι δίχως τους άλλους εμείς δεν θα είχαμε αξία; Πως μπορεί να μη καταλαβαίνεις πως αν ήταν όλοι τόσο κουτοί και απαξίωναν τόσο προκλητικά τους πάντες και τα πάντα, επειδή δεν τους ενδιέφερε τίποτε πραγματικά εκτός απο το τομάρι τους, δεν θα νοιαζόταν κανένας για κανέναν; Αν απαξιώνεις με τόσο ελαφρά την καρδία τον Μπετόβεν, αναλογίζεσαι τι δικαίωμα απαξίωσης δίνεις στους άλλους προς το πρόσωπό σου? Εν πάσει περιπτώσει, κλείνω επισημαίνοντας πως:

  Και τα τούβλα είναι χρήσιμα, εφόσον στηρίζουν τα σπίτια. Βέβαια τα τούβλα, άλλος καθορίζει που και πως θα τοποθετηθούν. Οπότε στα τούβλα ταιριάζει να τοποθετούνται εκεί που τα τοποθετούν. Κι όχι να τοποθετούνται από μόνα τους.

  
  

  

  
  

Παραλλαγμένος διάλογος του Αντισθένη και του Πύρρου.

Μια μέρα ένας βλάκας που περνιέται για έξυπνος πιάνει και συνομιλεί μ'έναν έξυπνο που περνιέται για βλάκας:

-Εγώ δεν είμαι τεμπέλης, θα βρώ και δεύτερη δουλειά και θα δουλεύω όλη μέρα!

-Και μετά?

-Και μετά θα ανοίξω και μια δική μου επιχείρηση αργότερα.

-Και μετά?

-Και μετά θα την επεκτείνω σε όλη την χώρα.

-Και μετά?

-Και μετά θα την επεκτείνω και στην Ευρώπη.

-Και μετά?

-Και μετά θα την επεκτείνω σε ολόκληρο τον κόσμο!

-Και μετά?

-Ε μετά Χριστιανέ μου, θα κάθομαι.

-Και γιατί δεν κάθεσαι από τώρα?

(Κάπως παραλλαγμένος διάλογος από αυτόν μεταξύ του βασιλέα Πύρρου και του κυνικού φιλοσόφου Αντισθένη)

Μια ωραία συνάντηση.

-Συνάντησα σήμερα τον Οδυσσέα καθώς γυρνούσα σπίτι. Χάρηκα πολύ που τον είδα!
-Ποιόν Οδυσσέα?
-Τον Σταυρίδη.
-Δεν τον ξέρω.
-Θαυμάσιος άνθρωπος!
-Ποιός είναι?
-Εκείνος ο άνθρωπος που ήρθε και μου μίλησε πριν 15 χρόνια ενώ έκλαιγα καθησμένη στο παγκάκι έξω απο την εκκλησία.
-Τότε, που είχατε χωρίσει με τον μπαμπά.
-Ήμουν χάλια, δεν βρέθηκα ποτέ χειρότερα ψυχολογικά.
-Γιατρός δεν ήταν?
-Συνάνθρωπος πρώτα απ'όλα, μετά ψυχολόγος.
-Σωστά, ήταν αυτός που σε βοήθησε και μετέπειτα δίχως να ζητήσει ποτέ χρήματα.
-Κανένα αντάλλαγμα, μόνο προσφορά.
-Αυτός μετά δεν ήταν που διαμεσολάβησε για να βρείς την πρώτη δουλειά σου?
-Αυτός πλήρωνε και το ενοίκιό μας πριν πιάσω δουλειά για αρκετούς μήνες.
-Και δεν είναι άνθρωπος που έχει και καμιά περιουσία.
-Ή ανθρωπιά του ήταν όλη κι όλη.
-Δεν είναι και λίγη.
-Είναι τεράστια.
-Πραγματικά είναι ένας θαυμάσιος άνθρωπος. Πώς δεν θυμόμουν το όνομά του?
-Θυμόσουν όμως το έργο του, κι αυτό είναι αρκετό.
-Σωστά, αυτό είναι που τον προσδιορίζει.
-Ένα όνομα δεν λέει τίποτα.
-Το έργο είναι που διαμορφώνει το όν.
-Εμείς, ποιοί είμαστε?

Διάλογος μεταξύ σκέψης και συνείδησης

Διάλογος μεταξύ σκέψης και συνείδησης

Θεοδωρής Τσιαμίτας

-Θέλω.
-Κάν'το.
-Μπορώ?

-Ναι…

-Είσαι σίγουρος?

-Όχι…

-Και δεν φοβάσαι?

-Τι?

-Την απογοήτευση της αποτυχίας.

-Περισσότερο φοβάμαι την συνέπεια της απραξίας.

-Δεν σ’αρέσει να δειλιάζεις…

-Όχι, πάντα το μετανιώνω.

-Τότε θα το κάνω.

-Θα το κάνουμε.

Remember: It's always up to you.