Η έννοια της υπεροντότητας.

Η έννοια της υπεροντότητας
δεν είναι απλώς το σύνολο
όμοιων οντοτήτων
αλλά η ολότητα
ως συντονισμός
των συμπληρωματικών
όταν το συνειδητοποιήσεις
και το συνδυάσεις
με το διαχρονικό στοιχείο
μπορείς να σκεφτείς
τι είναι η Ανθρωπότητα.

Το "σύν" που κάνει την διαφορά.

Είναι καλό να αισθάνεσαι, αλλά ατομικό. Ενώ το να συναισθάνεσαι είναι ανθρώπινο. Διότι δεν νοείται άνθρωπος δίχως συνάνθρωπο. Κι ενώ υπάρχουν άνθρωποι που το πνεύμα τους, η δύναμη του στοχασμού και του έργου τους είναι μεγαλύτερη απο αυτή πολλών που είναι μαζί στο να μην κάνουν τίποτα, το σύνολο σαν ιδέα είναι πάντοτε σημαντικότερο απο τα μέρη ή τα σημεία του. Ο άνθρωπος θα είναι πάντα σημαντικότερος απο τα κύτταρά του. Έτσι κι η ανθρωπότητα θα είναι πάντοτε σημαντικότερη απο τον άνθρωπο. Κι ο άνθρωπος τελικά γίνεται άνθρωπος μέσω του συνανθρώπου του και της προσφοράς του προς αυτόν και άρα προς την ίδια την ανθρωπότητα που τους συμπεριλαμβάνει. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε και την ανάγκη και την αξία της θυσίας. Κι επειδή το "σύν" σημαίνει μαζί, όταν μπαίνει μπροστά απο το "όλον" η λέξη σύνολο αποκτάει τεράστια σημασία διότι έχει ουσία.

Αυτό που έχει σημασία είναι το όλον

Αυτό που έχει σημασία είναι το όλον

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Αν κάθε μας κύτταρο κοίταζε τον εαυτό του ώς κάτι το ξεχωριστό τότε εμείς δεν θα υπήρχαμε. Μα και το ίδιο δεν θα είχε νόημα ύπαρξης. Γι'αυτό, αυτό που μετράει είναι όχι το σύνολο λόγω αθροίσματος αλλά η ολότητα λόγω συντονισμού. Είμαστε αποτέλεσμα συντονισμού και συνεργασίας του συνόλου των κυττάρων μας. Έτσι, μέσα απο εμάς έχει ουσία κι η δική τους ύπαρξη. Εμείς, ώς άνθρωποι είμαστε κατά παρόμοιο τρόπο τα κύτταρα της Ανθρωπότητας. Αντί να κοιτάμε το άτομό μας προσπαθώντας να βρούμε τον εαυτό μας, ας κοιτάζουμε το συντονισμένο σύνολο όλων των ανθρώπων που δημιουργούν την οντότητα της Ανθρωπότητας. Μέσα της θα δούμε και τον εαυτό μας. Εκτός πλαισίου Ανθρωπότητας είμαστε απλώς άτομα, είμαστε απλώς τίποτα. Διότι ύπαρξη χωρίς την έννοια της συνύπαρξης δεν έχει καμία ουσία.

Έτσι δουλεύει το σύμπαν. Όλα συνεργάζονται με σκοπό την εξέλιξη.
Τα υπόλοιπα είναι απλώς παράσιτα ή καμιά φορά και εμπόδια που η μόνη τους χρησιμότητα είναι να ξεπερνιώνται.