Ο αγώνας έχει ημερομηνία λήξης

Θεοδωρής Τσιαμίτας

     Αν αυτό που μας νοιάζει είναι απλώς να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας, τότε η εκούσια άγνοια μας συμφέρει, διότι η έλλειψη γνώσης είναι η καλύτερη δικαιολογία για το πώς πράξαμε ή δεν πράξαμε. Αν ο στόχος όμως αφορά κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας, τότε οφείλουμε να ξέρουμε, και γι' αυτό μαθαίνουμε εγκαίρως. Όσο κι αν κάποιοι θα ήθελαν να είναι διαφορετικά, ο αγώνας για τη Μακεδονία έχει ημερομηνία λήξης: μέχρι τα Σκόπια να αναγνωριστούν από τον ΟΗΕ - τον μόνο αρμόδιο θεσμό παγκοσμίως για την αναγνώριση ενός κράτους. Αν αυτό συμβεί, μετά και που θα συνεχίσουμε να χτυπιόμαστε, όσοι συνεχίσουμε, θα το κάνουμε απλά και μόνο για τους εαυτούς μας, επειδή δε θα μπορούμε να το χωνέψουμε, αλλά όχι για τη Μακεδονία. Ο αγώνας φτάνει στο τέλος του. Ή τα δίνουμε όλα τώρα και για το υπόλοιπο σύντομο, σχετικά, διάστημα, ή χάνουμε τα πάντα. Το προσύμφωνο των Πρεσπών θα γίνει συμφωνία μόνο όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, όπως προβλέπεται από το άρθρο 2 του προσυμφώνου. Ως τότε, η επόμενη κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή έχει το καθήκον και τα εργαλεία για να το ακυρώσει πριν κυρωθεί. Συνεπώς, κυρίως πριν αλλά και μετά τις εκλογές, οφείλουμε να ασκήσουμε τεράστια πίεση στην αξιωματική αντιπολίτευση ώστε να δεσμευθεί και να το ακυρώσει αν γίνει κυβέρνηση, αλλιώς θα μας έχει όλους όσους αγωνιζόμαστε εναντίον της. Διότι ο στόχος μας δεν είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να σωθεί η Μακεδονία. Γι'αυτό θα διώξουμε τον πρώτο, ώστε να σώσουμε την δεύτερη, όχι επειδή είμαστε κομματόσκυλα της αντιπολίτευσης. Συνεπώς να είναι όλοι σίγουροι πως θα είμαστε απέναντι σε όσους δεν παλέψουν για να σώσουν τη Μακεδονία, από όπου και αν προέρχονται. Ο αγώνας φτάνει στο τέλος, αλλά πριν αυτό έρθει, ας τα δώσουμε όλα.

ΥΓ
Κι όσοι θεωρούν οτι θα έχουν δικαιολογίες για να πουν στους εαυτούς τους που δεν αγωνίστηκαν, ας ξέρουν απο τώρα οτι κάνουν λάθος. Διότι η απραξία τους κινδυνεύει να πληγώσει ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό.

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, και όχι ιδεολογιών

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, και όχι ιδεολογιών

Θεοδωρής Τσιαμίτας

     Ο μεγαλύτερος θεσμός στον πλανήτη είναι ο Ο.Η.Ε. Αυτό είναι απολύτως χαρακτηριστικό για το πώς βλέπει η Ανθρωπότητα τον κόσμο. Διότι η έννοια του έθνους είναι θεμελιακό στοιχείο των λαών της Ανθρωπότητας, διαχρονικά. Όταν υπάρχουν λοιπόν ιδεολογίες που πιστεύουν στο σπάσιμο των ριζών, καταλαβαίνουμε αμέσως οτι είναι εναντίον της ίδιας της Ανθρωπότητας. Αυτή η απλή διαπίστωση καταδεικνύει οτι ο κομμουνισμός είναι εντελώς εκτός πλαισίου, και γι'αυτό όπου κι αν έχει αναλάβει την εξουσία, αναγκάζεται να κάνει πράξεις βαρβαρότητας, ακόμη και γενοκτονίες εναντίον του λαού. Διότι κανένας λαός και κανένα έθνος δεν θέλει τη λήθη. Κανείς δεν επιθυμεί να του σπάσουν τις ρίζες, για να φανεί τεχνητά μια ρηχή ισότητα, που στην πραγματικότητα είναι μόνο και μόνο ισοπέδοση. Συνεπώς, ο κομμουνισμός είναι καταδικασμένος να χρησιμοποιήσει τη βία με κάθε τρόπο, για να μπορέσει να επιβληθεί. Γι'αυτό και είναι ένα μη αποδεκτό - και μάλιστα απαγορευμένο πολιτικό σύστημα σε πολλά έθνη που έχουν αποδεσμευθεί πια απο τα δεσμά του, όπως ακριβώς είναι απαγορευμένος ο ναζισμός στην Γερμανία.
     Στην Ελλάδα, ευτυχώς δεν ζήσαμε τη φρίκη ενός κομμουνιστικού καθεστώτος ποτέ, διότι εξ'αρχής ήμασταν εναντίον, όταν διαβάζαμε τη θεωρία του και καταλαβαίναμε το πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη. Διότι είχαμε και μνήμη και νοημοσύνη. Έπειτα, βλέπαμε ξεκάθαρα το πώς εφαρμόζεται στη Σοβιετική Ένωση και τα κομμουνιστικά Βαλκάνια. Το πρόβλημα ωστόσο είναι πως όταν ο λαός σταματάει να σκέφτεται ορθολογικά και αφήνεται στον συναισθηματισμό του, χειραγωγείται πάρα πολύ εύκολα. Αυτό συνέβη και το 2014, όταν ένα ακραίο αριστερό - κομμουνιστικό κόμμα, από εκεί που ήταν στο περιθώριο με 3 και 4% εκλογικής δύναμης, παρουσιάστηκε ξαφνικά στην μάζα ως κάτι άλλο, κάτι νέο, κάτι πιό ήπιο, κάτι το δημοκρατικό. Και ουσιαστικά εκλέχθηκε απο το χειραγωγίσιμο μίσος του λαού προς τους πολιτικούς του αντιπάλους, κι όχι απο την αγάπη τους προς την ίδια την ιδεολογία του κόμματος. Ωστόσο, σχεδόν 4 χρόνια μετά, αφού απέτυχαν πλήρως να βελτιώσουν το οτιδήποτε ακόμη και στον οικονομικό τομέα, άπλωσαν το χέρι τους σε κάτι το οποίο δεν είχαν το δικαίωμα: τη Μακεδονία. Όταν μια εξουσία που δεν πιστεύει στα έθνη διαχειρίζεται ένα εθνικό θέμα, είναι απολύτως βέβαιο πως η κατάληξη θα είναι θετική μόνο και μόνο για την ιδεολογία της, και όχι για το έθνος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος συνεπώς να τους το επιτρέψουμε.
     Ο λαός μας είναι παιδιά της Αντιγόνης και όχι του Κρέοντα. Διότι δεν έχουμε αρχές, μα αξίες, κι όταν η εξουσία νομοθετεί εναντίον τους τις θεωρούμε αυθαίρετες, και μπαίνουμε στην αντίσταση και την αντεπίθεση. Γι'αυτό δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε μια εξουσία που μάχεται εναντίον της έννοιας του έθνους μας να διαχειριστεί ένα τόσο σημαντικό εθνικό θέμα, και να παραδώσει όλα τα στρατηγικά όπλα της Ελλάδος δίχως να πάρει το επιθυμητό αντάλλαγμα απο το κράτος των Σκοπίων, ώστε να μην υπάρχει τρόπος να ανατραπεί στο μέλλον η συμφωνία που προτίθενται να επικυρώσουν.
     Η αντίσταση ξεκίνησε και μόνο δυναμώνει. Οι Μακεδόνες μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο και κάθε μέσον, διότι ξέρουμε οτι η πατρίδα μας είναι πια μόνο στα χέρια μας, κι αν την αφήσουμε θα είναι στα χέρια των εχθρών μας που προσπαθούν να μας καταπατήσουν. Με γνώση για τα άρθρα του Προσυμφώνου των Πρεσπών, ο αγώνας μας σε κάθε επίπεδο φέρνει συνεχώς νικηφόρα αποτελέσματα. Στελέχη, μέλη και βουλευτές των κυβερνητικών κομμάτων παραιτούνται συνεχώς, διότι είτε έχουν τη στοιχειώδη πατριωτική συνείδηση, είτε καταλαβαίνουν οτι δεν θα έχουν κανένα πολιτικό μέλλον βλέποντας την συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας να εναντιώνεται σε αυτόν τον απαράδεκτο εθνικό συμβιβασμό.
     Θα συνεχίσουμε λοιπόν, μέχρι την τελική νίκη. Ελάτε μαζί μας, κανείς δεν περισσεύει!