Οι τελευταίοι και οι τελευταίες των κομματόσκυλων και των βολεψάκηδων: αν κάποιος αναρωτιέται πού βρίσκονται, αρκεί να εντοπίσει την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές. Διότι μετά την ψηφοφορία του κυβερνώντος κόμματος υπέρ της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, το ποτήρι ξεχείλισε.
Άντε, τα μνημόνια που ψήφιζε δύο-δύο, η Μέρκελ που έγινε η καλύτερη φίλη απο την προ-εκλογικά χειρότερη εχθρό τους, ο ΕΝΦΙΑ που παρέμεινε και ανέβηκε και ο κατώτατος μισθός που δεν πήγε ποτέ 751 - όλα αυτά έδιωξαν πολλούς ειλικρινά "αγανακτισμένους" και Αριστερούς που πραγματικά πίστευαν σε μια πιο φιλο-λαϊκή προσέγγιση απο την παρούσα κυβέρνηση.
Όμως δεν είχαν ακόμη ολοκληρωτικά αποτελειώσει το "ηθικό πλεονέκτημα" στα μάτια μερικών που πίστευαν αφελώς οτι ο Τσίπρας και οι παρατρεχάμενοί του ήταν αναγκασμένοι να τα κάνουν αυτά για να καταφέρουν μετά να ασκήσουν αριστερή πολιτική, όπως πραγματικά τάχα θα ήθελαν. Υπήρχε ακόμη μια παράξενη, αν όχι παράλογη πίστη πως ο Τσίπρας δεν ήθελε να τα κάνει όλα αυτά τα τόσο αντι-ιδεολογικά και αντι-προεκλογικά του, αλλά πως ήταν προσωρινό κακό που του υπεβλήθη και αργότερα θα διόρθωνε.
Όμως όταν είδαν οτι ο ίδιος ο Τσίπρας - μαζί με τον Κοτζιά τότε, τον πρώην σύντροφο που μετέπειτα πούλησε όπως προηγουμένως είχε κάνει και με τον Βαρουφάκη, τον Λαφαζάνη, την Κωνσταντοπούλου - που πήρε την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ πριν φύγει απο την εξουσία να κάνει τα πάντα για να ενισχύσει το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς στην περιοχή μας, προσπαθώντας ακόμη και να πείσει τα παραδοσιακά φιλο-ΝΑΤΟϊκά κόμματα να ψηφίσουν το Προσύμφωνο των Πρεσπών, για να βοηθήσουν ουσιαστικά μια πρώην κομουνιστική χώρα όπως τα Σκόπια που είναι εκτός, να μπει κι αυτή εντός του ΝΑΤΟ για να το ενισχύσει έναντι της Ρωσίας και άλλων αντι-ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, εκεί πια δεν υπάρχει κανένας μα κανένας αριστερός (και ακρο-αριστερός) που να μην αηδιάσουν τα σωθικά του. Ακόμη και οι αριστεροί-ακροαριστεροί τους ψηφοφόροι λοιπόν τους παράτησαν, καθώς τους είδαν και άκουσαν με τα μάτια και τ' αυτιά τους να ρητορεύουν υπέρ της διεύρυνσης των "φονιάδων των λαών", των" αρχι-καπιταλιστών και του κεφαλαίου που ξεζουμίζουν τους λαούς δίχως έλεος".
Ούτε φυσικά και οι αντι-εξουσιαστές έχει πια νόημα να έχουν φιλικές διαθέσεις προς αυτό το κόμμα όπως έκαναν μέχρι και τώρα, βλέποντας τον "ηγέτη" της ελληνικής Αριστεράς και της "επανάστασης" να ξεπουλάει και ιδεολογίες και συντρόφους και τα πάντα για να παραμείνει λίγο περισσότερο στην εξουσία.
Οι μόνοι λοιπόν που θα τους στηρίξουν πλέον είναι ξεκάθαρα οι βολεμένοι-διαπλεκόμενοι που παράτυπα πήραν θέσεις που αλλιώς δεν θα έπαιρναν, έναντι συμπολιτών τους που άξιζαν εξίσου αν όχι περισσότερο τις ίδιες θέσεις.
Πλέον ούτε αγανακτισμένοι, ούτε αριστεροί, ούτε κομουνιστές, ούτε αντι-εξουσιαστές, ούτε αναρχικοί θα ξαναψηφίσουν αυτούς τους προδότες προς την ίδια τους την ιδεολογία.
Οι μόνοι που μένουν ως ψηφοφόροι τους είναι η πιό κακιά πάστα πολιτών αυτής της χώρας, η πιό ασυνείδητη, η πιό διεφθαρμένη μάζα που δεν πιστεύει σε τίποτα, που δεν αγωνίζεται για τίποτα, που δεν νοιάζεται για τίποτα πέρα απο το ατομικό τους καιροσκοπικό όφελος. Είναι αυτοί που δίχως ίχνος συνείδησης και αλληλεγγύης βάζουν τον κώλου τους πάνω απο συνανθρώπους, αρχές, αξίες, πατρίδα. Κι αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά και το ξέρει, αλλά δεν τον πειράζει καθόλου - το επιλέγει.
Αυτό δείχνει ξεκάθαρα σε όλους, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού, οτι αυτό το κόμμα είναι ότι πιο ξεπουλημένο, τιποτένιο, προδοτικό και ανήθικο έχει ποτέ αναδειχθεί σε αυτή τη χώρα. Όπως ακριβώς οι εναπομείναντες ψηφοφόροι του.
Η μόνη πρέπουσα απάντηση, απο όλους τους προδομένους, είναι μαύρο σε όλες τις ερχόμενες εκλογές. Το μόνο που μπορεί να τους πληγώσει είναι ο εκλογικός τους θάνατος και η στέρηση της εξουσίας. Όλα τα άλλα αποδείχθηκε πως δεν τους νοιάζουν ούτε στο ελάχιστο.
Ο μεγαλύτερος θεσμός στον πλανήτη είναι ο Ο.Η.Ε. Αυτό είναι απολύτως χαρακτηριστικό για το πώς βλέπει η Ανθρωπότητα τον κόσμο. Διότι η έννοια του έθνους είναι θεμελιακό στοιχείο των λαών της Ανθρωπότητας, διαχρονικά. Όταν υπάρχουν λοιπόν ιδεολογίες που πιστεύουν στο σπάσιμο των ριζών, καταλαβαίνουμε αμέσως οτι είναι εναντίον της ίδιας της Ανθρωπότητας. Αυτή η απλή διαπίστωση καταδεικνύει οτι ο κομμουνισμός είναι εντελώς εκτός πλαισίου, και γι'αυτό όπου κι αν έχει αναλάβει την εξουσία, αναγκάζεται να κάνει πράξεις βαρβαρότητας, ακόμη και γενοκτονίες εναντίον του λαού. Διότι κανένας λαός και κανένα έθνος δεν θέλει τη λήθη. Κανείς δεν επιθυμεί να του σπάσουν τις ρίζες, για να φανεί τεχνητά μια ρηχή ισότητα, που στην πραγματικότητα είναι μόνο και μόνο ισοπέδοση. Συνεπώς, ο κομμουνισμός είναι καταδικασμένος να χρησιμοποιήσει τη βία με κάθε τρόπο, για να μπορέσει να επιβληθεί. Γι'αυτό και είναι ένα μη αποδεκτό - και μάλιστα απαγορευμένο πολιτικό σύστημα σε πολλά έθνη που έχουν αποδεσμευθεί πια απο τα δεσμά του, όπως ακριβώς είναι απαγορευμένος ο ναζισμός στην Γερμανία.
Στην Ελλάδα, ευτυχώς δεν ζήσαμε τη φρίκη ενός κομμουνιστικού καθεστώτος ποτέ, διότι εξ'αρχής ήμασταν εναντίον, όταν διαβάζαμε τη θεωρία του και καταλαβαίναμε το πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη. Διότι είχαμε και μνήμη και νοημοσύνη. Έπειτα, βλέπαμε ξεκάθαρα το πώς εφαρμόζεται στη Σοβιετική Ένωση και τα κομμουνιστικά Βαλκάνια. Το πρόβλημα ωστόσο είναι πως όταν ο λαός σταματάει να σκέφτεται ορθολογικά και αφήνεται στον συναισθηματισμό του, χειραγωγείται πάρα πολύ εύκολα. Αυτό συνέβη και το 2014, όταν ένα ακραίο αριστερό - κομμουνιστικό κόμμα, από εκεί που ήταν στο περιθώριο με 3 και 4% εκλογικής δύναμης, παρουσιάστηκε ξαφνικά στην μάζα ως κάτι άλλο, κάτι νέο, κάτι πιό ήπιο, κάτι το δημοκρατικό. Και ουσιαστικά εκλέχθηκε απο το χειραγωγίσιμο μίσος του λαού προς τους πολιτικούς του αντιπάλους, κι όχι απο την αγάπη τους προς την ίδια την ιδεολογία του κόμματος. Ωστόσο, σχεδόν 4 χρόνια μετά, αφού απέτυχαν πλήρως να βελτιώσουν το οτιδήποτε ακόμη και στον οικονομικό τομέα, άπλωσαν το χέρι τους σε κάτι το οποίο δεν είχαν το δικαίωμα: τη Μακεδονία. Όταν μια εξουσία που δεν πιστεύει στα έθνη διαχειρίζεται ένα εθνικό θέμα, είναι απολύτως βέβαιο πως η κατάληξη θα είναι θετική μόνο και μόνο για την ιδεολογία της, και όχι για το έθνος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος συνεπώς να τους το επιτρέψουμε.
Ο λαός μας είναι παιδιά της Αντιγόνης και όχι του Κρέοντα. Διότι δεν έχουμε αρχές, μα αξίες, κι όταν η εξουσία νομοθετεί εναντίον τους τις θεωρούμε αυθαίρετες, και μπαίνουμε στην αντίσταση και την αντεπίθεση. Γι'αυτό δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε μια εξουσία που μάχεται εναντίον της έννοιας του έθνους μας να διαχειριστεί ένα τόσο σημαντικό εθνικό θέμα, και να παραδώσει όλα τα στρατηγικά όπλα της Ελλάδος δίχως να πάρει το επιθυμητό αντάλλαγμα απο το κράτος των Σκοπίων, ώστε να μην υπάρχει τρόπος να ανατραπεί στο μέλλον η συμφωνία που προτίθενται να επικυρώσουν.
Η αντίσταση ξεκίνησε και μόνο δυναμώνει. Οι Μακεδόνες μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο και κάθε μέσον, διότι ξέρουμε οτι η πατρίδα μας είναι πια μόνο στα χέρια μας, κι αν την αφήσουμε θα είναι στα χέρια των εχθρών μας που προσπαθούν να μας καταπατήσουν. Με γνώση για τα άρθρα του Προσυμφώνου των Πρεσπών, ο αγώνας μας σε κάθε επίπεδο φέρνει συνεχώς νικηφόρα αποτελέσματα. Στελέχη, μέλη και βουλευτές των κυβερνητικών κομμάτων παραιτούνται συνεχώς, διότι είτε έχουν τη στοιχειώδη πατριωτική συνείδηση, είτε καταλαβαίνουν οτι δεν θα έχουν κανένα πολιτικό μέλλον βλέποντας την συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας να εναντιώνεται σε αυτόν τον απαράδεκτο εθνικό συμβιβασμό.
Θα συνεχίσουμε λοιπόν, μέχρι την τελική νίκη. Ελάτε μαζί μας, κανείς δεν περισσεύει!
Η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης, απο μέσα
Θεοδωρής Τσιαμίτας
Την Παρασκευή, στις 29 Ιουνίου, 2018, καταφέραμε και μπήκαμε και πάλι μέσα στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης, για να καταγράψουμε και να εκθέσουμε τα όσα ειπώθηκαν απο τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά σε σχέση με το Σκοπιανό, τα όσα τους ρωτήσαμε, τα όσα δεν απάντησαν, και τα όσα απάντησαν.
Η εκδήλωση είχε 150 άτομα πάνω - κάτω. Αρκετοί απο αυτούς ήταν οι ίδιοι με αυτούς στην φιέστα που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ, λίγες μέρες πριν, για τα "οφέλη" της συμφωνίας των Πρεσπών, στην οποία αντί γι'αυτά, μας προπαγάνδιζαν - μέσα σ'όλα - για Τουρκική μειονότητα στη Θράκη.
Είναι ενδεικτικό της πραγματικότητας πάντως, που επίσημες, κυβερνητικές και κομματικές εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις οποίες εμφανίζονται μεγαλο-στελέχη, υπουργοί και βουλευτές του κόμματος και της κυβέρνησης δεν μπορούν να συγκεντρώσουν παρά δεκάδες ή μερικές εκατοντάδες κόσμου, την ίδια ώρα που καθημερινά, σε δεκάδες πόλεις της Ελλάδος βγαίνουν και διαδηλώνουν αυθόρμητα, ακομμάτιστα, χωρίς καμία επίσημη οργάνωση και κανένα στέλεχος κόμματος, χιλιάδες κόσμος. Αλλά αυτοί είναι λίγοι και φασίστες, ενώ τα κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ είναι χιλιάδες και δημοκράτες, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς και φιλο-κυβερνητικούς κύκλους.
Ο πρώτος ομιλητής (Δημήτρης Αρκούδης, εκπρόσωπος νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ) ξεκίνησε προασπιζόμενος το προεκλογικό μότο του ΣΥΡΙΖΑ που είναι και σημαία τους: "ή εμείς, ή αυτοί". Εξηγώντας, ανέφερε πως δεν ήταν καθόλου διχαστικό σύνθημα (κρατηθείτε, ναι, έτσι είπε, επί λέξη), όπως ψευδώς λέγανε οι φιλελεύθεροι, αλλά αντιπροσώπευε τη νεολαία και τους φτωχούς, εναντίον των... υπολοίπων;
Φυσικά, ξέχασε να αναφέρει οτι η νεολαία και οι φτωχοί, διαχρονικά, ποτέ δεν θέλαμε στην Ελλάδα την κόκκινη δικτατορία του κομμουνισμού, γιατί ξέρουμε για τη βαρβαρότητα αυτής της ιδεολογίας, όπως και για το γεγονός οτι όπου έγινε καθεστώς, το μόνο που πρόσφερε στην ανθρωπότητα ήταν απολυταρχισμός, ιδεολογικές φυλακίσεις, βασανισμοί, και γενοκτονίες.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της ρητορικής του ήταν το οτι είπε με έμφαση πως ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε να φέρει επιτέλους στον πολιτικό διάλογο την πραγματική διαμάχη, όπου συμβαίνει "μεταξύ της φτωχής λαϊκής κοινωνίας, και της Ελληνικής αστικής τάξης". Παρατηρείτε φυσικά, οτι για την πρώτη κατηγορία, που θεωρούν "τους καλούς της υπόθεσης" δεν χρησιμοποιούν κανένα εθνικό πρόσημο. Για την δεύτερη κατηγορία, όπου θεωρούν οτι είναι οι "κακοί της υπόθεσης", χρησιμοποιούν εθνικό προσδιορισμό: "Ελληνική" αστική τάξη.
(Μάλιστα, μια εκ των παρεβρισκομένων, στο τέλος, επιχείρησε να επιτεθεί σωματικά μα την εμπόδισαν, αλλά το έκανε φραστικά σε κάποιους απο τους μη κομματικά προσκύμενους στον ΣΥΡΙΖΑ που ήρθαν στην εκδήλωση αυτή, και δικαιολόγησε την επιθετικότητά της λέγοντας οτι κάποιοι, γενικά κι αόριστα, τους λένε "κότες"). Δεν ξέρω σε ποιούς αναφέρθηκε, αλλά όταν ακούω το τι λένε στις μικρές συγκεντρώσεις τους όπου θεωρούν οτι έχουν αυστηρά κομματικό, ιδεολογικό κοινό, και τι λένε στις μεγάλες, προεκλογικές τους ομιλίες, δυσκολεύομαι να δικαιολογήσω τον θυμό της για τη συσχέτισή τους με το πτηνό, καθώς δεν έχουν καμία σχέση τα λεγόμενά τους στις δύο περιπτώσεις. Το λογικό συμπέρασμα είναι οτι φοβούνται να πουν τα ίδια, φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά για μπολσεβίκους και διαχωρισμό του κόσμου μεταξύ τάξεων, γιατί ξέρουν οτι οι ακραίες, απολυταρχικές ιδεοληψίες τους δεν έβρισκαν και δε βρίσκουν καμία απολύτως απήχηση στον Ελληνικό, ελεύθερο, δημοκρατικό, λαό.
Στη συνέχεια, όταν πήρε τον λόγο η κυρία Αχτσιόγλου (Υπουργός Εργασίας), άρχισε την παρότρυνση στρατολόγησης για το κόμμα, προωθώντας την δημιουργία περισσότερων οργανωμένων κοινωνικών ομάδων ώστε να βάζουν πλάτες και να στηρίζουν το κόμμα σε κάθε στρώμα της κοινωνίας. Ανέφερε επίσης για την ανάγκη περισσότερου συνδικαλισμού και καλύτερης οργάνωσης, για τους ίδιους λόγους. Στη συνέχεια έκανε μια μερική αναφορά - κατήχηση για τις διδαχές των μπολσεβίκων. (Αν σε μερικούς αυτά ακούγονται αστεία ως σενάριο, δεν είναι. Αυτά ακριβώς είπαν. Το 2018. Σε μια δημοκρατική χώρα. Στην Ελλάδα). Εκεί ανέφερε λοιπόν οτι η Αριστερά στην εξουσία είναι υποχρεωμένη να μη δείχνει αλαζονεία. Αυτό, μαζί με άλλα, το συμπεριλάβαμε στα τελικά μας ερωτήματα σε σχέση με τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στον λαό, ειδικά στο θέμα του Σκοπιανού. Επίσης, παραδέχτηκε πως η αριστερά στην Ελλάδα όντως είχε άγνοια πριν κυβερνήσει, σε ένα σωρό θέματα που αφορούσαν τα οικονομικά, την διπλωματία, τις διεθνής σχέσεις, τους Ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και πολλά άλλα σχετικά με τη διακυβέρνηση μιας χώρας. "Ωστόσο, τώρα ξέρουμε. Τώρα γνωρίζουμε πώς να συνεχίσουμε απο εδώ και πέρα", είπε στο τέλος.
Αρχικά, ακούγεται κάπως έντιμο, διότι θέλει μια κάποια αξιοπρέπεια για να παραδέχονται οτι προεκλογικά μας λέγανε... ψέματα. Το θέμα είναι όμως οτι δε το διατυπώνουν έτσι. Διότι αντί αυτού. το θέτουν ως μια αθώα, ρομαντική, αφελή τους προσέγγιση, καθώς άλλα νόμιζαν, κι άλλα βρήκαν μπροστά τους όταν έγιναν εξουσία. Αντί να αναλαμβάνουν την ευθύνη και να ζητούν συγγνώμη που είπαν τόσα ψέμματα προεκλογικά, παριστάνουν και τα θύματα λόγω αφέλειας. Μα ποιός αλήθεια τους είπε πως τα πράγματα ήταν αλλιώς και τους παρέσειρε να μας παρασείρουν; Ας είμαστε σοβαροί. Θυμόμαστε πολύ καλά, οτι προεκλογικά, μας διαβεβαίωναν με κάθε τρόπο οτι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και τι λένε, κι οτι έχουν όλους τους τρόπους για να εφαρμώσουν όλα αυτά. Μάλιστα ήταν τόσο σίγουροι, που προκαλούσαν εξεγέρσεις με συνθήματα μίσους εναντίον των προηγούμενων κυβερνήσεων, που κατηγορούσαν ως δοσίλογους, προδότες, γερμανοτσολιάδες και συμμετείχαν σε επεισόδια και συγκεντρώσεις σε πλατείες "αγανακτισμένων" με κρεμάλες και συνθήματα "να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή". Ήταν δηλαδή πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα, να βλάψουν έμμεσα ή άμεσα πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά και το ίδιο το πολίτευμα. Τόσο σίγουροι παρουσιάζονταν, και τόσο εξοργισμένοι ήσαν. Και ως τέτοιοι κέρδισαν και τις εκλογές. Τώρα όμως, λένε ότι όλα αυτά ήταν φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες. Κάναν λάθος. Μα για τα "λάθη" βγήκανε κυβέρνηση, ας παραιτηθούν λοιπόν. Για να μη μπερδευόμαστε λοιπόν, το ορθολογικό συμπέρασμα είναι οτι είτε είναι συνειδητοποιημένοι, στιγνοί, ακραίοι κι αμετανόητοι εξαπατητές, είτε είναι παθολογικά επικίνδυνοι αν όντως ενώ δεν ήξεραν, προτίθονταν να πάρουν στον λαιμό τους έναν ολόκληρο λαό, οδηγώντας τον στην απόλυτη αυτοκαταστροφή, μόνο και μόνο για να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους.
Αργότερα, ο κύριος Παρασκευόπουλος (Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α' Θεσσαλονίκης) είπε σχετικά με το Σκοπιανό οτι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε κάτι πρωτάκουστο, που δεν έχει γίνει ποτέ ξανά στην ιστορία της ανθρωπότητας: μια χώρα να αλλάξει το σύνταγμά της λόγω απαίτησης μιας άλλης. Κι αυτό, φυσικά, το παρουσίασε ως τεράστια επιτυχία. Ενώ αυτό έχει γίνει ήδη φυσικά, απο το 1995, όταν ο Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, εφάρμοσε οικονομικό εμπάργκο στα Σκόπια και αυτά αλλάξανε το σύνταγμά τους, και μάλιστα - ακόμη πιο βαρύ - αλλάξανε την ίδια τους τη σημαία, που ήταν ο ήλιος της Βεργίνας σε κόκκινο φόντο.Αυτό δεν είναι μια απλή αλλαγή ενός συνταγματικού άρθρου που μπορεί να μην έχει και άμεσες πρακτικές εφαρμογές, αλλά αλλαγή συνταγματικού άρθρου που αφορά την αλλαγή της ίδιας της σημαίας του κράτους,επειδή το απαίτησε η Ελλάδα. Και το πέτυχε. Και το κερασάκι στην τούρταείναι οτι ως αντάλλαγμα η Ελλάδα δεν έδωσε τίποτα τότε, απλώς σταμάτησε τον οικονομικό αποκλεισμό των Σκοπίων. Για να μη τρελαθούμε, και να ξέρουμε την ισχύ της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας, όταν αυτή θέλει όντως να πετύχει εθνικούς στόχους, και όχι να παραδώσει τα πάντα δίχως αντάλλαγμα.
Στο τέλος, όταν άρχισαν να γίνονται ερωτήσεις, επέλεξαν εμάς να κάνουμε την τρίτη ερώτηση της βραδιάς. Τότε ρώτησα: γιατί ενώ λέτε οτι είναι αναγκαίο η αριστερά να μην δείχνει αλαζονεία όταν γίνεται εξουσία, ταυτόχρονα προσβάλετε τόσο χυδαία την θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού που είναι εναντίον αυτής της συμφωνίας που υπέγραψε ο Κοτζιάς με τον Ντιμιτρόφ; Κι επίσης, μπορείτε να μας πείτε επιτέλους ποιά είναι αυτά τα οφέλη της συμφωνίας των Πρεσπών, γιατί μέχρι τώρα δεν έχουμε ακούσει ούτε ένα.
Η κάμερα που είχαν στην αίθουσα μάλλον σταμάτησε να τραβάει εκείνη τη στιγμή, γιατί ποτέ δεν έπαιξαν αυτή την ερώτηση σε κανένα ΜΜΕ, ενώ έπαιξαν τις γενικόλογες, πολιτικάντικες τοποθετήσεις της/τους, περί ανάπτυξης, δικαιοσύνης κλπ.
Η κυρία Αχτσιόγλου σαφώς απέφυγε να απαντήσει για οποιοδήποτε όφελος της συμφωνίας, εφόσον δεν υπάρχει κανένα, αλλά τόλμησε να πει πως διαφωνεί πως η πλειοψηφία του λαού, και ειδικά στη Μακεδονία, είναι εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών. Το ομορφότερο σημείο της βραδιάς, και πάλι, ήταν στο τέλος, όταν 8-10 άνθρωποι που βρεθήκαμε αυθόρμητα στην αίθουσα για να παραθέσουμε την αντίθεση ενός ολόκληρου λαού, σηκωθήκαμε μέσα στην αίθουσα και ξεκινήσαμε να τραγουδούμε το "Μακεδονία Ξακουστή", υψώνοντας μια γαλανόλευκη σημαία, κι αφιερώνοντάς το γεγονός στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Απο κάτω, μερικά κομματόσκυλα χλέβαζαν απο την αρχή ως το τέλος, και καθώς φεύγαμε μάλιστα μια γυναίκα μας φώναξε κάτι για κονσερβοκούτια. Κατά τα άλλα, οι φασίστες και οι ακραίοι ήταν αυτοί που διαδήλωναν έξω απο την αίθουσα.
Όλα αυτά τα γεγονότα, σημαίνουν μόνο ένα πράγμα: ξέρουν οτι πέφτουν.Γι'αυτό κι έχουν λυσάξει και δείχνουν ολοένα και περισσότερο το αληθινό τους, φασιστικό, ακραίο, χυδαίο, μη δημοκρατικό πρόσωπο. Η αριστερή κυβέρνηση που προεκλογικά θα ξύλωνε τα ΜΑΤ, τα χρησιμοποιεί καθημερινά εναντίον του ίδιου της του λαού, εναντίον γυναικών, ηλικιωμένων και μικρών παιδιών. Τόση αστυνομική παρουσία σε κάθε δρόμο και γωνία είχαμε να δούμε απο την επταετία της χούντας.
Τους πιέζουμε, κι εκδηλώνονται. Έχουμε φτάσει στο κωμικοτραγικό σημείο να βλέπουμε κυβέρνηση - ΜΑΤ - αντεξουσιαστές, μαζί σε κοινή προσπάθεια καταστολής του εθνικου, παλλαϊκού αγώνα του Ελληνικού λαού. Έτσι, ακόμη κι ο πιό αδαής Έλληνας στο τέλος θα καταλάβει το πόσο βαθιά ακραίοι είναι, και μέχρι που μπορούν να φτάσουν όταν έχουν την εξουσία. Απο αντιεξουσιαστές, γίνονται οι πιό στιγνοί εξουσιαστές της σύγχρονης ιστορίας.
Γι'αυτό και θα τους στείλουμε απο εκεί που ήρθαν. Ο αγώνας συνεχίζεται σε κάθε πόλη και χωριό, με κάθε μέσο, κάθε μέρα, μέχρι την τελική νίκη. Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι του Ελληνισμού!
Ζήτω η Μακεδονία, ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η Δημοκρατία!
Μόλις 150 (περίπου) άτομα σε επίσημη εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη-Μακεδονία, 29 Ιουνίου 2018.
Πολλές εκατοντάδες, και αργότερα χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν την ίδια ώρα εναντίον του χυδαίου προσυμφώνου των Πρεσπών, σε Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας
Πολλές εκατοντάδες, και αργότερα χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν την ίδια ώρα εναντίον του χυδαίου προσυμφώνου των Πρεσπών, σε Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας
Σύντομα έρχεται υλικό απο την εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης, εκ των έσω.
Θεοδωρής Τσιαμίτας
Σήμερα, Παρασκευή 29 Ιουνίου 2018, καταφέραμε και μπήκαμε και στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης, στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, και καταγράψαμε όπως μπορούσαμε το τι έγινε, τι ακριβώς ειπώθηκε και απο ποιόν. Το (πολιτικό) υλικό συγκεντρώνεται απο πολλές πηγές και θα διοχετευτεί στο διαδίκτυο σύντομα.
Υπάρχει και άλλου είδους υλικό, το οποίο περνά στο πλαίσιο παραπολιτικής, και μάλιστα χυδαίας κι ακραίας επιθετικότητας απο κάποιους συγκεκριμένους παρεβρισκόμενους εναντίον κάποιων που βρεθήκαμε εκεί απολύτως ειρινικά και δημοκρατικά, για να ακούσουμε τους κυβερνητικούς τι έχουν να πουν, αλλά και να τους ρωτήσουμε ερωτήματα που συστηματικά αποφεύγουν. Κάποιοι/ες, ελάχιστοι στον αριθμό, ακραίοι λοιπόν εκφράστηκαν με έναν χυδαίο, φασιστικό και άκρως βάρβαρο τρόπο εναντίον μερικών μη κομματικών πολιτών καθώς εγκαταλείπανε την αίθουσα, ο οποίος θύμισε άλλες εποχές και άλλα καθεστώτα, εκτός πλαισίου πολιτισμού και δημοκρατίας, αφού ήταν απευθείας απειλιτικός. Αυτό το υλικό θα χρησιμοποιηθεί μόνο αν είναι απαραίτητο, και όχι μόνο μέσω διαδικτύου, μα και δικαιοσύνης. Αν είναι δυνατόν να σκουντούν εκτός αιθούσης και να μιλούν για κονσερβοκούτια, εντός μιας δημοκρατικής Ελλάδας το 2018, εναντίον απλών πολιτών που παρεβρέθηκαν όχι για να διακόψουν την κυβερνητική εκδήλωση, μα να συμμετέχουν και να καταδείξουν κάνοντας ερωτήσεις και διάλογο στο τέλος της διαδικασίας την προσβλητική ρητορική της κυβέρνησης αλλά και την πολιτική της που ζημιώνει ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό. Μιας πολιτικής που στο τέλος-τέλος, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας είναι αντίθετη. Ευτυχώς που οι περισσότεροι φέρθηκαν ως εχέφρονες και προσπάθησαν να τις σταματήσουν.
Ο ακτιβισμός τέτοιου τύπου είναι ένα πανίσχυρο, δημοκρατικό εργαλείο, που εκθέτει το σύστημα ανεπανόρθωτα, αναγκάζοντάς το στο τέλος να διαλέξει είτε να υποχωρήσει απο μόνο του, καθώς δεν έχει κανένα αληθινό επιχείρημα για να φέρεται τόσο αντι-λαϊκά κι αντι-εθνικά σε έναν λαό που ανοιχτά θέλει να αποδεσμευθεί απο τα δεσμά του, ή θα αναγκαστεί να παραδεχτεί ανοιχτά πως δεν θέλει απλούς πολίτες στις συγκεντρώσεις του πια, διότι έχει αποκοπεί πλήρως πια απο την κοινωνία και διαχειρίζεται μόνο τον κομματικό του στρατό. Όποιο απο τα δύο αποτελέσματα και να έρθει, είναι νίκη για τη δημοκρατία και τον λαό μας.
Ωστόσο, σε αυτής της μορφής τον ακτιβισμό, είναι ανάγκη να συμμετέχουμε ολοένα και περισσότεροι, διότι όταν είναι συνεχώς τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα γίνονται πια αναγνωρίσιμα, και αυτό κάνει αμφίβολο το αν θα συνεχίσουν να μας δέχονται στις εκδηλώσεις τους (αν και θα συνεχίσουμε να το επιχειρούμε με κάθε νόμιμο, ειρινικό, και δημοκρατικό τρόπο).
Διαβάστε τη συμφωνία των Πρεσπών, είναι μόνο (!) 20 σελίδες. Παρακολουθείστε αναλύσεις των άρθρων απο ειδικούς του τομέα για να ξέρετε πραγματικά τι είναι έτοιμοι να παραδόσουν οι κυβερνώντες, αλλά και το τι (δεν παίρνουμε) ως αντάλλαγμα:
Μετά απο αυτό, θα είστε πανέτοιμοι να συμμετέχετε σε κάθε εκδήλωση των κυβερνητικών κομμάτων με επιχειρήματα που δεν αντικρούονται, γιατί πολύ απλά, λένε την αλήθεια, κι η αλήθεια είναι μία. Ρωτήστε τους, εκθέστε τους, κάντε τους να υπεκφεύγουν ή και να τα κάνουν θάλασσα μέσα στον πανικό τους, όταν ακούν την αλήθεια όχι απο αντίπαλους πολιτικούς, αλλά τον ίδιο τον λαό, και καταγράψτε το, μοιραστείτε το, διαδόστε το. Ο ακτιβισμός πρέπει να συνεχιστεί. Δημοκρατικά, και με στρατηγική. Πάρτε τις κάμερες και τα μαγνητόφωνα σε τσάντες και τσέπες ή όπου αλλού και καταγράψτε τα κενά, τη μισαλοδοξία και την αυτοκαταστροφική φύση της προπαγάνδας τους. Ο αγώνας αντίστασης θα συνεχίζεται και έτσι πλέον. Μην περιμένετε απο το κράτος ούτε απο πολιτικούς ηγέτες να κάνουν το αυτονόητο, γιατί όπως βλέπετε, δεν το κάνουν. Έρχονται πάντα μετά. Όταν ήδη κερδίζουμε. Δεν πειράζει, το ξέρουμε, δεν περιμένουμε απο αυτούς λοιπόν. Μια ζωή, ήταν, είναι και θα είναι ο λαός που γράφει την ιστορία του Ελληνισμού. Ποτέ το κράτος του. Καλό αγώνα!
Χτες, Δευτέρα, 25 Ιουνίου, 2018, καταφέραμε να μπούμε μέσα στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, που ήθελε να την παρουσιάσει ως ανοιχτή και δημοκρατική προς τα έξω, αλλά στην πραγματικότητα έπρεπε να έχεις μεγάλες ικανότητες υποκριτικής για να τους πείσεις οτι είσαι κομματόσκυλό τους ώστε να εισέλθεις μέσα. Η εκδήλωση υπολογίζουμε χοντρικά να είχε γύρω στα 100 άτομα. Αν έβγαζε επίσημη ανακοίνωση αριθμού πλήθους η Ελληνική Αστυνομία ωστόσο μπορεί να απαριθμούνταν γύρω στους 30.
Η ομιλία κράτησε αρκετή ώρα, ίσως μιάμιση. Η ενημέρωση για τα οφέλη της συμφωνίας των Πρεσπών, που ουσιαστικά είναι απλώς ένα προσύμφωνο μεταξύ των ΥπΕξ Κοτζιά-Ντιμιτρόφ και τίποτα περισσότερο, δεν έγινε ποτέ. Περίπου δέκα λεπτά προς το τέλος των ομιλιών ο κύριος Τριαντάφυλλος Μηταφίδης του ΣΥΡΙΖΑ ως τελευταίος ομιλιτής έκανε μερικές πολύ γενικές θετικές αναφορές για τη "συμφωνία", μα καμία εξήγηση ή ανάλυση για οποιοδήποτε πραγματικό όφελος. Το περισσότερο της εκδήλωσης για τα οφέλη της συμφωνίας τελικά ήταν μια κακόγουστη φιέστα του κόμματος αφιερωμένη στην προπαγάνδα για την ιστορία των Σκοπιανών, στους οποίους αναφέρονταν συστηματικά με Μακεδονικό τρόπο, στα κακά του εθνικισμού και ιμπεριαλισμού που μας έχουν οδηγήσει εδώ και τον σωτήριο ρόλο του κομμουνισμού. Σαν να μην έφταναν όμως αυτά, ο πρώτος ομιλιτής, Βέμουντ Ώρμπακκε, θεώρησε πρέπον να μιλήσει για τους αγώνες του να αναγνωριστεί Τουρκική μειονότητα στη Θράκη, που εσφαλμένα ονομάζουμε ως μουσουλμανική, ασχέτως που έτσι αναφέρεται κι επισήμως στην συνθήκη Λωζάνης.
Αφού αντέξαμε την χυδαιότητα και τη βαρβαρότητα των ιδεολογικά ανάπηρων ομιλιτών, που ακόμη και στην προδοσία δεν είναι ικανοί να πετύχουν τους στόχους τους, αφού θα τους σταματήσουμε, περάσαμε στο τελικό μέρος και τις ερωτήσεις. Μην περιμένοντας πως θα έχουν και κανονικό κοινό σε αυτή την "ενημέρωση", ξαφνιάστηκαν εντελώς όταν η πρώτη ερώτηση που έτυχε να γίνει απο εμένα, καθώς - ω κακή τους τύχη - με επέλεξαν πρώτο απο τους ακροατές, ήταν πάνω σε αυτό που είπε ο κύριος Μηταφίδης στον επίλογό τους, περί του τέλους της διεθνούς απομόνωσης της Ελλάδος μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας: εφόσον η Ελλάδα είναι αναγνωρισμένο μέλος στα Ηνωμένα Έθνη, μέλος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ενώ τα Σκόπια δεν είναι πουθενά σε όλα αυτά, κι ακόμα και στον ΟΗΕ έχουν το προσωρινό τους όνομα με την αρχική λέξη "πρώην", πώς μας λέτε οτι η Ελλάδα είναι που είναι διεθνώς απομονωμένη, ενώ αυτό δεν στέκεται πουθενά, κι αντιθέτως ισχύει πλήρως για τα Σκόπια;
Μας κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια, φανερά αποσβολωμένοι. Περάσανε μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να συνειδητοποιήσουν οτι πρέπει κάτι να πουν για να μη φανούν τόσο έκδηλα εκτεθειμένοι. Αφού κοίταζαν ο ένας τον άλλον, ο κύριος Μηταφίδης σε κάποια φάση ψέλλισε κάτι το εντελώς γενικόλογο, που ίσα που ακουγόταν, και μάλλον ήταν κάτι σαν το "μας οφελεί η συμφωνία".
Έπειτα πήρε τον λόγο ο συντονιστής Ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Βερβέρης, για να πει άλλα αντί άλλων, παντελώς εκτός πλαισίου της ερώτησης. Κάποια στιγμή όμως, καθώς άρχισε να υπάρχει μια φανερή αμηχανία κι εκνευρισμός στην αίθουσα απο τους ομιλητές και μερικά κομματόσκυλα, ειπώθηκε - μάλλον απο τον ίδιο - πως δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω απο το δάκτυλό μας, καθώς 140 χώρες τους έχουν αναγνωρίσει ως σκέτο Μακεδονία, Μακεδόνες, ομιλούντες τη Μακεδονική. Τότε πήρα και πάλι τον λόγο, μόνος μου αυτή τη φορά, καθώς μετά την πρώτη ερώτηση έκαναν τα πάντα για να με αποφύγουν και ήταν χρέος κάποιου να καταδείξει την αισχρή τους προπαγάνδα - και ζητώ συγγνώμη αν στέρησα τον λόγο απο κάποιον απο τους άλλους αντιστασιακούς που βρέθηκαν αυθόρμητα μαζί μας στην ίδια αίθουσα - και ρώτησα: Αυτές οι 140 χώρες που τους αναγνωρίζουν η κάθε μία ξεχωριστά σε διμερές πλαίσιο, τους αναγνωρίζουν με τον ίδιο τρόπο μέσα στον ΟΗΕ, που είναι και ο μόνος διεθνής θεσμός που είναι αρμόδιος για την αναγνώριση ενός κράτους; Όχι. Στον ΟΗΕ τους αποκαλούν αποκλειστικά ως ΠΓΔΜ. Μήπως οι 140 χώρες που τους έχουν αναγνωρίσει, και 200 να γίνουν, είναι αυτές που θα τους βάλουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Ή είναι μόνο η Ελλάδα που έχει την δικαιοδοσία να τους αρνηθεί και να τους εμποδίσει, ώσπου να συμβιβαστούν στο αυτονόητο και να σεβαστούν την ιστορία και ταυτότητά μας;
Σε εκείνο το σημείο, αρνήθηκαν χαρακτηριστικά να απαντήσουν το οτιδήποτε, και μια κυρία που ήταν μαζί με τον άνδρα της απ'οτι φάνηκε διαμαρτυρήθηκε έντονα, ρωτώντας τους φωναχτά γιατί δεν απαντούν στις ερωτήσεις που τους θέσαμε. Λίγο μετά, επινόησαν τεχνικά προβλήματα τα οποία μας ανάγκαζαν να αποχωρήσουμε απο την αίθουσα και να βάλουμε τέλος στην εκδήλωση - φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, το κλείσιμο ήταν το ομορφότερο σημείο της εκδήλωσης αφού τέσσερα - πέντε νέα παιδιά αποκαλύφθηκαν κι αυτοί στο τέλος τραγουδώντας υπερήφανα και δυνατά το "Μακεδονία Ξακουστή". Ο ωραιότερος και πιό ενδεικτικός τρόπος κλεισίματος, που σύντομα θα σημάνει και το τελικό κλείσιμο της ακραίας αυτής φασιστερής παρένθεσης.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε κι εμείς κι αυτοί, πως η αντίσταση του λαού μας απέναντι στο απαράδεκτο δεν κάμπτεται, μα αντιθέτως ενισχύεται, καθώς όλο και περισσότεροι νιώθουν πως οφείλουν να συμμετέχουν στον αγώνα, που αρχικά φαίνονταν αυτονόητος, μα τελικά αποδεικνύεται πως όταν η βαρβαρότητα προσπαθεί να κυριαρχήσει, χρειάζεται να αγωνιστούμε και για τα αυτονόητα, γιατί αλλιώς θα υπερισχύσει η λήθη. Όσοι αγωνιζόμαστε δίνουμε το παράδειγμα και στους άλλους, που έρχονται σιγά-σιγά κι αυτοί για να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αντίσταση του λαού μας. Διότι είμαστε ο λαός που χύνει και το αίμα του για την δικαιοσύνη και την ελευθερία, δεν είναι λοιπόν που θα επιτρέψουμε σε μια παλαβή εξουσία ακραίων να μας στερήσει το είναι μας. Τα ακραία οικονομικά τους μέτρα μπορεί να τα πέρασαν, αλλά να που δεν είμαστε λαός του χρήματος μα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, και τα αντι-εθνικά τους μέτρα δεν πρόκειται να περάσουν. Θα παλέψουμε με κάθε τρόπο, ως την τελική νίκη.
Καλό αγώνα!
