Ν. Λυγερός - Υψηλή Στρατηγική Ελληνικής ΑΟΖ.

Ηράκλειο. 29/3/2017

Το κοίτασμα – στόχος Μίνωας

Το κοίτασμα – στόχος Μίνωας

Η. Κονοφάγος , Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος

Το κοίτασμα στόχος Μίνωας που βρίσκεται στο θαλάσσιο οικόπεδο 14 της ελληνικής ΑΟΖ είναι ένα απτό παράδειγμα για την αξία των κοιτασμάτων Νότια της Κρήτης. Λόγω της απόστασης, του βάθους και του μεγέθους αποτελεί μια πρόκληση όχι μόνο για τους ερευνητές και τους τεχνικούς, αλλά για ολόκληρη την Κρήτη. Είναι επίσης κι ένα σημείο αναφοράς και για το μέλλον της περιοχής. Είχαμε κάνει ήδη αναφορές στο παρελθόν για άλλο κοίτασμα που βρίσκεται κάτω από την Ιεράπετρα, αλλά τώρα έχουμε περισσότερα στοιχεία. Είναι λοιπόν απαραίτητος ο πυλώνας της ενέργειας για την Κρήτη. Πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες της περιφέρειας και του πανεπιστήμιου για να ενταχθεί το θέμα των υδρογονανθράκων στο πλαίσιο της ανάπτυξης όλης της περιφέρειας της Κρήτης αλλά και της Ελλάδας γενικότερα. Στην περιοχή υπάρχουν 9 θαλάσσια οικόπεδα που διαθέτουν κοιτάσματα-στόχους τουλάχιστον ένα το καθένα. Άρα... http://www.lygeros.org/articles?n=21048&l=gr

Μαθήματα ενέργειας

Μαθήματα ενέργειας

Ν. Λυγερός

Για να καταλάβουμε καλύτερα τι σημαίνει να υπάρχει μια διαδικασία που να οδηγεί μια κοινοπραξία του τύπου Ελληνικά Πετρέλαια – Edison – Total να ερευνήσει για να εξορύξει ορυκτό πλούτο από το θαλάσσιο οικόπεδο 2 της ελληνικής ΑΟΖ αρκεί να δούμε ποια ήταν τα αποτελέσματα της κοινοπραξίας Avner – Delek – Noble στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ. Διότι βλέπουμε ότι από την ανακάλυψη του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Αφροδίτη τον Δεκέμβριο του 2011, περάσαμε στην απόδειξη της εμπορευσιμότητας του κοιτάσματος το 2015, πράγμα το οποίο σημαίνει πρακτικά ότι οι απολαβές της Κύπρου, μόνο γι’ αυτό το συγκεκριμένο κοίτασμα θα είναι 510 Εκατομμύρια Ευρώ για 25 χρόνια. Τώρα πρέπει να σκεφτούμε ότι στο ελληνικό θαλάσσιο οικόπεδο 2 υπάρχουν δύο κοιτάσματα... που http://www.lygeros.org/articles?n=20513&l=gr

Ο αληθινός στόχος.

Ο αληθινός στόχος της υψηλής στρατηγικής που πρέπει ν' ακολουθήσει η Κύπρος δεν αφορά καθόλου την κατάσταση για την οποία γίνεται πολύς θόρυβος για το τίποτα ή μάλλον για να επικεντρωθεί η προσοχή του κυπριακού λαού πάνω σ' έναν άσχετο προβληματισμό. Η τακτική δεν έχει το επίπεδο της στρατηγικής κατά συνέπεια οι σπασμωδικές κινήσεις δεν έχουν καμία βαρύτητα σε βάθος χρόνου. Όλοι ξέρουμε ότι η Κύπρος διανύει αυτήν την περίοδο μια ενδιάμεση κατάσταση, η οποία δεν έχει σχέση ούτε με το παρελθόν ούτε με το μέλλον. Η στρατηγική επένδυση που έκανε η Κύπρος πάνω στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ με βάση των επιλογών του Τάσσου Παπαδόπουλου, είναι ο μόνος καθοριστικός παράγοντας σε συνδυασμό με την ένταξή της το 2004 στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν αυτό το σημείο αρχίζει να γίνεται κατανοητό σε όλους, όχι βέβαια με την ίδια ταχύτητα, αυτό δεν σημαίνει ότι έγινε αντιληπτή η αξία του δεύτερου γύρου παραχώρησης και το άνοιγμα των 12 νέων οικοπέδων. Ήδη η Κύπρος με αυτή τη στρατηγική κίνηση κατάφερε να αξιοποιήσει τη θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ και βέβαια τις τρεις συμφωνίες οριοθέτησης με την Αίγυπτο το 2003, τον Λίβανο το 2007 και το Ισραήλ το 2010. Επιπλέον με τις συμφωνίες που έκανε με την Noble για το οικόπεδο 12, με την Eni και Kogas για τα οικόπεδα 2, 3 και 9, με την Total για τα οικόπεδα 10 και 11 έκανε μια πραγματική καινοτομία στον τομέα που της δίνει τεράστιες προοπτικές για το μέλλον. Δεν πρέπει όμως να ξεχάσουμε με κανένα τρόπο ειδικά όταν κανείς πια δεν δίνει σημασία σε αυτό το σημείο, ότι ο δεύτερος γύρος παραχώρησης αφορά και τα οικόπεδα 5,6,7 και 8. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Κύπρος πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα της σε αυτό το πλαίσιο δίχως να χάνει χρόνο για να λύσει προβλήματα τοπικά και τακτικά που δεν αφορούν καθόλου αυτήν την υψηλή στρατηγική, διότι μόνο αυτή είναι ικανή να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα που θα επιτρέψουν μια αληθινή επίλυση του κυπριακού, που δεν θα δώσει σε κανένα τη δυνατότητα να επιβάλει οποιοδήποτε σχέδιο, που θα μπορούσε να μοιάζει με αυτό που αποφύγαμε το 2004. Συνεπώς πρέπει να ενισχύσουμε δυναμικά όλες τις προσπάθειες της Κύπρου για να προχωρήσει προς αυτήν την κατεύθυνση που δίνει έμφαση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο που απέκτησε δύναμη με την ψηφοφορία του Ευρωκοινοβουλίου, διότι καθορίζει ένα σχεδιασμό που σχετίζεται άμεσα με την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς ας συνεχίσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, για να μην ξεχάσουμε ποιος είναι ο αληθινός στόχος της υψηλής μας στρατηγικής και να μην παρασυρθούμε από κινήσεις οι οποίες απασχολούν μόνο όσους το θέλουν και όσους δεν ξέρουν τι σημαίνει ενεργειακή στρατηγική. 

-Νίκος Λυγερός

Πηγή: http://lygeros.org/articles?n=11750&l=gr 

Το μέλλον της Ελλάδας και του ελληνισμού σχετίζεται με την ΑΟΖ.

Οι Τούρκοι τότε φώναζαν και οδύρονταν κι απειλούσαν την Κύπρο να μη τολμήσει να θεσπίσει την ΑΟΖ της, την οποία μάλιστα δεν αναγνώριζαν καν ως επίσημο κι ανεξάρτητο κράτος. Η Κύπρος τους έγραψε εκεί που ήξερε και προχώρησε από το 2004 στην ανακήρυξη της ΑΟΖ της με τον αξέχαστο Τάσο Παπαδόπουλο. Προχώρησε στις οριοθετήσεις με τα κράτη που συνορεύαν οι ΑΟΖ τους. Ήδη νοικιάζει τα θαλάσσια οικόπεδα εντός της ΑΟΖ της στις μεγαλύτερες εταιρίες πετρελαίου και φυσικού αερίου του κόσμου, κι από το 2015 θα εισπράττει τα πρώτα έσοδα των εξορύξεων. Τα ποσά είναι ήδη γνωστά και πέραν απο κάθε φαντασία ως τώρα. Η Τουρκία όχι μόνο δεν ήταν ικανή να σταματήσει την Κύπρο, αλλά τώρα αυτογελοιοποιείται στο μέγιστο ζητώντας από ένα κράτος το οποίο θεωρούσε ανύπαρκτο, να περάσει με αγωγό το αέριο από το έδαφός της, με το επιχείρημα πως θα είναι ασφαλέστερο απ'ότι απο την Ελλάδα. Ο ορισμός του κλόουν σε κρατικό επίπεδο. Τώρα, όπως και τότε, φωνάζει και βρυχάται και πάλι πως το Καστελλόριζό μας δεν έχει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ και απειλεί την Ελλάδα να μην τολμήσει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα μόνη της. Βεβαίως το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο, διότι όποιος διαβάσει το δίκαιο της Θάλασσας που ισχύει παντού από το 1982 ξέρει πως κάθε νησί στο οποίο υπάρχει οικονομική δραστηριότητα ή είναι κατοικήσιμο έχει ΑΟΖ, κατά συνέπεια η ΑΟΖ του ανήκει στο κράτος το οποίο ανήκει και το νησί. Ακολουθώντας λοιπόν την υψηλή στρατηγική στρατηγιστών, νομικών, τεχνοκρατών κι επιστημόνων σχετικών με το θέμα των υδρογονανθράκων, όπως ο Νίκος Λυγερός, ο Θεόδωρος Καρυώτης, ο Σόλωνας Κασίνης, ο Ηλίας Κονοφάγος κι ο Αντώνης Φώσκολος, την οποία ακολούθησε και η Κύπρος, οφείλουμε να θεσπίσουμε κι εμείς την ΑΟΖ μας, διότι είναι το μέλλον της Ελλάδας και του Ελληνισμού, αλλά και του ταλαιπωρημένου τούτου λαού που παρ'όλες τις δυσκολίες που έχει περάσει διαχρονικά και περνά και τώρα, δεν έμαθε ποτέ να γονατίζει, δεν πρόδωσε ποτέ τις αξίες του και δεν έμαθε ποτέ να υποτάσσεται. Κι εφόσον πρώτα αντιστέκεται, έπειτα πάντοτε αντεπιτίθεται στην βαρβαρότητα με σθένος, διότι πιστεύει σε αιώνιες αξίες όπως η ελευθερία και η δικαιοσύνη. Τώρα είναι η στιγμή λοιπόν να περάσουμε στην αντεπίθεση. Απαιτούμε την ΑΟΖ μας άμεσα. Για την πατρίδα μας, για τον λαό μας, και τα παιδιά μας!

Αξία κοιτασμάτων φυσικού αερίου εντός Ελληνικής ΑΟΖ.

Αξία κοιτασμάτων φυσικού αερίου εντός Ελληνικής ΑΟΖ

• ΑΙΓΑΙΟ 1,5 δις βαρέλια Χ 100 $ = 150 δις $

• ΙΟΝΙΟ 2 δις βαρέλια Χ 100 $ = 200 δις $

• ΚΡΗΤΗ 14 - 22 δις βαρέλια Χ 100 $ = 1,4 – 2,2 ΤΡΙΣ $

• ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟΥ 50 δις βαρέλια Χ 100 $ = 5 ΤΡΙΣ $

* Το φυσικό αέριο υπολογίζεται σε βαρέλια, για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης με το πετρέλαιο - Για να κατανοούνται καλύτερα τα μεγέθη.

* Το μέγεθος των κοιτασμάτων έχει υπολογιστεί από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ και έχει δημοσιευθεί σε σχετικούς χάρτες.

Σχετικές μελέτες έχουν γίνει και από το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίου με ανάλογα αποτελέσματα - Η Γαλλία ερευνά τη Μεσόγειο από το 1911.

Video: 
http://youtu.be/sqLVC2eAsP0 
http://www.youtube.com/watch?v=9elWGjq17PA

Μία λύση, 3 γράμματα: ΑΟΖ.