Αμερικανικής παραγωγής ντοκιμαντέρ για τον Ελληνισμό απο το National Geographic / Απομαγνητοφωνημένα και μεταφρασμένα αποσπάσματα / Trailer από το Youtube

Αμερικανικής παραγωγής ντοκιμαντέρ για τον Ελληνισμό απο το National Geographic / Απομαγνητοφωνημένα και μεταφρασμένα αποσπάσματα / Trailer από το Youtube

Θεοδωρής Τσιαμίτας

- "This is the story of the Greeks - Agamemnon to Alexander the Great".

- "Αυτή είναι η ιστορία των Ελλήνων από τον Αγαμέμνονα έως τον Αλέξανδρο τον Μέγα".

- "People talk about the greatness of Greece. Why them? Why there? That's the question".

- "Οι άνθρωποι μιλούν για το μεγαλείο της Ελλάδας. Γιατί αυτοί; Γιατί εκεί; Ιδού το ερώτημα".

- "It's not just things like Democracy, it goes deeper. I think the real contribution of the Greeks is the belief in Humanity".

- "Δεν είναι μόνο πράγματα όπως η Δημοκρατία, πηγαίνει πιό βαθιά. Νομίζω οτι η σημαντικότερη συνεισφορά των Ελλήνων είναι η πίστη στην Ανθρωπότητα".

- "Any civilization that expresses curiosity among its citizens, that is a civilization that will lead the world".

- "Οποιοσδήποτε πολιτισμός εκφράζει περιέργεια μεταξύ των πολιτών, είναι ένας πολιτισμός που θα οδηγεί τον κόσμο". 

*Μια παραγωγή Αμερικανών, με Αμερικανούς και μη επιστήμονες απο διάφορους τομείς, όπως ιστορικούς, αστροφυσικούς κ.α. που γνωστοποιούν, εξηγούν και θαυμάζουν το μεγαλείο του Ελληνισμού, προβάλλοντας τις διαχρονικές αξίες που θεμελιώνουν αυτό που ονομάζουμε δυτικό πολιτισμό, όπως την φιλοπατρία, την φιλοξενία, το πάθος για την φιλοσοφία και τη γνώση αλλά και την βαθιά αγάπη για την ελευθερία.

ΥΓ

Αφιερωμένο σε όλους τους μετα-μοντέρνους ριζοσπαστικούς ιδεολόγους που δεν πιστεύουν στην ιστορία, στην συνέχειά της και στην έννοια του έθνους, και γι' αυτό κάνουν ότι μπορούν για να κυριαρχήσει η λήθη και να ξεχάσουμε ότι ο Αλέξανδρος, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες ήταν και συνεχίζουν να είναι Έλληνες όσο κι αν αυτό χαλάει την σούπα μερικών-μερικών.

ΥΓ2

Αφιερωμένο σε όσους ακόμη δεν έχουν κατασταλάξει στο αν η Ελλάδα ανήκει στην Δύση ή στην Ανατολή.

ΥΓ3

Αφιερωμένο και στους ρωσολάγνους αντιαμερικανικούς, που θα έπρεπε τουλάχιστον να αναρωτηθούν γιατί υπάρχουν δεκάδες θαυμάσια ντοκιμαντέρ κι αφιερώματα στον Ελληνισμό από την Αμερική και τίποτα από πλευράς Ρωσίας, που κατά τα άλλα είναι φίλη, ομόθρησκη και ομόδοξη, και τρίχες κατσαρές...

Όσοι ψάχνουν, θα βρίσκουν.

Παλιότερα έτυχε να αναρωτηθώ τον λόγο που μερικοί άνθρωποι, παράξενοι, έκαναν κάποιο έργο-οποιασδήποτε μορφής-περίτεχνο, κοπιαστικό, μεγαλιώδες μερικές φορές, ξοδεύοντας χρόνο, πνεύμα, σκέψη, την ζωή και την ύπαρξή τους ολόκληρη κάποιες φορές αφοσιωμένοι στο έργο τους ξέροντας πώς δεν θα ανταμοιφθούν όπως "θα έπρεπε". Είχα στο μυαλό μου φυσικά τα χρήματα, την φήμη ή την δόξα. Την κοινωνική αναγνώριση με λίγα λόγια. Δεν μπορούσα να βρώ την απάντηση εως ότου συνειδητοποίησα την διαφορά κοινωνίας-ανθρωπότητας. Διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν στο μυαλό τους κάτι τόσο μικρό ώστε να τους νοιάζει στο ελάχιστο η κοινωνική αναγνώριση. Είχαν πολύ υψηλότερους σκοπούς. Είχαν αντιληφθεί τις αληθινές αξίες. Είχαν ιδέες που δεν περιορίζονταν στο παρόν, αλλά εμπνέονταν απο το παρελθόν και θα ζούσαν για το μέλλον.
Εγώ-γιατί έχω κάνει κι εγώ σαν άτομο-τα κοίταζα, χωρίς να καταφέρνω να τα δώ πραγματικά (δηλαδή να αντιληφθώ την ουσία τους) όπως οι περισσότεροι και αναρωτιόμασταν και σχολιάζαμε "Μα καλά, τι κάθεται τώρα και κάνει, με τί κάθεται κι ασχολείται? Ποιό το νόημα? Θα 'χει πολύ χρόνο για ξόδεμα το άτομο". Τι ειρωνία... Διότι τα άτομα είμασταν εμείς, οι υπόλοιποι, οι πολλοί. Που κρίναμε και κατακρίναμε δίχως καν να καταλαβαίνουμε τι κάνουμε, μα ούτε και να το ψάχνουμε, να ενδιαφερόμαστε αληθινά για τον λόγο που κάνουν οτι κάνουν κάποιοι μοιάζοντας σε μας τόσο ανώφελο. Μα πόσο θαυμαστό ήταν το έργο αυτών τον ανθρώπων. Κόντρα στον καιρό, στους πολλούς, στην μόδα, κατάφερναν να μείνουν πιστοί, να συνεισφέρουν.
Σε ποιούς? Τώρα ξέρω την απάντηση. Σ'αυτούς που θα αναζητήσουν, σ'αυτούς που θα ενδιαφερθούν, σ'αυτούς που θα ψάξουν. Για αυτούς, τους λίγους μα αναγκαίους έχουν πραγματική αξία κι ουσία αυτά τα έργα. Κι αυτοί με την σειρά τους θα συνεχίσουν με τα δικά τους, προσφέροντάς τα στους επόμενους Ανθρώπους. Αυτοί οι λίγοι δουλεύουν για όλους, ενώ οι πολλοί συνήθως για τον εαυτό τους. Τέτοιοι "λίγοι" ήταν κι ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Αρχιμήδης, ο Βούδας κι ο Χριστός, ο Κάντ, ο Σπινόζα, ο Τέσλα, ο Αϊνστάιν κι ο Καραθεοδωρής και πολλοί άλλοι (που όμως σε σχέση με τους υπόλοιπους ήταν φυσικά οι λίγοι, οι σπάνιοι μα αυτοί που πήγαν μπροστά την ανθρωπότητα σε όλους τους τομείς ήταν αυτοί και μόνον αυτοί, οι "λίγοι").
Και θα είναι μάλλον μια ζωή οι λίγοι σε κάθε γενιά, σε κάθε κοινωνία που θα πηγαίνουν κόντρα στους πολλούς, μα όχι εναντίον τους ώς αντίπαλοι, αλλά ώς αντιστεκόμενοι στην μάζα του τίποτα κι ώς φάροι για τους εξερευνητές της ζωής και της ανθρωπότητας. Κι έτσι όσοι ψάχνουν, θα βρίσκουν.