Η Μακεδονία σε χρειάζεται

Η Μακεδονία σε χρειάζεται

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Η Μακεδονία σε χρειάζεται

περισσότερο απο ποτέ, τώρα,

γιατί δεν μένει πολύς χρόνος

μέχρι να ολοκληρωθεί

η διαδικασία ένταξης

των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ

και μέχρι τότε, η Ελλάδα,

ως ένα εκ των δύο μελών 

του διμερούς, προς το παρόν,

προσυμφώνου των Πρεσπών,

έχει το δικαίωμα καταγγελίας

και ακύρωσής του

χωρίς καμία προβλεπόμενη ρήτρα

και απολύτως κανένα κόστος

εφόσον κάτι τέτοιο

δεν προβλέπεται πουθενά,

γι'αυτό μην ακούς 

την κομματική προπαγάνδα

απο όπου κι αν προέρχεται

αλλά τους ειδικούς επί του θέματος

που συμφωνούν και προτρέπουν

στην ακύρωσή της ψευτοσυμφωνίας

πριν κυρωθεί η ένταξή των Σκοπίων

στην βορειοατλαντική συμμαχία
ώστε αυτομάτως να επιστρέψουμε
στην ενδιάμεση συμφωνία
κι έπειτα σε νέα
που θα βασίζεται πια
στην ιστορική αλήθεια
και δεν θα καταπατάει κανέναν λαό.

Οι τελευταίοι των κομματόσκυλων

Οι τελευταίοι των κομματόσκυλων

Θεοδωρής Τσιαμίτας

     Οι τελευταίοι και οι τελευταίες των κομματόσκυλων και των βολεψάκηδων: αν κάποιος αναρωτιέται πού βρίσκονται, αρκεί να εντοπίσει την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές. Διότι μετά την ψηφοφορία του κυβερνώντος κόμματος υπέρ της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, το ποτήρι ξεχείλισε.
     Άντε, τα μνημόνια που ψήφιζε δύο-δύο, η Μέρκελ που έγινε η καλύτερη φίλη απο την προ-εκλογικά χειρότερη εχθρό τους, ο ΕΝΦΙΑ που παρέμεινε και ανέβηκε και ο κατώτατος μισθός που δεν πήγε ποτέ 751 - όλα αυτά έδιωξαν πολλούς ειλικρινά "αγανακτισμένους" και Αριστερούς που πραγματικά πίστευαν σε μια πιο φιλο-λαϊκή προσέγγιση απο την παρούσα κυβέρνηση.
     Όμως δεν είχαν ακόμη ολοκληρωτικά αποτελειώσει το "ηθικό πλεονέκτημα" στα μάτια μερικών που πίστευαν αφελώς οτι ο Τσίπρας και οι παρατρεχάμενοί του ήταν αναγκασμένοι να τα κάνουν αυτά για να καταφέρουν μετά να ασκήσουν αριστερή πολιτική, όπως πραγματικά τάχα θα ήθελαν. Υπήρχε ακόμη μια παράξενη, αν όχι παράλογη πίστη πως ο Τσίπρας δεν ήθελε να τα κάνει όλα αυτά τα τόσο αντι-ιδεολογικά και αντι-προεκλογικά του, αλλά πως ήταν προσωρινό κακό που του υπεβλήθη και αργότερα θα διόρθωνε.
     Όμως όταν είδαν οτι ο ίδιος ο Τσίπρας - μαζί με τον Κοτζιά τότε, τον πρώην σύντροφο που μετέπειτα πούλησε όπως προηγουμένως είχε κάνει και με τον Βαρουφάκη, τον Λαφαζάνη, την Κωνσταντοπούλου - που πήρε την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ πριν φύγει απο την εξουσία να κάνει τα πάντα για να ενισχύσει το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς στην περιοχή μας, προσπαθώντας ακόμη και να πείσει τα παραδοσιακά φιλο-ΝΑΤΟϊκά κόμματα να ψηφίσουν το Προσύμφωνο των Πρεσπών, για να βοηθήσουν ουσιαστικά μια πρώην κομουνιστική χώρα όπως τα Σκόπια που είναι εκτός, να μπει κι αυτή εντός του ΝΑΤΟ για να το ενισχύσει έναντι της Ρωσίας και άλλων αντι-ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, εκεί πια δεν υπάρχει κανένας μα κανένας αριστερός (και ακρο-αριστερός) που να μην αηδιάσουν τα σωθικά του. Ακόμη και οι αριστεροί-ακροαριστεροί τους ψηφοφόροι λοιπόν τους παράτησαν, καθώς τους είδαν και άκουσαν με τα μάτια και τ' αυτιά τους να ρητορεύουν υπέρ της διεύρυνσης των "φονιάδων των λαών", των" αρχι-καπιταλιστών και του κεφαλαίου που ξεζουμίζουν τους λαούς δίχως έλεος".
     Ούτε φυσικά και οι αντι-εξουσιαστές έχει πια νόημα να έχουν φιλικές διαθέσεις προς αυτό το κόμμα όπως έκαναν μέχρι και τώρα, βλέποντας τον "ηγέτη" της ελληνικής Αριστεράς και της "επανάστασης" να ξεπουλάει και ιδεολογίες και συντρόφους και τα πάντα για να παραμείνει λίγο περισσότερο στην εξουσία.
     Οι μόνοι λοιπόν που θα τους στηρίξουν πλέον είναι ξεκάθαρα οι βολεμένοι-διαπλεκόμενοι που παράτυπα πήραν θέσεις που αλλιώς δεν θα έπαιρναν, έναντι συμπολιτών τους που άξιζαν εξίσου αν όχι περισσότερο τις ίδιες θέσεις.
     Πλέον ούτε αγανακτισμένοι, ούτε αριστεροί, ούτε κομουνιστές, ούτε αντι-εξουσιαστές, ούτε αναρχικοί θα ξαναψηφίσουν αυτούς τους προδότες προς την ίδια τους την ιδεολογία.
     Οι μόνοι που μένουν ως ψηφοφόροι τους είναι η πιό κακιά πάστα πολιτών αυτής της χώρας, η πιό ασυνείδητη, η πιό διεφθαρμένη μάζα που δεν πιστεύει σε τίποτα, που δεν αγωνίζεται για τίποτα, που δεν νοιάζεται για τίποτα πέρα απο το ατομικό τους καιροσκοπικό όφελος. Είναι αυτοί που δίχως ίχνος συνείδησης και αλληλεγγύης βάζουν τον κώλου τους πάνω απο συνανθρώπους, αρχές, αξίες, πατρίδα. Κι αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά και το ξέρει, αλλά δεν τον πειράζει καθόλου - το επιλέγει.
     Αυτό δείχνει ξεκάθαρα σε όλους, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού, οτι αυτό το κόμμα είναι ότι πιο ξεπουλημένο, τιποτένιο, προδοτικό και ανήθικο έχει ποτέ αναδειχθεί σε αυτή τη χώρα. Όπως ακριβώς οι εναπομείναντες ψηφοφόροι του.
     Η μόνη πρέπουσα απάντηση, απο όλους τους προδομένους, είναι μαύρο σε όλες τις ερχόμενες εκλογές. Το μόνο που μπορεί να τους πληγώσει είναι ο εκλογικός τους θάνατος και η στέρηση της εξουσίας. Όλα τα άλλα αποδείχθηκε πως δεν τους νοιάζουν ούτε στο ελάχιστο.

Ένας συλλογισμός σε μορφή ερωτήματος (σχετικά με τις προσδοκίες βοήθειας της Ελλάδας απο άλλες χώρες)

Ένας συλλογισμός σε μορφή ερωτήματος (σχετικά με τις προσδοκίες βοήθειας της Ελλάδας απο άλλες χώρες)

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Παραθέτω έναν συλλογισμό σε μορφή ερωτήματος (θα καταλάβετε σύντομα που το πάω): έστω οτι μια γυναίκα απειλείται απο έναν τραμπούκο οτι την επόμενη ημέρα το πρωί θα δεχθεί επίθεση βίας, κι έχει στη διάθεσή της τον άντρα της, τους φίλους της, φίλους του άνδρα της και τέλος κάποιους απλώς γνωστούς (π.χ. απο τον χώρο εργασίας) όλους εν δυνάμει να την βοηθήσουν. Ερωτώμενοι για το ποιόν θα περιμέναμε αρχικά, ποιόν δευτερευόντος και ποιόν ίσως καθόλου να την βοηθήσει, σε ποιά σειρά θα βάζαμε τον καθένα απο αυτούς; Λογική απάντηση: 1) τον Άνδρα της, που έχει την δυνατότητα υπερασπίσεώς της αλλά κυρίως που είναι επιλεγμένος από αυτή ως ο πρώτος σε προτεραιότητα σύντροφος και προστάτης, 2) τους φίλους της, που έχουν επίσης την δυνατότητα και είναι επίσης επιλεγμένοι από αυτή, απλώς όχι με καθήκοντα ίδιου βαθμού με τον άνδρα της, 3) τους φίλους του άνδρα της, που έχουν κι αυτή την δυνατότητα να την υπερασπιστούν, δεν έχουν μεν επιλεχθεί από αυτή αλλά έχουν ένα κάποιο κίνητρο να υπερασπιστούν την γυναίκα του φίλου τους, χωρίς να είναι σίγουρο ωστόσο ότι θα το κάνουν όταν μπορεί να έχουν κάποιο κόστος, και 4) τους απλούς γνωστούς, οι οποίοι έχουν και αυτοί την δυνατότητα να την υπερασπιστούν, έχουν κάποια κοινά συμφέροντα μαζί της αλλά δεν έχουν επιλεχθεί από αυτή, ούτε έχουν την φυσική τάση να την υπερασπιστούν όταν ρισκάρουν να έχουν οι ίδιοι κόστος, συνεπώς είναι μάλλον αμφίβολο το να την υπερασπίζονταν. Δεν είναι έτσι;
Κάνοντας μεταφορά αυτής της ιδέας και αν αντί για την γυναίκα του φανταστικού παραδείγματος βάλουμε την Ελλάδα, καταλαβαίνουμε ότι ο αντίστοιχος «άνδρας» εδώ είναι η εκάστοτε κυβέρνηση η οποία έχει επιλεχθεί από την Ελλάδα (δηλαδή τον λαό) να την εκπροσωπεί επισήμως και διεθνώς ως η κυρίως αρμόδια. Οι αντίστοιχοι «φίλοι της» θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η εκάστοτε αντιπολίτευση η οποία είναι επίσης επιλεγμένη από την Ελλάδα αλλά όχι έχοντας καθήκοντα ίδιου βαθμού με την κυβέρνηση. Οι αντίστοιχοι «φίλοι του άνδρα» εδώ είναι οι χώρες σε συμμαχικό πλαίσιο που έχουν επιλεχθεί από την κυβέρνηση της Ελλάδος (όπως οι φίλοι του άνδρα απο τον άνδρα), όπως για παράδειγμα χώρες της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, που έχουν μια φυσική τάση να υπερασπιστούν τις συμμαχικές τους χώρες αλλά όταν παίζεται να έχουν κόστος οι ίδιες δεν είναι σίγουρο οτι θα το πράξουν, και, τέλος, έχουμε τις ουδέτερες χώρες της περιοχής - ή αλλιώς, τους αντίστοιχους «γνωστούς» - που απλώς συμβαίνει να γνωρίζονται λόγω κοινής γεωγραφίας-γειτονίας, αλλά είναι αμφίβολο πως θα υπερασπιστούν την Ελλάδα όταν πρόκειται να έχουν οποιοδήποτε κόστος οι ίδιες.
Το να διαμαρτυρόμαστε ως Έλληνες για το ότι οι Ευρωπαίοι ή οι Αμερικάνοι δεν μας βοηθούν όταν δεχόμαστε εθνικές απειλές ενώ η ίδια η κυβέρνηση που εμείς έχουμε επιλέξει είναι οκ με τον αντίστοιχο «τραμπούκο» κάθε φορά, δηλαδή την εκάστοτε χώρα που προσβάλει την ιστορία ή την κυριαρχία μας, είναι όσο γελοίο θα ήταν η γυναίκα του παραδείγματος να διαμαρτύρεται για τη μη βοήθεια απο τους φίλους του άντρα της ότι δεν την υπερασπίζονται από τον τραμπούκο ενώ ο ίδιος ο άνδρας που έχει επιλέξει αλλά και οι δικοί της φίλοι είναι οκ με αυτόν.
Είναι ανάγκη να ξυπνήσουμε και να αντισταθούμε, γιατί ο Ελληνισμός δεν είναι κόμμα, δεν είναι ιδεολογία, δεν είναι αριστερός ή δεξιός, αλλά προσφορά του Χρόνου στην Ανθρωπότητα. Εμείς είμαστε κομμάτια του και αντιπρόσωποί του, συνεπώς είναι καθήκον μας να γράψουμε τη συνέχεια της ιστορίας του γιατί δε θα το κάνει κανένας άλλος. Πάνω απο τετρακόσια χρόνια βαρβαροκρατίας τα βάλαμε σε παρένθεση, άρα μην έχετε ψευδαισθήσεις οτι θα αφήσουμε οποιοδήποτε κόμμα ή πολιτικό, ακόμη κι αν είναι κυβέρνηση ή πρωθυπουργός εκτός παρένθεσης. Γιατί ο Ελληνισμός γράφει ιστορία, ενώ τους ραγιάδες και τους προδότες η ιστορία τους γράφει.