Μεγάλες στιγμές στην Κωνσταντινούπολη: Οι διαδηλωτές ξαναχτίζουν το μνημείο γενοκτονίας των Αρμενίων στο Πάρκο Γκεζί.

Η Πρωτοβουλία "Πες Όχι στο Ρατσισμό και τον Εθνικισμό" ανακοίνωσε ότι θα ξαναχτίσει το  Μνημείο Γενοκτονίας των Αρμενίων που είχε ανεγερθεί το 1919 στην τοποθεσία που είναι σήμερα το Πάρκο Γκεζί, το οποίο γκρέμισαν οι κεμαλιστές μόλις επικράτησαν.
Τη στιγμή που ο Ερντογάν συνθηματολογεί λέγοντας ότι "ξαναχτίζουμε την ιστορία", για να δικαιολογήσει την ανοικοδόμηση του Στρατοπέδου του Πυροβολικού στο Πάρκο Γκεζί, όπου είχε σχεδιαστεί να λειτουργήσει εμπορικό κέντρο, ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας "Πες Όχι στο Ρατσισμό και τον Εθνικισμό" Τζεγκίζ Αλγκαν (Cengiz Algan) δήλωσε ότι η πρωτοβουλία θα ξαναχτίσει το μνημείο που γκρέμισαν οι εθνικιστές και ότι δεν θα επιτρέψουν να σβήσουν οι μνήμες του παρελθόντος. Ο Αλγκάν δήλωσε ότι το μνημείο θα ξαναχτιστεί τη 10η ημέρα των κινητοποιήσεων, στις 9 Ιουνίου 2013, στις 19:00!
Ο Αλγκάν δήλωσε επίσης ότι ένα μέρος του στρατοπέδου που βρισκόταν στην περιοχή (Harbiye Orduevi) παραχωρήθηκε από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή το 1560 στον μάγειρά του, Μανούκ Καρασεφεριάν, επειδή του έσωσε τη ζωή, ο οποίος με τη σειρά του το παραχώρησε στην αρμενική κοινότητα, η οποία έκανε εκεί το νεκροταφείο της. Όμως το νεκροταφείο μετά τη γενοκτονία και μέχρι το 1940 λεηλατήθηκε, ενώ τα μάρμαρα από τους τάφους των Αρμενίων χρησιμοποιήθηκαν για τα σκαλοπάτια του Πάρκου Γκεζί.
Στη θέση που βρίσκεται σήμερα το ξενοδοχείο Ντιβάν, το 1919, οι Αρμένιοι ανήγειραν ένα μνημείο, για τα θύματα της Γενοκτονίας, το οποίο κατέστρεψαν οι κεμαλιστές, όταν επικράτησαν.
Συνεχίζοντας ο Αλγκάν είπε:
“Και το νεκροταφείο και το μνημείο της Γενοκτονίας, είναι θέματα που δεν τα γνωρίζει ο κόσμος. Εμείς θελήσαμε να τα θυμήσουμε και να τα κάνουμε γνωστά στον κόσμο εδώ στο Πάρκο Γκεζί, που έγινε σύμβολο της Ελευθερίας. Όσο συνεχίζεται η αγώνας και η αντίσταση στο Πάρκο Γκεζί, όπως οι άνθρωποι ομολογούν και λένε 'Τους Κούρδους τους είχαμε παρεξηγήσει, ζητούμε συγνώμη', έτσι πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν γνωρίζουμε και τους Αρμενίους και ότι τους έχουμε παρεξηγήσει. Και δεν τους γνωρίζουμε γιατί υπέστησαν γενοκτονία και εξαφανίστηκαν. Όμως υπάρχουν ακόμα δεκάδες χιλιάδες Αρμένιοι και προσπαθούν να αποδείξουν ότι οι πρόγονοί τους χάθηκαν σ' αυτά εδώ τα χώματα. Κι εμείς θέλουμε να υπενθυμίσουμε τη Γενοκτονία, να την κάνουμε γνωστή, να κάνουμε το λογαριασμό μας με την ιστορία, να μάθουμε όσα μας έκρυβαν τόσα χρόνια. Οι άνθρωποι που έρχονται στο Πάρκο Γκεζί, θέλουμε, όταν θα φεύγουν από εδών, να γνωρίζουν και να λένε ότι "εδώ το 1919 υπήρχε ένα μνημείο γενοκτονίας". Σήμερα θα κάνουμε ένα ομοίωμά του και ελπίζουμε στο μέλλον να ανεγερθεί ένα πραγματικό μνημείο της Γενοκτονίας".

Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας
"Πες Όχι στο Ρατσισμό και τον Εθνικισμό" Τζεγκίζ Αλγκαν 

Πηγή

Ο Ελληνισμός είναι εξ'ορισμού προσφορά για την ανθρωπότητα.

Με ενδιαφέρει ο Ελληνισμός, η διαφύλαξη, η διάδοση, και η εξέλιξή του, διότι εξ'ορισμού είναι εξωστρεφής κι εξ'ολοκλήρου προσφορά προς την Ανθρωπότητα, άρα οικουμενικός, εφόσον γέννησε κι εμπεριέχει όλες τις ανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία, όλες τις τέχνες, όλες τις επιστήμες, οι οποίες προέρχονται όλες απο την ελεύθερη σκέψη, δηλαδή απο την φιλοσοφία. Μην πάς λοιπόν, Έλληνα, να περιορίσεις τον Ελληνισμό και να τον εφτελίσεις σε Ελλαδισμό, σε φυλετισμό, σε ρατσισμό και σε φασισμό διότι θα γίνεις όμοιος με βάρβαρο, και τους βάρβαρους ξέρουμε καλά πώς τους αντιμετόπιζαν οι ελεύθεροι Έλληνες πάντοτε. Μην γίνεσαι όμως ούτε ραγιάς και μην τα ισσοπεδώνεις όλα, θεωρώντας πως δεν αρμόζει να είσαι πατριώτης, να αγαπάς και να διαφυλάσεις την πατρίδα σου όπως και το σπίτι σου. 
Μιλώ με "αριστερούς" και με κατηγορούν ως δεξιό, ή φασίστα. Μιλώ με "δεξιούς" και με κατηγορούν ώς αριστερό ή ανθέλληνα. Τυφλωμένοι και οι μεν και οι δε απ'τον φανατισμό τους. Κι ο φανατισμός απο όπου κι αν προέρχεται είναι βάρβαρος και καταδικασταίος, και σίγουρα δεν είναι παιδί του Ελληνισμού. Δεν ταιριάζει στον Έλληνα να είναι "αριστερός ή δεξιός". Οι Έλληνες δεν είμαστε βάρβαροι, δεν είμαστε ρατσιστές, δεν είμαστε φασίστες, είμαστε ελεύθεροι, άνθρωποι και συνάνθρωποι, δίκαιοι, μαχητές, ξέρουμε την ιστορία μας, ξέρουμε τον πολιτισμό μας, γι'αυτό είμαστε περήφανοι κι ακόμη εδώ, παραμένουμε, τον διατηρούμε, και συνεχίζουμε να τον εξελίσσουμε. 

Άλλο πατριωτισμός και άλλο ρατσισμός.

Έχω δεί ανθρώπους να ξεκινούν με καλές προθέσεις. Έχω δεί τους ίδιους ανθρώπους στην συνέχεια να μπερδεύονται. Τους έχω δεί σιγά σιγά να αλλοιώνονται, να φανατίζονται. Έχω δεί λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους εξαιτίας του φανατισμού τους να αρχίσουν να σκέφτονται και να δρούν απάνθρωπα. Είναι πολύ λυπηρό. Είναι λεπτές οι γραμμές, το ξέρω. Όταν όμως έχεις σαν αναλλοίωτη και σταθερή αξία μέσα σου την Ανθρωπιά δεν φοβάσαι, γιατί είσαι σίγουρος πώς δεν θα σκεφτείς ούτε θα κάνεις κάτι που θα βλάψει Ανθρώπους. Ακροαριστεροί κι ακροδεξιοί, ακούστε λίγο τον σοφό Αριστοτέλη που σας προτείνει την "χρυσή" μέση οδό!
Μοιάζετε πολύ μεταξύ σας άλλωστε, πώς μπορεί ο φανατισμός σας να σας έχει τυφλώσει τόσο που να μην το βλέπετε? Μου θυμίζει η κατάσταση φανατικούς οπαδούς Ολυμπιακού εναντίον Παναθηναϊκού, ή Πάοκ εναντίον Άρη. Υποτίθεται ξεκίνησαν να υποστιρίζουν μια ομάδα γιατί τους αρέσει η μπάλα, αλλά στο τέλος την μπάλα την χάσανε. Ας το πάρουμε απο την αρχή.
1ο παράδειγμα:
Έχω δεί άτομο να μαθαίνει για την ένδοξη ιστορία της Ελλάδας και να μαγεύεται απο αυτήν. Να μαθαίνει για τους αληθινούς ήρωες που στην διάρκεια του χρόνου, πάντοτε λίγοι ενάντια στους πολλούς, πάντοτε "μικροί" ενάντια στους "μεγάλους", πάντα άνθρωποι ενσυνείδητοι κι όχι ατομιστές, έκαναν το αδύνατο δυνατό, το για μερικούς αδιανόητο, να κρατήσουν αυτόν τον τόπο ελεύθερο ώς τώρα. Ξεκίνησε να τους θαυμάζει, και με το δίκιο του. Στην συνέχεια όμως έχω δεί να ξεφεύγει ενστερνιζόμενος αρρωστημένες κι απάνθρωπες σκέψεις, αρχίζοντας να μισεί τους άλλους, τους διαφορετικούς, να επηρεάζεται απο ιδέες τέτοιες σαν του Χίτλερ και να θεωρεί πώς ότι διαφορετικό απο αυτόν είναι κακό. Έχω δεί τον ίδιο άνθρωπο να καταφεύγει σε "ακροδεξιούς" χώρους κι ο φανατισμός του να τον οδηγεί σε απάνθρωπα μονοπάτια.
2ο παράδειγμα:
Έχω δεί άνθρωπο να μαθαίνει για τον πολιτισμό, τις αξίες και τα ιδανικά του Ελληνισμού, που έγιναν η βάση για την παγκόσμια φιλοσοφία και διανόηση, για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Φιλοσόφους και επιστήμονες που ξόδεψαν την δική τους ζωή μόνο και μόνο για να προσφέρουν στους επόμενους. Έμαθε για τους ανθρώπους που ανακάλυψαν την δημοκρατία. Ξεκίνησε να τους θαυμάζει, φυσικά και με το δίκιο του. Η ελευθερία άρχισε να φαντάζει το πολυτιμότερο αγαθό γι αυτόν. Μετά όμως έμαθε για την χούντα. Τότε άρχισε να επηρεάζεται κι αυτός απο μπερδεμένες, αρρωστημένες σκέψεις που σύνδεσαν εντελώς λανθασμένα στο μυαλό του πως: Χούντα-δικτατορία=Ενάντια στην ελευθερία=ΚΑΚΟ. (οκ μέχρι εδώ). Επειδή οι χουντικοί όμως ανέφεραν λέξεις όπως πατρίδα, έθνος, θρησκεία κλπ ο άνθρωπος έκανε το σφάλμα να ταυτίσει αυτές τις έννοιες με τις προηγούμενες. Δηλαδή πατριωτισμός=χούντα=κακό. Έχω δεί λοιπόν κι αυτόν να παρασύρεται απο τον φανατισμό του καταφεύγοντας σε "ακροαριστερούς" χώρους και να οδηγείται κι αυτός σε απάνθρωπα μονοπάτια.

Αυτοί οι 2 άνθρωποι ξεκίνησαν να σκέφτονται κάτι υγειές, θα μπορούσαν να είναι αδέρφια, θα μπορούσαν να ήταν φίλοι και να έκαναν παρέα, θα μπορούσαν να είναι ομάδα και να συνεργάζονται σε πολλούς τομείς αξιοποιώντας όσα έχουν μάθει και θέλουν να προσφέρουν. Τι κουτό, όμως, κατέληξαν να σκέφτονται αρρωστημένα και να νομίζουν πώς είναι αντίπαλοι.
Άρα έχουμε διαστρέβλωση της έννοιας πατριωτισμός κι απο τους "μέν" κι απο τους "δέ".
Κι εξαιτίας μιας παρερμηνευμένης έννοιας και μετατροπής της απο κάτι θετικό σε κάτι αρνητικό (κι εξαιτίας της έλλειψης της σταθερής αξίας που ανέφερα πιο πάνω, της ανθρωπιάς) συμβαίνει μια σύγκρουση που δεν χρειάζεται, δεν προσφέρει, μόνο καταστρέφει τους συγκρουόμενους.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης 2 "ομάδων" που οι διαφορές τους είναι λιγότερες απο τις ομοιότητές τους.

We are humans, we are brothers. We love our family, we love our country, we love our planet, we love people and we love life!

Έτσι μόνο πετυχαίνεται ισχυρή ενότητα ικανή να προβάλλει ισχυρή κι αποτελεσματική αντίσταση σε δύσκολους καιρούς όπως αυτούς που ζούμε τώρα, μέσω της συνειδητοποίησης και της ανθρωπιάς.