Οι Έλληνες, οι γκρινιάρηδες

Του Νίκου Λυγερού

Η Γενοκτονία

Η γενοκτονία

Ν. Λυγερός

Η γενοκτονία
δεν είναι μόνο
έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας
αλλά το πρώτο βήμα
για ν' αντιληφθείς
με την άρνησή της
τι σημαίνει όντως
να είναι από τα πρώτα
δικαιώματα
της Ανθρωπότητας
γιατί αυτά
των Ανθρώπων
δεν επαρκούν
για να υπερασπιστούν
την ολότητα
γιατί είναι μόνο
ατομικά
και τοπικά
ενώ χρειαζόμαστε
ολιστικά
και ολικά
για να...
http://lygeros.org/articles?n=21565&l=gr

Η πρέπουσα σημασία στα μαθήματα ουσίας.

Ας δώσουμε την πρέπουσα σημασία στα μαθήματα ουσίας. Ας δώσουμε την πρέπουσα σημασία στο μάθημα της μουσικής στα σχολεία, είναι πολύ κρίμα κι άδικο που έχει ευτελισθεί θεσμικά αλλά κι από τους ίδιους τους καθηγητές με το να διδάσκεται στείρα και τυπικά, και τις περισσότερες φορές να μην διδάσκεται καν, με συνέπεια οι μαθητές να βλέπουν την ώρα της μουσικής ως την ώρα του κενού και του τίποτα, ως την ώρα που κάνεις διάλειμμα από την μάθηση. Το μάθημα της μουσικής αν διδασκόταν με πάθος, αγάπη και καλή μεθοδολογία θα ήταν από μόνο του ένα σημαντικό κίνητρο για να αρέσει το σχολείο στα παιδιά. Το ίδιο ισχύει για το μάθημα της φιλοσοφίας, για την γυμναστική και την ζωγραφική. Η χαρά της δημιουργίας είναι αναντικατάστατη. Και η ανάγκη της σκέψης πρωταρχική. Αν θεωρούμε τον ελληνικό πολιτισμό τόσο θαυμαστό, γιατί ξεχνάμε αυτά που τον έκαναν τόσο θαυμάσιο; Ας μην υποκρινόμαστε.

Η τέχνη δημιουργεί και εκφράζει κάθε συναίσθημα σε μεγαλύτερες εντάσεις. Είναι η χαρά, η αγάπη, η μελαγχολία, η ελπίδα, η πίστη, ο έρωτας, και πολλά απο αυτά συνδυασμένα πολλές φορές. Στην αρχαία Ελλάδα, οι τέχνες, η φιλοσοφία και η γυμναστική είχαν δεσπόζουσα θέση ακόμη και στην κοινωνία. Σήμερα, στα σχολεία μας, τι σημασία δίνουμε στην ζωγραφική, την μουσική, την γυμναστική και την φιλοσοφία; Είναι τα μαθήματα ουσίας, τα οποία όταν δεν διδάσκονται όπως είναι το πρέπον στα παιδιά μιας κοινωνίας, η κοινωνία αυτή είναι άρρωστη πνευματικά. Τι παιδεία προσφέρει το κράτος στους νέους ανθρώπους; Είναι έγκλημα να μην τους διδάσκει αυτά που εκπολίτισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα, αυτά που οι πρόγονοί τους επινόησαν και εξέλιξαν. Είναι καιρός να δούμε το θέμα σοβαρά και να βελτιώσουμε αυτά τα μαθήματα σε ποιότητα, αλλά και ποσότητα ωρών στα σχολεία μας ώστε η εκπαίδευση να παράγει και παιδεία.

Ο Ελληνισμός είναι εξ'ορισμού προσφορά για την ανθρωπότητα.

Με ενδιαφέρει ο Ελληνισμός, η διαφύλαξη, η διάδοση, και η εξέλιξή του, διότι εξ'ορισμού είναι εξωστρεφής κι εξ'ολοκλήρου προσφορά προς την Ανθρωπότητα, άρα οικουμενικός, εφόσον γέννησε κι εμπεριέχει όλες τις ανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία, όλες τις τέχνες, όλες τις επιστήμες, οι οποίες προέρχονται όλες απο την ελεύθερη σκέψη, δηλαδή απο την φιλοσοφία. Μην πάς λοιπόν, Έλληνα, να περιορίσεις τον Ελληνισμό και να τον εφτελίσεις σε Ελλαδισμό, σε φυλετισμό, σε ρατσισμό και σε φασισμό διότι θα γίνεις όμοιος με βάρβαρο, και τους βάρβαρους ξέρουμε καλά πώς τους αντιμετόπιζαν οι ελεύθεροι Έλληνες πάντοτε. Μην γίνεσαι όμως ούτε ραγιάς και μην τα ισσοπεδώνεις όλα, θεωρώντας πως δεν αρμόζει να είσαι πατριώτης, να αγαπάς και να διαφυλάσεις την πατρίδα σου όπως και το σπίτι σου. 
Μιλώ με "αριστερούς" και με κατηγορούν ως δεξιό, ή φασίστα. Μιλώ με "δεξιούς" και με κατηγορούν ώς αριστερό ή ανθέλληνα. Τυφλωμένοι και οι μεν και οι δε απ'τον φανατισμό τους. Κι ο φανατισμός απο όπου κι αν προέρχεται είναι βάρβαρος και καταδικασταίος, και σίγουρα δεν είναι παιδί του Ελληνισμού. Δεν ταιριάζει στον Έλληνα να είναι "αριστερός ή δεξιός". Οι Έλληνες δεν είμαστε βάρβαροι, δεν είμαστε ρατσιστές, δεν είμαστε φασίστες, είμαστε ελεύθεροι, άνθρωποι και συνάνθρωποι, δίκαιοι, μαχητές, ξέρουμε την ιστορία μας, ξέρουμε τον πολιτισμό μας, γι'αυτό είμαστε περήφανοι κι ακόμη εδώ, παραμένουμε, τον διατηρούμε, και συνεχίζουμε να τον εξελίσσουμε. 

Είμαστε γέφυρες

Είμαστε γέφυρες

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Υπάρχουν ραγιάδες ψευτο-δεξιοί και ψευτο-αριστεροί που δηλώνουν πρόθυμοι να πάρουν παράλογα ρίσκα εις βάρος του λαού μας και διεκδικούν μέσα απο πολιτικά κόμματα την εξουσία στις εκλογές απο άλλους ραγιάδες ή απο τυφλωμένους απο οργή ψηφοφόρους. Είμαστε τόσο άξιοι ώστε να είναι η μοίρα μας να επιλέξουμε να μας κυβερνήσουν τέτοιοι?
Αν θέσουμε στον εαυτό μας την ερώτηση: "Τι αξίζω απο το παρελθόν και την ιστορία μου? Τί έχω προσφέρει στον ελληνισμό και τον πολιτισμό? Τί έχω προσφέρει στην ανθρωπότητα? Αξίζω να είμαι ελεύθερος? Αγωνίστηκα για την ελευθερία μου και την ελευθερία των δικών μου ποτέ? Τί έχω θυσιάσει, τι έχω κάνει για όλα αυτά?" Τι έχει ο καθένας μας να απαντήσει?
Έχουμε όμως την ευκαιρία να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων ανθρώπων. Έχουμε την ευκαιρία να ψηφίσουμε αυτούς που δεσμεύονται πως θα θεσπίσουν την Ελληνική ΑΟΖ, αντί να δίνουμε την εξουσία σε λαμόγια που είναι υπεύθυνα για την εσκεμμένη παραχάραξη της ιστορίας μέσα σε σχολικά βιβλία ιστορίας των παιδιών μας που προσβάλουν την μνήμη εκατομμυρίων γενοκτονημένων ανθρώπων και προσπαθούν να γενοκτονήσουν ακόμη και την μνήμη μας, έτσι ώστε να μην θυμόμαστε τις γενοκτονίες,  τις συστηματικές σφαγές ανθρώπων απο βαρβάρους, που χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όπως είπε κι ο Johann Wolfgang Goethe (Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε) "όποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του, το πώς και τί συνέβη εδώ και τρείς χιλιάδες χρόνια, στης αμάθειας το σκοτάδι μένει και σκοντάφτει απο την μία μέρα στην άλλη" κυρία Ρεπούση. Είναι στα χέρια μας το ποιούς θα επιλέξουμε και θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Ας αποδείξουμε πως είμαστε και άξιοι συνεχιστές του ελληνισμού και του πολιτισμού. Ας κάνουμε και κάτι που πραγματικά θα αξίζουμε για να καμαρώνουμε. Όχι να υπερηφανευόμαστε για όσα έκαναν οι προηγούμενοι απο εμάς μονάχα. Τώρα, είναι η δική μας σειρά, άρα δική μας κι η ευθύνη παραγωγής συνέχειας.
Θέλουμε δεν θέλουμε, είτε θα είμαστε οι γέφυρες που ενώνουν το παρελθόν με το μέλλον είναι θα είμαστε τα εμπόδια. Ας επιλέξουμε πώς να μας θυμούνται οι επόμενοι.