Μίκης Θεοδωράκης - να ένας αριστερός!

Μίκης Θεοδωράκης - να ένας αριστερός!

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Όταν βλέπεις έναν γνήσιο αγωνιστή, που έχει εξελιχθεί σε λαϊκό, εθνικό σύμβολο και ζωντανό θρύλο, να βγαίνει στα 93 του χρόνια και να συνεχίζει να αγωνίζεται ενάντια στη βαρβαρότητα και τον φασισμό απο όπου κι αν προέρχεται - ακόμη κι αυτόν που μασκαρεύεται τον ανθρωπισμό γιατί απλά δεν είναι ανθρώπινος - δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις το φως του ήλιου της δικαιοσύνης, και να το μεταλαμπαδέψεις. Έτσι λοιπόν, όταν παρακολουθείς τον Μίκυ μας, δε μπορείς παρά να σκεφτείς: να ένας αριστερός! Να ένας πατριώτης! Να ένας Έλληνας, που είναι συνάμα και πολίτης του κόσμου! Όπως ήταν πάντοτε οι Έλληνες και ο Ελληνισμός. Κομμάτια Ανθρωπότητας!
Μερικοί αριστερίζοντες, όμως, που φασιστερίζουν επικίνδυνα, νομίζουν ακόμη πως για να ανήκεις στην Ανθρωπότητα πρέπει πρώτα να σπάσεις τις ρίζες σου, να αποδεχτείς τη λήθη για να ξεχάσεις ακόμη κι οτι ξέχασες, να απαρνηθείς κάθε άλλο σου χαρακτηριστικό, και δεν καταλαβαίνουν οτι είναι σαν άχρωμες ψηφίδες που δεν έχουν νόημα σε κανένα ψηφιδωτό. Γι'αυτό και το εθνομηδενιστές είναι μια σύνθετη λέξη με το πρώτο μέρος της περιττό, καθώς το δεύτερο είναι ήδη απολύτως περιγραφικό.
Μίκη, ως έθνος, ως λαός, σου είμαστε ευγνώμονες για διαχρονικό σου αγώνα, την αντίσταση σε κάθε μορφής βαρβαρότητα και την προσφορά σου στον Ελληνισμό και την Ανθρωπότητα. Κι όταν κάποτε θα μας φύγεις, να είσαι σίγουρος οτι θα είμαστε εκεί, να φωνάξουμε Άξιος, αλλά και πως η Μακεδονία είναι ακόμη μία, και είναι του Ελληνισμού!

Μίκης Θεοδωράκης - εθνική μειοδοσία η υποχώρηση στο όνομα για το Σκοπιανό: https://www.protothema.gr/politics/article/789617/mikis-theodorakis-ethniki-meiodosia-i-upohorisi-sto-onoma-gia-to-skopiano/

Οι διαφορές μεταξύ πατριωτισμού κι εθνικισμού.

Οι διαφορές μεταξύ πατριωτισμού κι εθνικισμού

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Πατρίδα είναι ο τόπος.

Έθνος είναι η φυλή.

           Μια πατρίδα είναι αντικειμενικά πάντοτε αθώα καθώς είναι μια παθητική οντότητα όπου θεμελιακό στοιχείο της είναι ο χώρος. Η πατρίδα είναι μια υποκειμενική έννοια καθώς ορίζεται απο τον εκάστοτε άνθρωπο. Αυτό καθιστά σαφώς αδύνατο να πιστώσουμε οιαδήποτε πρόθεση σε αυτή την έννοια, ακόμη και για κάποιο αρνητικό γεγονός που τυχόν λάβει χώρα στον χώρο της. Συνεπώς είναι ανόητο να κατηγορηθεί. Άρα, το νοητικό πλαίσιο του πατριώτη έχει να κάνει με την αγάπη ενός ή και περισσότερων τόπων της επιλογής του που θεωρεί όχι δικoύς του, αλλά και δικούς του (όχι με την κτητική έννοια).

          Το έθνος έχει ως θεμελιακό στοιχείο του το σύνολο των ατόμων όπου συμφωνούν οτι μοιράζονται την ίδια καταγωγή. Η ειδοποιός διαφορά σε σχέση με την έννοια της πατρίδας είναι οτι το έθνος δύναται να πάρει αποφάσεις και να τις υλοποιήσει μέσω πράξεων. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως αθώο, μα είτε ως θύτη, είτε ως δίκαιο, καθώς λόγω της ιδιότητάς του (βούληση) είναι υπεύθυνο για τις πράξεις ή ακόμα και την απραξία του. Αυτό σημαίνει πως στο πλαίσιο του εθνικιστή, μπορεί, και μάλιστα είναι μάλλον αδύνατον να μην υπάρχει και το μίσος εναντίον άλλων εθνών κι άρα και υποσυνόλων τους, όπου είναι τα άτομα που τα απαρτίζουν, το οποία θεωρούνται πως κάποτε, τώρα ή στο μέλλον έχουν βλάψει ή θα βλάψουν εν δυνάμη, έμεσα ή άμεσα το έθνος του ιδίου.

Με αυτά, το συμπέρεσμα είναι πως ο πατριωτισμός είναι για την Ανθρωπότητα μια από τις ανοιχτές δομές, όπου μπορούν να χωρέσουν και να ενώσουν τα κομμάτια της, ενώ παράλληλα τα προστατεύουν, και είναι αυτές οι δομές που έχουν ουσία για την συνέχεια και την εξέλιξή της.

Απο την άλλη πλευρά, ο εθνικισμός ανήκει στην κατηγορία των κλειστών δομών που δεν μπορούν να συμπεριλάβουν κομμάτια που δεν βρίσκονται εντός τους, οι οποίες εκ’φύσης αντιμάχονται μεταξύ τους καθώς ο κόσμος τους είναι ο εαυτός τους και οτιδήποτε βρίσκεται εκτός τους θεωρείται εχθρικό. Γι’αυτό τον λόγο, ο εθνικισμός λειτουργεί εκ φύσεως ως εμπόδιο για την Ανθρωπότητα, το οποίο παράγει βαρβαρότητα, ακόμη και γενοκτονίες.

Την πατρίδα την επιλέγεις.

Δεν επιλέγεις το έθνος.

Η πατρίδα είναι ανοιχτή δομή και μπορεί να χωρέσει όλους.

Το έθνος είναι κλειστή δομή που διαχωρίζεται απο τις υπόλοιπες.

Όταν η Ανθρωπότητα θα είναι και σε άλλους πλανήτες, οι πατριώτες θα βλέπουν ολόκληρη την Γη ως πατρίδα τους, ενώ οι εθνικιστές θα συνεχίζουν ακόμη να κοιτάζουν τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα κομμάτια της.

Κι αφού η πατρίδα της Ανθρωπότητας είναι η Γη, οι πατριώτες θα γίνουν συμπατριώτες. Οι εθνικιστές θα παραμείνουν εθνικιστές καθώς το «συν», εδώ, είναι περιττό.

Σε αυτό το πλαίσιο, όλοι οι άνθρωποι της Γης μπορούμε να θεωρούμαστε συμπατριώτες. Δεν μπορούμε όμως να θεωρούμαστε συνεθνικιστές.

Ως συμπέρασμα, ο πατριωτισμός είναι μια έννοια θετική για την Ανθρωπότητα, ενώ ο εθνικισμός τείνει προς την βαρβαρότητα. 

Ο Ελληνισμός είναι εξ'ορισμού προσφορά για την ανθρωπότητα.

Με ενδιαφέρει ο Ελληνισμός, η διαφύλαξη, η διάδοση, και η εξέλιξή του, διότι εξ'ορισμού είναι εξωστρεφής κι εξ'ολοκλήρου προσφορά προς την Ανθρωπότητα, άρα οικουμενικός, εφόσον γέννησε κι εμπεριέχει όλες τις ανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία, όλες τις τέχνες, όλες τις επιστήμες, οι οποίες προέρχονται όλες απο την ελεύθερη σκέψη, δηλαδή απο την φιλοσοφία. Μην πάς λοιπόν, Έλληνα, να περιορίσεις τον Ελληνισμό και να τον εφτελίσεις σε Ελλαδισμό, σε φυλετισμό, σε ρατσισμό και σε φασισμό διότι θα γίνεις όμοιος με βάρβαρο, και τους βάρβαρους ξέρουμε καλά πώς τους αντιμετόπιζαν οι ελεύθεροι Έλληνες πάντοτε. Μην γίνεσαι όμως ούτε ραγιάς και μην τα ισσοπεδώνεις όλα, θεωρώντας πως δεν αρμόζει να είσαι πατριώτης, να αγαπάς και να διαφυλάσεις την πατρίδα σου όπως και το σπίτι σου. 
Μιλώ με "αριστερούς" και με κατηγορούν ως δεξιό, ή φασίστα. Μιλώ με "δεξιούς" και με κατηγορούν ώς αριστερό ή ανθέλληνα. Τυφλωμένοι και οι μεν και οι δε απ'τον φανατισμό τους. Κι ο φανατισμός απο όπου κι αν προέρχεται είναι βάρβαρος και καταδικασταίος, και σίγουρα δεν είναι παιδί του Ελληνισμού. Δεν ταιριάζει στον Έλληνα να είναι "αριστερός ή δεξιός". Οι Έλληνες δεν είμαστε βάρβαροι, δεν είμαστε ρατσιστές, δεν είμαστε φασίστες, είμαστε ελεύθεροι, άνθρωποι και συνάνθρωποι, δίκαιοι, μαχητές, ξέρουμε την ιστορία μας, ξέρουμε τον πολιτισμό μας, γι'αυτό είμαστε περήφανοι κι ακόμη εδώ, παραμένουμε, τον διατηρούμε, και συνεχίζουμε να τον εξελίσσουμε.