Όταν η ιστορία έγινε κραυγή

Όταν η ιστορία έγινε κραυγή

Ν. Λυγερός

Τόσα χρόνια κυριαρχούσε η σιωπή. Αυτός ήταν ο στόχος της γενοκτονίας. Και κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει. Όλοι φοβόντουσαν να πεθάνουν. Μέχρι που ήρθαν οι Δίκαιοι. Τότε όλα άλλαξαν. Γιατί αυτοί προκαλούσαν δέος και στους γενοκτόνους. Τότε άρχισε η κραυγή της ιστορίας. Και κανείς από τους ένοχους δεν το άντεχε. Γιατί ήξεραν ότι θα καταδικαστούν για τα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας. Η αθωότητα είχε πια μια φωνή. Και αυτή ήταν δίκαιη. Τίποτα δεν... http://www.lygeros.org/articles?n=19661&l=gr

Με νοιάζει το μαζί.

Σκέψου, αν δε σκεφτείς
τι να μιλήσεις, τι να πεις
λέξεις νεκρές, χωρίς λογική
μια ανόητη βαβούρα
που μονάχα ενοχλεί
γιατί δεν θα παράξει
ποτέ μουσική
μόνο θόρυβο για το τίποτα,
προτιμώ την σιωπή
γιατί μέσα στον ήχο της
αν βυθιστείς
ίσως μπορέσεις ν'αντιληφθείς
πως η ουσία δεν είναι
χωρική μα νοητική
δεν με νοιάζει το δίπλα,
όσο με νοιάζει το μαζί.

Αν δεν είχαμε αφτιά.

Αν δεν είχαμε αφτιά
πως θα ανακαλύπταμε
την μουσική
και πως θα νιώθαμε
την ανθρωπιά του ήχου
και πως θα ακούγαμε
την ομορφιά του λόγου
γι'αυτό άκου
και απόλαυσε
ακόμη και την σιωπή
που επίσης ξέρεις
να εκτιμάς
εξ'αιτίας του θορύβου.