Με νοιάζει το μαζί.

Σκέψου, αν δε σκεφτείς
τι να μιλήσεις, τι να πεις
λέξεις νεκρές, χωρίς λογική
μια ανόητη βαβούρα
που μονάχα ενοχλεί
γιατί δεν θα παράξει
ποτέ μουσική
μόνο θόρυβο για το τίποτα,
προτιμώ την σιωπή
γιατί μέσα στον ήχο της
αν βυθιστείς
ίσως μπορέσεις ν'αντιληφθείς
πως η ουσία δεν είναι
χωρική μα νοητική
δεν με νοιάζει το δίπλα,
όσο με νοιάζει το μαζί.

Και τα δύο μαζί.

Ούτε σκέτο συναίσθημα
ούτε μονάχα λογική
μα και τα δύο μαζί
είναι ο άνθρωπος
διότι του επιτρέπουν
να σκέφτεται και να νιώθει,
να κρίνει και να συγκρίνει, 
να συνειδητοποιεί κι άρα να ξέρει
ακόμη κι οτι δεν ξέρει
που είναι το πρώτο βήμα
για να αρχίσει να μαθαίνει
και να γίνει ανθρώπινος
ενεργοποιώντας την ιδιότητα
που τον διαχωρίζει
απο τα υπόλοιπα ζώα.

Λογική και συναίσθημα - δράση κι αντίδραση.

Όταν εξετάσουμε φιλοσοφικά την έννοια της αντίδρασης θα δούμε πως είναι κατώτερη ως πράξη και φυσικά ευκολότερη της δράσης. Όχι επειδή εξ'ορισμού είναι αντίθετή της, αλλά επειδή δεν εμπεριέχει νοημοσύνη. Κάποιος τρομάζει έναν άλλον κι εκείνου του ξεφεύγει ένα επιφώνημα τρόμου, ξαφνιάσματος. Είναι η αντίδραση στην δράση του πρώτου. Δεν σκέφτηκε, δεν ανέλυσε ορθολογικά τα δεδομένα για να πράξει αναλόγως-πως θα μπορούσε άλλωστε σε τόσο ελάχιστο χρονικά διάστημα-απλώς αντέδρασε ενστικτωδώς και άμεσα. Τονίζουμε το άμεσα, διότι η αντίδραση εκδηλώνεται πάντοτε σε ταχύτερο χρονικό διάστημα απ'αυτό της δράσης, εφόσον η δράση συμβαίνει πάντα πρώτη και χρειάζεται προηγουμένως χρόνο για σκέψη, ανάλυση και στρατηγική.

Σε μια σέξι γυναίκα που σκύβει μπροστά μας ξαφνικά στο σούπερ μάρκετ και αποκαλύπτει ερωτογενή σημεία του σώματός της με σκοπό να μας προκαλέσει και μας ερεθίζει, σ'ένα ωραίο τραγούδι που ξαφνικά πετυχαίνουμε στο ραδιόφωνο ενώ αλλάζαμε σταθμούς και μένουμε στον συγκεκριμένο σταθμό που το έβαλε, στα μέτρα που αποφάσισε να πάρει η κυβέρνηση και βγήκαμε σε πορείες, συναντούμε επίσης το φαινόμενο δράσης κι αντίδρασης. Η δράση είναι η γυναίκα που έσκυψε, το τραγούδι που επιλέχθηκε και τα κυβερνητικά μέτρα που ψηφίστηκαν. Η αντίδραση είναι η στήση, το προσωρινό σταμάτημα εναλλαγής ραδιοφωνικών σταθμών και η συμμετοχή στην πορεία. Και σ'αυτά τα παραδείγματα είδαμε πως η αντίδραση ήταν άμεση και αντανακλαστική, δεν χρειάστηκε στρατηγική σκέψη και χρόνο, ενώ δεν συνέβη το ίδιο με την δράση.

Όταν εξετάσουμε ορθολογικά την σκέψη, θα δούμε πως υπάρχει δυνατότητα επιλογής. Με το συναίσθημα αυτό δεν συμβαίνει. Για παράδειγμα, μια γυναίκα παίρνει τον χρόνο της και βάφεται, αρωματίζεται και ντύνεται πολύ όμορφα για να βγει έξω, δρα αποσκοπώντας στο να αρέσει. Ένας άνδρας που την αντικρίζει και αρέσκεται στην στιγμή απ'την εικόνα ή την μυρωδιά της αντιδρά στην δράση της.

Συνεπώς νομίζω πως μπορούμε να καταλήξουμε στο εξής: Η ορθολογική σκέψη μπορεί να παράγει δράση και αναγκαστικά χρειάζεται νοημοσύνη και χρόνο. Το συναίσθημα είναι αντίδραση που δεν χρειάζεται αναγκαστικά νοημοσύνη και χρόνο. Πολλοί έχουν βιώσει ή ακούσει για έρωτες με την πρώτη ματιά, αλλά όχι για αγάπη, διότι η πραγματική αγάπη χρειάζεται τον απαραίτητο χρόνο που θα μας επιτρέψει να έχουμε τα δεδομένα που θα κρίνουμε οτι αρκούν για να αγαπήσουμε τον άλλον. Άρα η αγάπη που χρειάζεται ανάλυση και σκέψη θεωρείται περισσότερο δράση, ενώ ο έρωτας αντίδραση. Γι'αυτό και η πρώτη είναι ανώτερη του δεύτερου.

Η σκέψη μας κάνει ανθρώπους.

Είμαστε οστά και σάρκα
κύτταρα και μυικοί ιστοί
χημεία και βιολογία
μηχανιστικοί οργανισμοί
μα είναι η σκέψη
και η συνείδηση
που μας κάνει ανθρώπους
αλλιώς θα ήμασταν
σαν τα άλλα ζώα
μόνο ένστικτα
δίχως λογική
δίχως νόημα
δίχως ανθρωπιά,
συμπόνια κι αγάπη.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Υπάρχει η σοφή ρήση που λέει: ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ εν βρασμώ ψυχής. Οι εκλογές είναι η σοβαρότερη απόφαση που έχει ένας λαός να πάρει μέσα στα πλαίσια δημοκρατίας. Θα ψηφίσουμε ορθά και λογικά ξέροντας τι θέλουμε ή τυφλωμένοι απο οργή? Θα ψηφίσουμε με συγκεκριμένες απαιτήσεις και στρατηγική που συμπεριλαμβάνει φυσικά εκτός απο το παρόν το άμεσο και το απώτερο μέλλον ή απο καθαρή αντίδραση? Διότι θέλουμε να "τιμωρήσουμε" τα δύο κλασσικά μεγάλα κόμματα και να έρθει η "αλλαγή" απo ένα άλλο κόμμα για το οποίο προσποιούμαστε πως ξεχνάμε ή δεν γνωρίζουμε καν οι περισσότεροι τις πραγματικές, ριζοσπαστικές, παλαιοκομμουνιστικού τύπου ιδεοληψίες του και αρεσκόμαστε τώρα στην λαϊκίστικη ρητορική του. Η αλλαγή απο μόνη της δεν είναι καλή. Υπάρχει κι αλλαγή προς το χειρότερο. Προσοχή και υπευθυνότητα. Ψάχνουμε, σκεφτόμαστε, συγκρίνουμε και κρίνουμε με λογική, όχι με θυμό. Μην μπερδεύουμε την αντίσταση με την αντίδραση. Διότι η τωρινή μας αντίδραση μπορεί να είναι απόλυτα χειραγωγίσιμη αν είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής κάποιων άλλων εξωτερικών ή κι εσωτερικών ατομικών συμφερόντων. Για σκεφτείτε το. Ένα κόμμα του 4,5% τώρα φαίνεται να παίρνει 30%. Δηλαδή πρώτα, οι ιδέες του αντικατόπτριζαν το 4,5% της κοινωνίας μας αλλά τώρα τις υιοθέτησαν σχεδόν όλοι μαζί ξαφνικά? Η απάντηση είναι προφανής και είναι "όχι" βέβαια. Απλά όπως πάντα η μάζα δεν θέλει δυστυχώς και πολύ για να "πέσει" και να "μασήσει". Η δήθεν επαναστατική τους ρητορική ήρθε πάνω στην ώρα, τώρα που όλοι είναι εξοργισμένοι απο τις προηγούμενες κυβερνήσεις με αποτέλεσμα αυτοί να φαντάζουν τώρα ώς "οι τιμωροί του κατεστημένου" και "λαϊκοί επαναστάτες-σωτήρες" απο ακραίοι και περιθωριακοί που ήταν παλιότερα. Κάνω επίκληση στην λογική των ανθρώπων που θα το διαβάσουν αυτό. Είναι ώρα , επιτέλους, ως λαός, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Εμείς είμαστε οι Έλληνες της εποχής αυτής. Ας μην είμαστε περήφανοι μόνο για τους προγόνους μας. Ας φερθούμε με λογική και κριτική σκέψη. Ας αντισταθούμε με την σοβαρή, υπεύθυνη και συνειδητοποιημένη στάση μας ενάντια στην ισοπέδωση αιώνιων και πανανθρώπινων αξιών όπως είναι ο Ελληνισμός. Ας συμβάλουμε κι εμείς στην εξέλιξη του μέλλοντος. Είναι τόσο απλό, άμεσο και πρακτικό.
      Βλέπετε συνεχώς να γράφω -όπως και αρκετοί άλλοι- για την την αξία της Α.Ο.Ζ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και την ανάγκη της θέσπισης κι οριοθέτησής της ως κράτος. Πολλοί μου λένε πως "φαγώθηκα". Άλλοι πως την "θεοποίησα". Μα δεν καταλαβαίνουν πως δεν κάνω κάτι άλλο απο το να λέω τις πραγματικές ιδιότητές της και την δύναμη που θα μας δώσει οικονομικά, γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά. Άρα αν κάποιοι είναι τόσο μικροί που δεν αντέχουν την αλήθεια της ΑΟΖ και της προσδίδουν "Θεϊκά" στοιχεία θέλοντας να πούν πως τους φαντάζει σαν ψέμα, είναι δικό τους πρόβλημα. Να τα βρούν με τον εαυτό τους. Δεν απασχολεί την πατρίδα. Χαίρομαι λοιπόν όταν μου λένε πως "φαγώθηκα" με την ΑΟΖ γιατί τότε ξέρω πως το πρόσεξαν, άρα θα διάβασαν, άρα θα έμαθαν και πλέον θα ξέρουν πως είναι πραγματικά ο μόνος δρόμος προς το μέλλον του λαού και της χώρας μας. Θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε τεράστιο φυσικό πλούτο. Τι να κάνουμε, ο Θεός μας έβαλε εδώ πάνω. Αυτό τί σημαίνει? Οτι θα είναι προσβολή να δείξουμε τέτοια ανευθυνότητα και να μην τον χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε απο αυτή την κρίση μιζέριας. Δεν είναι ούτε επιστημονική φαντασία, ούτε κάποια συνωμοσία. Πλέον έχουμε την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που μας επιτρέπει να ξέρουμε (και να ξέρουν και οι διπλανοί μας που προσπαθούν να δημιουργούν συνεχώς προβλήματα, με τις φωνές και τις απειλές τους τόσα χρόνια) πως η εξόρυξη φυσικού αερίου κυρίως στο Ιόνιο και νότια κι ανατολικά της Κρήτης, στα πλαίσια της Ελληνικής ΑΟΖ θα μας επιφέρει για πάρα πολλά χρόνια τεράστια κέρδη. Πολύ απλά, το χρέος μας είναι ένα μικρό ποσοστό μπροστά στο οικονομικό ώφελος που θα έχουμε απο της εξορύξεις. Είναι τρομερό κι αξιολύπητο να μιζεριάζουμε και να παίρνουμε τόσο σκληρά κι απάνθρωπα μέτρα ενάντια σ'έναν λαό που δεν βγάζουν πουθενά, απεναντίας, χειροτερεύουν διαρκώς την κατάσταση ενώ ταυτόχρονα κάτω απο το έδαφος των θαλασσών μας υπάρχει "χρυσάφι". Η ΑΟΖ είναι λοιπόν που θα μας επιτρέψει νόμιμα σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας που δημιουργήθηκε το 1982 και έχει υπογραφτεί απο περισσότερες απο 130 χώρες παγκοσμίως, να εκμεταλευτούμε τον πλούτο αυτόν και να γίνουμε ένας απο τους ισχυρότερους "παίχτες" ενεργειακά και γεωπολιτικά ώς κράτος στην Ευρώπη, τον 21ο αιώνα. Αυτό είναι το όραμα της πατρίδας που θα γίνει και η επόμενη πραγματικότητα. Όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ακολουθήσουν θα μείνουν στο παρελθόν, τώρα αυτό που έχει σημασία είναι το μέλλον. Η πατρίδα μας χρειάζεται την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη, ας της την δώσουμε κι ας μείνουμε στην ιστορία ώς η κοινωνία που θέσπισε την ΑΟΖ. Διαβάστε τα προγράμματα των κομμάτων και δείτε ποιοί μιλάνε για την ΑΟΖ κι απο πότε. Με αυτούς θα είμαστε μαζί, εφόσον είναι κι αυτοί μαζί μας. Σε αυτές τις εκλογές, ξέρουμε τι ζητάμε, ξέρουνε τι απαιτούμε. Γι αυτό και θα το πραγματοποιήσουν, εφόσον θέλουν να αναλάβουν την εξουσία. Αλλιώς θα πάνε αμέσως στα σπίτια τους. Ας τους δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία να κάνουν το 2012 το έτος της ΑΟΖ. Στις 17 Ιουνίου, ψηφίζουμε με στρατηγική για το μέλλον.

Θ.Τ.

Συναίσθημα, λογική και συνείδηση

Συναίσθημα, λογική και συνείδηση

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Κι αν η λογική είναι η πυξίδα σου
για να ξέρεις πώς να πας
εκεί που θες στην ζωή σου
το συναίσθημα είναι η μπαταρία
που σου δίνει την ενέργεια
και σε κρατάει ζωντανό.
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο
μα και τα δύο μαζί
είναι ο Άνθρωπος
και η συνείδησή του
ο οδηγός του.

Λογική και συναίσθημα

Λογική και συναίσθημα

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Λογική και συναίσθημα. Λεπτές, έλεγα, οι γραμμές που τα χωρίζουν. Τώρα λέω πως δεν υπάρχουν. Πού δίνω βάση πιο πολύ, αναρωτιόμουν. Και γιατί; Μέτρον άριστον κι εδώ; Λίγο το ένα λίγο το άλλο; Μήπως πολύ το ένα και πολύ το άλλο καλύτερα; Μήπως είναι το ένα και το αυτό; Δεν ήθελα να γίνω αναίσθητος. Μα δεν μπορούσα και να αφήνω στην άκρη την λογική όπως έκανα συχνά, να κάνω πως δεν βλέπω, πως δεν καταλαβαίνω, πως δε σκέφτομαι. Υπήρξαν φορές που αυτός ο τρόπος της συνεχούς σκέψης και κρίσης με έκανε να αισθάνομαι σαν υπολογιστής. Αναρωτιόμουν, αυτό είναι ο άνθρωπος; Ένας υπολογιστής που επεξεργάζεται τα πάντα μέσω δεδομένων και μέσω της σκέψης; Και τα αισθήματα; Από την άλλη μόνο με το συναίσθημα ο άνθρωπος είναι φτερό στον άνεμο. Πηγαίνει όπου φυσάει. Όπου τον βγάλει. Είναι όλα σύμφωνα με το αν έχουμε όρεξη και για τι την έχουμε... Αυτή θέλεις να είναι η ζωή σου, ρωτούσα στον εαυτό μου. Και πού είναι η δική σου συμμετοχή αν δεν πάρεις εσύ τον έλεγχο και την ευθύνη των αποφάσεων και των επιλογών σου;
Δεν νοείται άνθρωπος χωρίς διαρκή κριτική σκέψη για τον εαυτό του και τα πάντα. Αυτό νομίζω γιατί αυτό αντιλαμβάνομαι ώς πρέπον κι ως αλήθεια, οπότε αυτό επιλέγω. Τα συναισθήματα του ανθρώπου οφείλουν να προέρχονται απο την νοημοσύνη, δεν μπορεί το αντίθετο.