Η διαφορά όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων με την τωρινή

Η διαφορά όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων με την τωρινή

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Όσο ανίκανες κι ανεπαρκείς κι αν ήταν προηγούμενες κυβερνήσεις, η διαφορά τους με την τωρινή πρέπει να γίνει αντιληπτή εις βάθος κι από τον κάθε ψηφοφόρο ξεχωριστά, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων: είτε λόγω στοιχειωδών δημοκρατικών αντιλήψεων, είτε ακόμη κι από φόβο, υπολόγιζαν τον λαό. Αγαπημένο μου παράδειγμα ότι κόντεψαν να πέσουν επειδή συζήτησαν πιθανή μικρή αύξηση στην τιμή του γάλακτος. Η τελευταία κυβέρνηση είναι ριζικά - ή μάλλον, ριζοσπαστικά διαφορετική. Λόγω ενός σκληρού πυρήνα ακραίων, φανατικών ιδεολόγων, δεν μοιράζεται τις ίδιες ευαισθησίες περί δημοκρατίας. Η πιο ξεκάθαρη απόδειξη γι' αυτό είναι πως τολμά να αγγίξει ένα εθνικό θέμα, αλλά επειδή το προσεγγίζει όχι με εθνικό, αλλά με κομουνιστικό τρόπο πληγώνει συνειδητά έναν ολόκληρο λαό, προσπαθώντας να του σπάσει τις ρίζες - ριζοσπαστισμός. Ενώ αρχικά δεν υπολόγιζε ότι θα υπάρξει κάποια σοβαρή αντίδραση, μετά τα ιστορικά πρώτα συλλαλητήρια κατάλαβε ότι θα υπάρχει μαζική, παλλαϊκή αντίσταση. Αντιμετώπισε τις μεγαλύτερες, πυκνότερες και μακροβιότερες κινητοποιήσεις που συνέβησαν μεταπολιτευτικά. Σύσσωμη σχεδόν η αντιπολίτευση είναι εναντίον της. Ο λαός έχει κάνει παντελώς ξεκάθαρο ότι είναι εναντίον του προσυμφώνου των Πρεσπών, και η παρούσα κυβέρνηση δεν φαίνεται ούτε καν να φαντάζεται ότι θα έπρεπε από μόνη της να σταματήσει την διαδικασία αμέσως ή να φύγει, καθώς ο λαός της δεν το θέλει. Δεν είναι μία λεπτομέρεια λοιπόν, και προς Θεού, μην σκεφτεί κανείς ξανά πως όλοι είναι ίδιοι. Όχι, δεν είναι. Αυτή η ισοπεδωτική φράση εξυπηρετεί μόνο την προπαγάνδα της παρούσας κυβέρνησης. Με αυτό το σκεπτικό εκλέχτηκε. Όχι επειδή ξαφνικά ο λαός μας έγινε σταλινικός κι αγάπησε την βάρβαρη ιδεολογία τους, αλλά από απέχθεια για τους άλλους. Να όμως που η πολιτική μας άγνοια μας πλήγωσε περισσότερο από κάθε άλλη επιλογή μας στο παρελθόν, και θέτει σε κίνδυνο όχι μονό έδαφος - όσοι μιλάνε για έδαφος πρέπει να καταλάβουν ότι είναι πολύ απλοϊκή η προσέγγιση τους. Είναι ακόμη χειρότερο. Πολύ χειρότερο αυτό που πάει να συμβεί ως σενάριο. Βλέπεις, το να χάσεις εδάφη είναι οδυνηρό, αλλά τα εδάφη μπορείς και να τα ξαναπάρεις. Αυτό που στοχεύουν οι σταλινικοί ιδεολόγοι είναι να πληγώσουν ανεπανόρθωτα την ιστορία, που είναι η ταυτότητά μας, το ίδιο μας το είναι. Κι αν απολέσουμε την ταυτότητά μας μας από μόνοι μας, αναγνωρίζοντας άλλους ως αυτό που εμείς είμαστε, η απώλεια αυτή είναι οριστική. Δεν υπάρχει τρόπος να την ξαναπάρουμε πίσω. Διότι από μόνοι μας, θα συνεργαστούμε με μία προπαγάνδα που επιβάλλει μια τεχνητή λήθη. Μην κάνετε το λάθος λοιπόν να εξετάσετε επιφανειακά την κατάσταση. Διότι από όποιο κόμμα και κατεύθυνση κι αν προέρχεται μια κυβέρνηση, θέλω ένα πράγμα τουλάχιστον: να σέβεται και να φοβάται τον λαό. Κι αυτήν που έχουμε εκλέξει τελευταία, δεν σέβεται καθόλου και δεν φοβάται αρκετά. Ας την βοηθήσουμε τουλάχιστον με το δεύτερο, εφόσον δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Καλό αγώνα!

Απάντηση στον Κοτζιά

Απάντηση στον Κοτζιά

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Πατριωτικό καθήκον;

Πατριωτικό καθήκον;

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Σταύρο Θεοδωράκη, πατριωτικό καθήκον είναι το να δεσμεύσεις την Ελλάδα να δώσει στους Σκοπιανούς λιμάνι και δικαιώματα αλιείας στην Ελληνική ΑΟΖ δίχως να προβλέπεται ούτε καν όριο και ρήτρα υπέρβασής του; Πατριωτικό καθήκον το να δεσμεύεις για πάντα την Ελλάδα να μην αντιτάσσεται στην ένταξη τον Σκοπίων σε κανέναν διεθνή οργανισμό, που η ίδια όπως και κάθε χώρα πολλές φορές έκανε πολλές θυσίες για να γίνει αποδεκτή; Πατριωτικό καθήκον να προσβάλλει η Ελλάδα το ίδιο το Ευρωπαϊκό κεκτημένο που προβλέπει αντικειμενική εξέταση κάθε υποψήφιας χώρας απο κάθε χώρα μέλος της ΕΕ; Πατριωτικό καθήκον να αναγνωρίσει η Ελλάδα ως εθνικά Μακεδόνες που μιλούν την Μακεδονική γλώσσα τους Σκοπιανούς, προσβάλλοντας κάθε Έλληνα, πόσο μάλλον τους Μακεδόνες, και την χιλιάδων χρόνων ιστορία, παράδοση και κουλτούρα τους; Πατριωτικό καθήκον το να απαγορεύεται απο τον νόμο στους Έλληνες να κάνουν έστω και εκδήλωση με θέμα τον Παύλο Μελά, την απελευθέρωση της Μακεδονίας αλλά και να τραγουδούν απελευθερωτικά τραγούδια όπως το Μακεδονία Ξακουστή, διότι θα θεωρούνται πράξεις αναθεωριτικές, όπου υποδαυλίζουν βία, μίσος, εθνικισμό και ρατσισμό έναντι των γειτόνων μας; Πατριωτικό καθήκον να δώσει η Ελλάδα τεχνογνωσία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στους Σκοπιανούς αλλά και να δεσμεύεται να τροφοδοτεί τα Σκόπια ενεργειακά, δίχως κανένα αντάλλαγμα; Πατριωτικό καθήκον το να επιτρέπει η Ελλάδα στα Σκόπια να προβάλλουν μια άλλη, παράλληλη ιστορία ως δική τους "Μακεδονική" η οποία δεν συμβαδίζει με την ιστορία; Πατριωτικό καθήκον το να τους επιτρέπει η Ελλάδα να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν ως διεθνείς κωδικούς το MK και MKD; Πατριωτικό καθήκον το να επιτρέπει η Ελλάδα Σκοπιανικές παρεμβάσεις στο εκπαιδευτικό μας σύστημα;Πατριωτικό καθήκον να παραδώσουμε απο μόνοι μας όλα αυτά, οριστικά, πηγαίνοντας κόντρα στη σύσσωμη και ξεκάθαρη βούληση του λαού μας; Σταύρο Θεοδωράκη, διάβασε το Προσύμφωνο των Πρεσπών, διότι όλα αυτά εμπεριέχονται στα 20 άρθρα του. Δεν είναι καν μόνο το όνομα που είναι ήδη απαράδεκτο να δοθεί για τον λαό μας. Δεν είναι καν η διαστρεύλωση ενός τεραστίου και διαχρονικού κομματιού του Ελληνισμού, την Μακεδονία, που καταντά εθνικότητα και γλώσσα άσχετων με τον Ελληνισμό ανθρώπων, που εξαναγκάστηκαν στο παρελθόν να απαρνηθούν τις αληθινές τους εθνικότητες, λόγω Γιουγκοσλαβικού κομμουνισμού. Είναι ακόμη περισσότεροι οι λόγοι για τους οποίους αυτό το προσύμφωνο είναι παντελώς απαράδεκτο και καταπατάει όχι έναν, αλλά δύο λαούς ταυτοχρόνως. Διάβασέ το όσο είναι νωρίς, και διάβασέ το και στους άλλους που σκέφτονται να το υπερψηφίσουν, Σταύρο Θεοδωράκη, ώστε να το καταψηφίσετε, γιατί μετά θα είναι πολύ αργά για οποιαδήποτε δικαιολογία. Αυτό είναι το πατριωτικό σου καθήκον. Διότι εμείς θα είμαστε εδώ, ακόμα και μετά.

Απλές, εκνευριστικές ερωτήσεις:

Απλές, εκνευριστικές ερωτήσεις:

1. Είτε προς το παρόν είστε υπέρ, είτε κατά, έχετε διαβάσει οι ίδιοι το Προσύμφωνο των Πρεσπών;

2. Αφού όλο το ζήτημα ήταν να λύσουμε το ονοματολογικό, γιατί υπάρχουν 20 σελίδες με 20 άρθρα; Ξέρετε οτι αποτελείται απο 20 άρθρα; Θα φανταζόσασταν οτι χρειάζονται 20 άρθρα για να οριστεί το όνομα ενός κράτους;

3. Γιατί εκτός του ονόματος έχουν βάλει άρθρο περί εθνικότητας και γλώσσας, το οποίο είναι φυσικά εναντίον των Ελληνικών συμφερόντων, αλλά και της ίδιας της ιστορικής αλήθειας;

4. Γιατί έχουν βάλει άρθρα τα οποία ορίζουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, οι οποίες θα συν-καθορίζονται απο Σκοπιανούς;

4Β. Γιατί ως υπεύθυνα υπουργεία για την επιτροπή που θα αποφασίζει αυτές τις αλλαγές έχουν οριστεί τα υπουργεία εξωτερικών και όχι παιδείας ή πολιτισμού, όπως θα ήταν το φυσιολογικό και αναμενόμενο;

5. Γιατί μέσα στο προσύμφωνο που υποτίθεται είναι για το ονοματολογικό, έχουν βάλει μέχρι και άρθρα που αναφέρονται στην Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ);

6. Γιατί μέσα στο προσύμφωνο που υποτίθεται είναι για το όνομα, η Ελλάδα δεσμεύεται να παρέχει πρόσβαση στα Σκόπια στην Ελληνική ΑΟΖ;

7. Γιατί η συμφωνία αυτή για το όνομα των Σκοπίων θα δεσμεύει την Ελλάδα να παρέχει τεχνογνωσία αλλά και ενέργεια στα Σκόπια;

8. Γιατί η συμφωνία αυτή δεσμεύει την Ελλάδα απο την κύρωση και μετά να απαγορεύσει οριστικά στον λαό της να εκφράσει οποιαδήποτε δυσαρέσκεια για την συμφωνία μέσω συλλαλητηρίων, εκδηλώσεων και άλλων ενεργειών, απο τότε και στο μέλλον, είτε αυτά θα προέρχονται απο κρατική, είτε απο ιδιωτική πρωτοβουλία; 

9. Γιατί η συμφωνία αυτή απο την κύρωσή της και μετά θα απαγορεύει στους Έλληνες να τραγουδούν ακόμη και απελευθερωτικά τραγούδια όπως το "Μακεδονία Ξακουστή", να διδάσκονται ή ακόμη και να κάνουν αναφορές σε "Μακεδονομάχους", και οτιδήποτε άλλο σχετικό με τον όρο, καθώς αυτά θα μπορούν να θεωρηθούν αλυτρωτικά, αναθεωρητικά, και επιθετικά προς την γείτονα χώρα; 

10. Τώρα που τα ξέρεις αυτά, θα τα δείξεις και στους δικούς σου; 

11. Τώρα που τα ξέρεις αυτά, θα πας με τη συμφωνία στο χέρι να ρωτήσεις δημάρχους, περιφερειάρχες και βουλευτές, τι έχουν να πουν για όλα αυτά τα άρθρα, κι αν συμφωνούν ή διαφωνούν με αυτά, με ξεκάθαρο τρόπο, τώρα που έρχονται και εκλογές;

ΥΓ
Αν το προσύμφωνο αυτό κυρωθεί απο την Ελληνική Βουλή, δεν υπάρχει τρόπος και εργαλείο ανατροπής του μετά. Η ιστορία του Ελληνισμού και το μέλλον της θα έχει παραδοθεί στους Σλάβους και Αλβανούς (και όποιους άλλους τυχόν είναι εκεί μελλοντικά) των Σκοπίων. 

ΥΓ2
Καλό αγώνα.

Οι μετα-μοντέρνοι "αριστεροί"

Οι μετα-μοντέρνοι αριστεροί

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Οι μετα-μοντέρνοι αριστεροί
φαίνεται να έχουν αντιληφθεί
πως δεν έχουν κανέναν ρόλο
μέσα σε μια δημοκρατία,
εξού και η κωμικοτραγική τους προσπάθεια
να βαφτίσουν τα πάντα ως ναζιστικά-φασιστικά
προκειμένου να νιώθουν οι ίδιοι,
αλλά και τυχόν να πείσουν τους όσους αφελείς,
ότι έχουν ακόμη κάποιο νόημα ύπαρξης.

Έλα

Έλα

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Έλα βρε άθλιε στην Μακεδονία να με πείσεις οτι είμαι εθνικιστής και οτι έχω μίσος για τους Σκοπιανούς επειδή αντιστέκομαι στην άθλια προπαγάνδα και ιδεολογία σου, επειδή αγαπάω την ιστορία, την δικαιοσύνη και την αλήθεια. Έλα βρε άθλιε να μου εξηγήσεις οτι μισώ την αγαπημένη μου που είναι Σκοπιανή, την οικογένειά της, τους φίλους και συμπολίτες της, επειδή αγωνίζομαι για να βρουν ξανά αυτοί οι άνθρωποι την χαμένη εθνική τους ταυτότητα, η οποία καταπατήθηκε απο την ιδεολογία σου όταν η κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία του Τίτο τους εξανάγκασε άμεσα ή έμμεσα να απαρνηθούν την ως επί το πλείστον Βουλγαρική - αλλά και Ελληνική, ενίοτε - καταγωγή τους. Έλα βρε άθλιε για να σου διατρανώσω οτι η μόνη περίπτωση η Ελλάδα να ταπεινώσει και να καταπατήσει την Μακεδονία είναι με το να υπογράψει αυτή την επαίσχυντη συμφωνία. Διότι τότε, για πρώτη φορά στην χιλιάδων χρόνων ιστορία του Ελληνισμού, η Ελλάδα θα απεμπολήσει επισήμως και οικειοθελώς ένα τεράστιο ιστορικά, πολιτισμικά και γεωγραφικά κομμάτι της, καταπατώντας και προσβάλλοντας με απαράδεκτο τρόπο ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού της. Έλα λοιπόν, βρε άθλιε για να σου δείξουμε πώς θα σε στείλουμε απο εκεί που ήρθες, γιατί τόλμησες να νομίσεις οτι η εξουσία μπορεί να τα βάλει με την ουσία.

Η Αριστερά

Η Αριστερά

Θεοδωρής Τσιαμίτας

     Η Αριστερά γίνεται πολύ συχνά πολιτικό εργαλείο στα χέρια πραγματικά ακραίων ανθρώπων, που μασκαρεύονται την ανθρωπιά και την καλοσύνη μόνο και μόνο για να έχουν δικαιολογία να εκτονώνουν τον απύθμενο φθόνο τους καταστρέφοντας και βλάπτοντας άμεσα ή έμμεσα τον συνάνθρωπο, την χώρα και το κράτος τους, σπάζοντας, καίγοντας, και βιαιοπραγώντας με κάθε τρόπο, σε σημείο που πολλές φορές αγγίζουν τα όρια ψυχολογικής διαταραχής. Μια από τις εμφανέστερες αποδείξεις για το λυπηρό και επικίνδυνο αυτό φαινόμενο είναι όταν βλέπεις την τραγική μητέρα του αδικοχαμένου Γρηγορόπουλου να ζητάει να μην γίνονται κάθε 6η Δεκεμβρίου επεισόδια στο όνομα του νεκρού γιου της, διότι δεν θέλει να συσχετιστεί η μνήμη του παιδιού της με την ωμή και τυφλή βία, το χάος και την καταστροφή. Κι ωστόσο, η επιθυμία αυτής της απαρηγόρητης μητέρας δεν αγγίζει ούτε στο ελάχιστο τους νεο-μαρξιστές ιδεολόγους, που κάθε 6η Δεκεμβρίου κάνουν ακριβώς αυτό -  σκορπούν την καταστροφή προς πάσα κατεύθυνση για την μνήμη, λέει, του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του ορισμού της τραγικής ειρωνείας.
     Κι εδώ μπορεί να καταλάβει ο καθένας οτι ο θάνατος, όσο τραγικό κι αν είναι ως συμβάν, κι όσο δύσκολο κι αν είναι σε αυτούς που τον ζουν, δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Διότι η προσβολή και ο ευτελισμός της μνήμης του νεκρού είναι ακόμη χειρότερο, διότι δεν είναι πια ζωντανός για να αμυνθεί και να υπερασπιστεί την υπόληψή του. Αυτό το ξέρει ο Ελληνισμός και γι' αυτό δίνει τεράστια σημασία στους νεκρούς από αρχαιοτάτων χρόνων. Κι όμως, υπάρχουν αυτοί που ως μοντέρνοι βάρβαροι διαπράττουν αυτή την ύβρη, υπό την ανοχή της συντριπτικής μα αδρανούς πλειοψηφίας. Μα ποιος το εξετάζει σοβαρά αυτό το θέμα;
     Κι όμως, οφείλουμε να το εξετάζουμε σοβαρά, διότι αφήνουμε την Αριστερά που έχει μια τεράστια πολιτική παράδοση στο να προστατεύει την Δημοκρατία και τα Δικαιώματα των ανθρώπων, να χρησιμοποιείται από επικίνδυνες μειοψηφίες που δεν πρεσβεύουν καμία από αυτές τις αξίες, αλλά πράττουν εκ διαμέτρου αντίθετα. Συστηματικά, νέα παιδιά σε σχολεία και πανεπιστήμια πέφτουν θύματα αυτού του ριζοσπαστισμού και καταλήγουν από καλοπροαίρετοι άνθρωποι που θέλουν να συνδράμουν όπως μπορούν για να καλυτερεύσουν την ζωή των συνανθρώπων τους, σε γεμάτο φθόνο και μίσος άτομα που έχουν πια ως τελικό στόχο την καταστροφή του εκάστοτε "εχθρού" - που μπορεί να είναι το αντίπαλο κόμμα, μια άλλη ιδεολογία, το κράτος ή ότι άλλο.
     Κι εδώ ακριβώς έγκειται η ουσία του προβλήματος. Υπάρχει τεράστια διαφορά στο να αγωνίζεσαι με τελικό στόχο να καλυτερεύσεις την ποιότητα ζωής των συνανθρώπων σου, και να αγωνίζεσαι με τελικό στόχο το να εκδικηθείς αυτούς που θεωρείς οτι φταίνε για την κακή ποιότητα ζωής των συνανθρώπων σου. Κι η Αριστερά, όταν αφήνεται σε χέρια ριζοσπαστών και ακραίων ιδεολόγων, έχει ως κινητήριο δύναμη την εκδίκηση, κι όχι την ανθρωπιά. Όμως, χρησιμοποιεί πάντα την ρητορική περί αλληλεγγύης και ισότητας για να δικαιολογήσει τις απαράδεκτες, αντιδημοκρατικές κι απάνθρωπες πράξεις της. Κι έτσι καταλήγουμε λοιπόν στο να έχουμε ανθρώπους να υποστηρίζουν πιστά τον αριστερό απολυταρχισμό, πολλές φορές χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται, λόγω πλύσης εγκεφάλου. Ποιος επιθυμεί αυτό για τα παιδιά του, τα παιδιά των φίλων και συγγενών του; Ποιος επιθυμεί αυτό για τον λαό του; Κανείς εκτός από την προαναφερθείσα μειοψηφία που επιδιώκει ακριβώς αυτό.
     Από την άλλη, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί σοβαρά οτι αυτό το λυπηρό και επικίνδυνο φαινόμενο είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό της Αριστεράς. Διότι δεν είναι. Όμως εξετάζοντας αντικειμενικά, δεν έχουμε ακραίους του Κέντρου - εκτός κι αν τους παράγουμε κι αυτούς μέσω καινοτομίας. Οι ακραίοι εκ Δεξιών, λοιπόν, μετά τον Χίτλερ, δεν έχουν - ευτυχώς - στον ήλιο μοίρα. Δηλαδή, δεν ελέγχουν με κανέναν τρόπο την εξουσία στην χώρα μας και την Δύση γενικότερα και ούτε πρόκειται - εκτός και αν η Αριστερά συνεχίσει να προωθεί την ατζέντα των ακραίων της, κι έτσι ως συνέπεια καταφέρει απο αντίδραση να σπρώξει κόσμο στο άλλο άκρο, δηλαδή την άκρα Δεξιά, ως αντίπαλο δέος, όπως ακριβώς έκαναν κι ο Χίτλερ με τον Στάλιν, κατηγορώντας οι μεν τους δε για να πολώσουν τους πολίτες που αρχικά δεν ήταν ακραίοι ως επί το πλείστον, κι ωστόσο τελικώς συστρατεύτηκαν μαζί τους.
     Το γεγονός, λοιπόν, οτι οι ακραίοι εκ δεξιών δεν έχουν στον ήλιο μοίρα πολιτικά, οφείλεται στο οτι  η βαρβαρότητες που παρήγαγε το ναζιστικό καθεστώς έγιναν ευραίως γνωστές, και γι'αυτό δεν είχαμε ποτέ κυβερνήσεις, ακόμη και της Δεξιάς, που έκλειναν το μάτι ή έδιναν λόγο στους ακρο-δεξιούς, ακολουθώντας ακροδεξιά ατζέντα. Ίσα-ίσα, επειδή το "ακροδεξιός" είναι ένα στίγμα που κανείς δεν θέλει πάνω του, όλοι και ιδιαίτερα οι Δεξιοί κάνουν τα πάντα για να μη τυχόν χαρακτηριστούν ως τέτοιοι - σε σημείο να αναρωτιέσαι τελικά αν είναι όντως Δεξιοί. Ενώ το να είσαι ακροαριστερός δεν είναι στίγμα, αλλά πολλές φορές αντιμετωπίζεται και ως τίτλος τιμής που κάποιοι μάλιστα διεκδικούν. Αυτό οφείλεται στην μη επαρκή γνώση της κατάστασης επί κομουνιστικών συστημάτων που ήρθαν στην εξουσία, όπως στην Σοβιετική Ένωση και την Κίνα.
     Έτσι, βλέπουμε σήμερα τον Τσίπρα ως πρωθυπουργό και την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να πηγαίνουν ακριβώς αντίθετα στην θέληση σύσσωμου του Ελληνικού λαού στο θέμα του Σκοπιανού, για παράδειγμα, κι αντί να έχουν ένα απολογητικό ύφος, αντιθέτως, νιώθουν πως τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να τον κατακρίνουν κιόλας, διότι είναι Αριστεροί, και άρα δεν γίνεται να είναι οι κακοί της υπόθεσης, ενώ όσοι τους αντιτίθενται, ακόμη κι αν είναι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, θα πρέπει συμπερασματικά να είναι οι κακοί, δηλαδή, να δεξιο-φασιστοφέρνουν. Κι έτσι βλέπουμε το παράδοξο η κυβέρνηση να πηγαίνει αντίθετα στον λαό και να τον βρίζει και ως φασιστοειδή απο πάνω επειδή έχει κι αντίρρηση, ενώ η αντιπολίτευση που όλοι θα περίμεναν να είναι ξεκάθαρα στο πλευρό της πλειοψηφίας, μιας και πολιτικά, ιδεολογικά, αλλά και στρατηγικά λόγω εκλογών θα ήταν αναμενόμενο, να φοβάται να τοποθετηθεί ξεκάθαρα μην τυχόν και στιγματιστεί από τους άστοχους χαρακτηρισμούς της κυβέρνησης ως "φασιστική". Η ασυμμετρία είναι επιβλητικά προφανής. Η Δεξιά συχνά φοβάται να μιλήσει και να πράξει ως Δεξιά, και η Αριστερά συμπεριφέρεται ως φασιστοειδής, ριζοσπαστικός κομουνισμός. Επίσης, είναι χαρακτηριστικό το οτι ενώ ο πατριωτισμός των Ελλήνων βάλλεται βάναυσα απο την παρούσα κυβέρνηση, η Χρυσή Αυγή που εκπροσωπεί την άκρα Δεξιά βρίσκεται εντυπωσιακά χαμηλά - κάτι που αποδεικνύει χωρίς αμφιβολία πως ο Ελληνικός λαός δεν συμπορεύεται σε καμία περίπτωση με πραγματικούς φασίστες.
     Σε μια υγιή Δημοκρατία, λοιπόν, είναι αναγκαίο να συνυπάρχουν η Αριστερά και η Δεξιά, ώστε να αλληλοσυμπληρώνονται όπου και όποτε χρειάζεται, διατηρώντας τις διαχρονικές τους αξίες και τους ευκρινείς τους ρόλους. Είναι καθήκον όλων μας λοιπόν, και δη των Αριστερών, να πάρουν την Αριστερά από τα χέρια των ακραίων ιδεολόγων, να τους περιθωριοποιήσουν, ώστε να εκπροσωπηθεί ξανά η υγιής πλειοψηφία της. Κι έτσι θα βοηθήσουν παράλληλα και την Δεξιά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Έτσι μόνο θα αποφευχθεί η επανάληψη μερικών εκ των σκοτεινότερων στιγμών  στην ιστορία της Ανθρωπότητας που μας πλήγωσαν φρικτά τον προηγούμενο αιώνα.