Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άτομα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άτομα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Αυγούστου 2017

The idea of the Whole / Η ιδέα του Όλου.

The idea of the Whole
Theodoris Tsiamitas


In a relationship
one's qualities are not his, nor hers
for if you separate them
they turn into individuals - 
self centered beings 
who think that they are,
but they're not, 
as drops are nothing without an ocean,
as cells are nothing without being parts of an organism,
as notes are nothing out of a melody.
Because they haven't realise yet...
it is not the rain drops which form the ocean,
it is not the cells which construct the organism,
it is not the notes which compose the melody,
but the reversed.
Do not forget of this whenever we say I love you!


Η ιδέα του Όλου
Θεοδωρής Τσιαμίτας


Στην σχέση
οι ποιότητες κάποιου δεν είναι δικές του, ούτε δικές της
διότι αν τους χωρίσεις
μετατρέπονται σε άτομα -
εαυτο-κεντρικά όντα
που νομίζουν οτι είναι,
ενώ δεν,
όπως οι σταγόνες της βροχής είναι τίποτα χωρίς τον ωκεανό,
όπως τα κύτταρα είναι τίποτα όταν δεν είναι μέρη του οργανισμού,
όπως οι νότες είναι τίποτα εκτός μελωδίας.
Διότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη...
δεν είναι οι σταγόνες της βροχής που σχηματίζουν τον ωκεανό,
δεν είναι τα κύτταρα που φτιάχνουν τον οργανισμό,
δεν είναι οι νότες που συνθέτουν την μελωδία,
μα το αντίστροφο.
Μη το ξεχνάς αυτό κάθε φορά που λέμε σ'αγαπώ!

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Μην αναρωτιέσαι γιατί δε θέλουν το μαζί

Μην αναρωτιέσαι γιατί δε θέλουν το μαζί

Θεοδωρής Τσιαμίτας


Μην αναρωτιέσαι γιατί δεν θέλουν το μαζί, οι περισσότεροι τα βγάζουν πέρα εύκολα ως άτομα στην καθημερινότητα της ανούσιας κοινωνίας. Απλώς κάνεις ότι κάνουν όλοι. Τρως, χέζεις, δουλεύεις, διασκεδάζεις, κοιμάσαι και ξανά. Ενθουσιαστικό, δεν είναι; Όταν αυτός είναι ο σκοπός της ζωής, που δεν είναι ζωή αλλά απλώς ύπαρξη πού είναι το δύσκολο; Κι αντίστροφα, αν ήταν δύσκολο θα το έκαναν οι περισσότεροι; Συνεπώς για να κάνουν αυτό δεν χρειάζονται πραγματικές σχέσεις, αρκούν και οι επαφές. Δεν είναι να απορείς λοιπόν γιατί δεν ζητάει κανείς το μαζί πραγματικά. Και δεν είναι να απορείς γιατί την κοινωνία την νοιάζει το παρόν κι όχι το μέλλον αφού δεν υπάρχει καμιά εξέλιξη, μονάχα η επανάληψη. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει πραγματικές δυσκολίες είναι της ουσίας και του μαζί γιατί έχουν πονέσει, έχουν ξυπνήσει και ξέρουν οτι η ανθρωπιά έχει ανάγκη τον άλλον για να γίνει συνανθρωπιά και να υπάρξει η Ανθρωπότητα. Μην απογοητεύεσαι λοιπόν αφού έτσι ήταν εξαρχής κι απο πάντα, κι έτσι θα είναι για πάντα μέσα στην κοινωνία. Η κοινωνία είναι της εξουσίας, εκτός ουσίας. Εσύ ταιριάζεις στην Ανθρωπότητα, γιατί θέλεις να προσφέρεις αυτό που είσαι. Μην χαραμίσεις άλλο χρόνο τώρα πια. Κάνε έργο προσφοράς, και θα συναντήσεις πραγματικούς ανθρώπους και συνανθρώπους. 

Σάββατο 21 Ιουνίου 2014

Η κατάντια της κοινωνίας μας.

Τι κατάντια είναι αυτή της κοινωνίας μας! Ως άτομα πλήρως ενταγμένα σ'αυτή, λέτε και κάνετε όπως σας λέει, κοιμάστε για να ονειρεύεστε κι υπάρχετε δίχως να ζείτε. Πληρώνετε, για να καταστρέψετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας με ουσίες, γιατί δεν σας ενδιαφέρει η ουσία. Το πιο συνηθισμένο και διαδεδομένο είναι το τσιγάρο και το παθητικό κάπνισμα. Παρ'όλα αυτά λέτε με αφέλεια και θράσος οτι αγαπάτε τον εαυτό σας και τους δικούς σας. Αν δεν τους αγαπούσατε τι θα τους κάνατε; Κάνετε σχέσεις εξουσίας, γιατί δεν σας ενδιαφέρει η ουσία. Λέτε πως αγαπάτε τον άλλον και τον βάζετε πρώτο απο όλους. Υποκριτές, πότε τον βάλατε πρώτα απ'τον εαυτό σας; Αν τον βάζατε πρώτα απο τον εαυτό σας θα ζηλεύατε ποτέ; Γίνεστε τόσο γελοίοι και κοινωνικοί που δίνετε την ονομασία "ελεύθερη σχέση" σε σχέσεις που δεν τις θεωρείτε πραγματικές σχέσεις μα απλές επαφές, κατώτερου επιπέδου, λες και η ελευθερία δεν είναι η υπέρτατη αξία ενός ανθρώπου, απαραίτητο κι αυτονόητο στοιχείο μιας ανθρώπινης σχέσης. Ταυτόχρονα ονομάζετε "σοβαρή σχέση" τις σχέσεις περιορισμού και κτητικότητας και τις τοποθετείτε στο ανώτερο επίπεδο ανθρώπινων επαφών. Και ρωτώ: Ποιός αγαπάει, αυτός που αφήνει τον άλλον ελεύθερο επειδή τον νοιάζεται, ή αυτός που τον περιορίζει και τον θέλει αποκλειστικά, κτήμα του; Προτιμάτε τον δεσμό ή τα δεσμά; Λέτε πως είσαστε ηθικοί, και πως είναι ανήθικο να κυκλοφορεί κάποιος γυμνός. Υποκριτές, πότε γεννήθηκε άνθρωπος με ρούχα; Λέτε οτι είναι απαράδεκτη η γύμνια και γι'αυτό και υπάρχουν νόμοι απαγόρευσής της σε δημόσια θέα, και πληρώνετε όσα-όσα σε στριπτιτζάδικα και μπουρδέλα για λίγα μόνο λεπτά, περνάτε ώρες ατελείωτες σε σελίδες πορνό, ψάχνετε διαρκώς, παντού, το γυμνό, και βομβαρδιζόμαστε μέσω όλων των ΜΜΕ απο αυτό. Αφού το θεωρείτε ανήθικο, γιατί το ψάχνετε με τέτοια μανία και γιατί πουλάει τόσο πολύ; Λέτε: "Αν δεν αγαπήσεις πρώτα τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν". Ανόητοι, αν ο Χριστός αγαπούσε πρώτα τον εαυτό του θα περνούσε τα Πάθη και την σταύρωση για χάρη μας; Πώς να αγαπήσεις τον εαυτό σου δίχως να αγαπήσεις πρώτα τον άλλον; Τι νόημα έχει ο εαυτός σου δίχως κανέναν άλλο; Τι αξία θα είχε ο εαυτός σου και πώς να τον εκτιμήσεις αν δεν έχει προσφέρει στον άλλον; Για να δεις ποιός είσαι δε χρειάζεσαι καθρέφτη; Σε ποιανού τα μάτια θα καθρεφτιστείς ως άνθρωπος και πώς να γίνεις συνάνθρωπος αν δεν υπάρχει ο άλλος; Μέσα στην κοινωνία λέτε πως πρέπει να κάνουμε το καλό. Τότε γιατί δεν το κάνετε, μα πράττετε το αντίθετο; Λέτε επίσης πως είναι κακό πράγμα η ρουτίνα, μα βολευόσαστε σ'αυτή γιατί νιώθετε ασφαλείς και απορρίπτετε οτι την διαταράσσει, πολλές φορές το πολεμάτε κιόλας. Γι'αυτό και είσαστε τόσο ενταγμένοι μέσα στην κοινωνία, γιατί είναι ένα μόνιμο παρόν, διότι την ενδιαφέρει η εξουσία και δε θέλει να αλλάξει. Κάτι το καινούριο, το καινοτόμο, το ριζοσπαστικό ή επαναστατικό απειλεί την κοινωνία που φοβάται πως θα χάσει την εξουσία στο μέλλον, γι'αυτό και πολεμάει το μέλλον, παρ'όλο που λέει πως αυτό είναι που έχει σημασία και θέτει ως προορισμό. Τι υποκρισία! Η ανθρωπότητα ήταν πάντοτε εκτός κοινωνικού πλαισίου, γιατί ξέρει πως μόνο η εξέλιξη έχει σημασία! Γι'αυτό και βασίζεται πάνω στο παρελθόν και το μέλλον, για να υπάρχει μια συνέχεια. Η κοινωνία είναι της επικαιρότητας και της μόδας, κι ευτυχώς περνάει, για να έρθει η επόμενη. Η Ανθρωπότητα είναι πάντα μία γι'αυτό και είναι διαχρονική. Εσύ, που θέλεις να ανήκεις;

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

Η ουσία των Χριστουγέννων και η υποκρισία της κοινωνίας.

Σήμερα η κοινωνία το γιορτάζει. Θεωρεί πως είναι μια σημαντική ημέρα, διότι θυμάται την γέννηση του θεού της. Βέβαια, δεν συνειδητοποιεί οτι τις υπόλοιπες τον ξεχνά και τον γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Θα θυμάται την γέννεση και τον θάνατό του 2 φορές τον χρόνο, μα τον υπόλοιπο θα ξεχνά παντελώς το ενδιάμεσο, την ζωή και το έργο του δηλαδή. Αλλά πότε η κοινωνία  ήταν της ουσίας κι όχι του φαίνεσθαι; Είναι αναμενόμενη η στάση της, συνηθισμένη πια. Μα μερικοί άνθρωποι είναι δύσκολο να συνηθίσουν και να μη πονούν μπροστά στη ματαιότητα και την απάνθρωπη υποκρισία της. Ίσως δεν μεγάλωσα αρκετά ακόμη, δε ξέρω. Ίσως και να μην συνηθίσω ποτέ και να με πειράζει πάντα. Δεν με πειράζει η γιορτή και η επέτειος, χρειάζονται. Μα δεν μπορώ να καταλάβω: αν όντως θεωρούσαν όλοι τους τόσο σημαντικό όλο αυτό που γίνεται κάθε Χριστούγεννα -οικογένεια, γιορτινή ατμόσφαιρα, συντροφιά γύρω απ'το τραπέζι και το δέντρο, ανθρωπιά, αλληλεγγύη- τότε γιατί δεν το συνεχίζουν όλο τον χρόνο; Άρα, είναι απλώς μια μικρή εκτόνωση της όποιας στιγμιαίας ανθρωπιάς διαθέτουν τα άτομα της κοινωνίας, και μετά επιστρέφουν στην καθημερινότητα, την ρουτίνα, την δουλειά, στην ατομικότητά τους, στα ίδια, στο ίδιο τίποτα, το οποίο θεωρούν σημαντικότερο καθώς φαίνεται γι'αυτό και το επαναλαμβάνουν σε όλη την διάρκεια της ύπαρξής τους κατά κόρον.
Πόσο γνωρίζουμε πραγματικά τον Χριστό; Πόσο τον έχουμε μελετήσει, και πόσο έχουμε σκεφτεί τα όσα είπε; Πόσο τον έχουμε καταλάβει; Ξέρουμε γιατί πιστεύουμε, ή είναι επειδή πιστέψαμε πως πρέπει να πιστέψουμε όπως μας είπαν και κάνουν οι περισσότεροι γύρω μας, αυθαίρετα; Θυμόμαστε την γέννεση και τον θάνατό του, μα γιατί ξεχνούμε την ζωή του που ήταν και το έργο του; Δίχως αυτό θα είχε νόημα η Ανάσταση; Είναι ερωτήματα που οφείλουμε να θέσουμε στους εαυτούς μας.
Σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν στέκεστε την ώρα που διαβάζετε αυτό, εύχομαι το πνεύμα των Χριστουγέννων να φέρει ως δώρο σκέψεις για όλους μας, για να γίνουμε πιο συνειδητοποιημένα καλύτεροι άνθρωποι, πιο ανθρώπινοι. Καλά Χριστούγεννα.



25η Μαρτίου - Τι είναι Ελληνισμός

 Η χώρα μας δεν είναι απλά χώρος αλλά πνεύμα, τόσο οικουμενικό που εμπνέει και επηρεάζει παγκοσμίως και διαχρονικά, μερικές φορές περισσότερ...