Όπως διδάσκει κι ο Δάσκαλος

Όπως διδάσκει κι ο Δάσκαλος

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Όπως διδάσκει κι ο Δάσκαλος,

αν θέλεις να έχεις σχέσεις 

κι όχι μόνο επαφές

μην προσδοκάς

αλληλεπίδραση 

με τους άλλους

εκτός ουσίας και έργου

αλλιώς θα υποστείς 

τις συνέπειες της κοινωνικής

κι απάνθρωπης φθοράς

της καθημερινότητας

που είναι αμείλικτη 

και ανελέητη.

As the Master teaches

Theodoris Tsiamitas

As the Master teaches,

if you want to have relationships

and not only contacts

do not seek

to have interaction

with the others

which is out of substance 

and Work

otherwise you will suffer

the effects of the social

and inhumane decay

of the daily routine

which is relentless

and merciless.

Μην αναρωτιέσαι γιατί δε θέλουν το μαζί

Μην αναρωτιέσαι γιατί δε θέλουν το μαζί

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Μην αναρωτιέσαι γιατί δεν θέλουν το μαζί, οι περισσότεροι τα βγάζουν πέρα εύκολα ως άτομα στην καθημερινότητα της ανούσιας κοινωνίας. Απλώς κάνεις ότι κάνουν όλοι. Τρως, χέζεις, δουλεύεις, διασκεδάζεις, κοιμάσαι και ξανά. Ενθουσιαστικό, δεν είναι; Όταν αυτός είναι ο σκοπός της ζωής, που δεν είναι ζωή αλλά απλώς ύπαρξη πού είναι το δύσκολο; Κι αντίστροφα, αν ήταν δύσκολο θα το έκαναν οι περισσότεροι; Συνεπώς για να κάνουν αυτό δεν χρειάζονται πραγματικές σχέσεις, αρκούν και οι επαφές. Δεν είναι να απορείς λοιπόν γιατί δεν ζητάει κανείς το μαζί πραγματικά. Και δεν είναι να απορείς γιατί την κοινωνία την νοιάζει το παρόν κι όχι το μέλλον αφού δεν υπάρχει καμιά εξέλιξη, μονάχα η επανάληψη. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει πραγματικές δυσκολίες είναι της ουσίας και του μαζί γιατί έχουν πονέσει, έχουν ξυπνήσει και ξέρουν οτι η ανθρωπιά έχει ανάγκη τον άλλον για να γίνει συνανθρωπιά και να υπάρξει η Ανθρωπότητα. Μην απογοητεύεσαι λοιπόν αφού έτσι ήταν εξαρχής κι απο πάντα, κι έτσι θα είναι για πάντα μέσα στην κοινωνία. Η κοινωνία είναι της εξουσίας, εκτός ουσίας. Εσύ ταιριάζεις στην Ανθρωπότητα, γιατί θέλεις να προσφέρεις αυτό που είσαι. Μην χαραμίσεις άλλο χρόνο τώρα πια. Κάνε έργο προσφοράς, και θα συναντήσεις πραγματικούς ανθρώπους και συνανθρώπους. 

Η κατάντια της κοινωνίας μας.

Τι κατάντια είναι αυτή της κοινωνίας μας! Ως άτομα πλήρως ενταγμένα σ'αυτή, λέτε και κάνετε όπως σας λέει, κοιμάστε για να ονειρεύεστε κι υπάρχετε δίχως να ζείτε. Πληρώνετε, για να καταστρέψετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας με ουσίες, γιατί δεν σας ενδιαφέρει η ουσία. Το πιο συνηθισμένο και διαδεδομένο είναι το τσιγάρο και το παθητικό κάπνισμα. Παρ'όλα αυτά λέτε με αφέλεια και θράσος οτι αγαπάτε τον εαυτό σας και τους δικούς σας. Αν δεν τους αγαπούσατε τι θα τους κάνατε; Κάνετε σχέσεις εξουσίας, γιατί δεν σας ενδιαφέρει η ουσία. Λέτε πως αγαπάτε τον άλλον και τον βάζετε πρώτο απο όλους. Υποκριτές, πότε τον βάλατε πρώτα απ'τον εαυτό σας; Αν τον βάζατε πρώτα απο τον εαυτό σας θα ζηλεύατε ποτέ; Γίνεστε τόσο γελοίοι και κοινωνικοί που δίνετε την ονομασία "ελεύθερη σχέση" σε σχέσεις που δεν τις θεωρείτε πραγματικές σχέσεις μα απλές επαφές, κατώτερου επιπέδου, λες και η ελευθερία δεν είναι η υπέρτατη αξία ενός ανθρώπου, απαραίτητο κι αυτονόητο στοιχείο μιας ανθρώπινης σχέσης. Ταυτόχρονα ονομάζετε "σοβαρή σχέση" τις σχέσεις περιορισμού και κτητικότητας και τις τοποθετείτε στο ανώτερο επίπεδο ανθρώπινων επαφών. Και ρωτώ: Ποιός αγαπάει, αυτός που αφήνει τον άλλον ελεύθερο επειδή τον νοιάζεται, ή αυτός που τον περιορίζει και τον θέλει αποκλειστικά, κτήμα του; Προτιμάτε τον δεσμό ή τα δεσμά; Λέτε πως είσαστε ηθικοί, και πως είναι ανήθικο να κυκλοφορεί κάποιος γυμνός. Υποκριτές, πότε γεννήθηκε άνθρωπος με ρούχα; Λέτε οτι είναι απαράδεκτη η γύμνια και γι'αυτό και υπάρχουν νόμοι απαγόρευσής της σε δημόσια θέα, και πληρώνετε όσα-όσα σε στριπτιτζάδικα και μπουρδέλα για λίγα μόνο λεπτά, περνάτε ώρες ατελείωτες σε σελίδες πορνό, ψάχνετε διαρκώς, παντού, το γυμνό, και βομβαρδιζόμαστε μέσω όλων των ΜΜΕ απο αυτό. Αφού το θεωρείτε ανήθικο, γιατί το ψάχνετε με τέτοια μανία και γιατί πουλάει τόσο πολύ; Λέτε: "Αν δεν αγαπήσεις πρώτα τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν". Ανόητοι, αν ο Χριστός αγαπούσε πρώτα τον εαυτό του θα περνούσε τα Πάθη και την σταύρωση για χάρη μας; Πώς να αγαπήσεις τον εαυτό σου δίχως να αγαπήσεις πρώτα τον άλλον; Τι νόημα έχει ο εαυτός σου δίχως κανέναν άλλο; Τι αξία θα είχε ο εαυτός σου και πώς να τον εκτιμήσεις αν δεν έχει προσφέρει στον άλλον; Για να δεις ποιός είσαι δε χρειάζεσαι καθρέφτη; Σε ποιανού τα μάτια θα καθρεφτιστείς ως άνθρωπος και πώς να γίνεις συνάνθρωπος αν δεν υπάρχει ο άλλος; Μέσα στην κοινωνία λέτε πως πρέπει να κάνουμε το καλό. Τότε γιατί δεν το κάνετε, μα πράττετε το αντίθετο; Λέτε επίσης πως είναι κακό πράγμα η ρουτίνα, μα βολευόσαστε σ'αυτή γιατί νιώθετε ασφαλείς και απορρίπτετε οτι την διαταράσσει, πολλές φορές το πολεμάτε κιόλας. Γι'αυτό και είσαστε τόσο ενταγμένοι μέσα στην κοινωνία, γιατί είναι ένα μόνιμο παρόν, διότι την ενδιαφέρει η εξουσία και δε θέλει να αλλάξει. Κάτι το καινούριο, το καινοτόμο, το ριζοσπαστικό ή επαναστατικό απειλεί την κοινωνία που φοβάται πως θα χάσει την εξουσία στο μέλλον, γι'αυτό και πολεμάει το μέλλον, παρ'όλο που λέει πως αυτό είναι που έχει σημασία και θέτει ως προορισμό. Τι υποκρισία! Η ανθρωπότητα ήταν πάντοτε εκτός κοινωνικού πλαισίου, γιατί ξέρει πως μόνο η εξέλιξη έχει σημασία! Γι'αυτό και βασίζεται πάνω στο παρελθόν και το μέλλον, για να υπάρχει μια συνέχεια. Η κοινωνία είναι της επικαιρότητας και της μόδας, κι ευτυχώς περνάει, για να έρθει η επόμενη. Η Ανθρωπότητα είναι πάντα μία γι'αυτό και είναι διαχρονική. Εσύ, που θέλεις να ανήκεις;