Πόσο εύκολα

Πόσο εύκολα

Ν.Λυγερός

Πόσο εύκολα
απαξιώνουμε
το έργο των άλλων
που κόπιασαν
για να παράγουν
κάτι το απλό
το οποίο όμως
θα σου δωρίσουν
κι εσύ δεν το δέχεσαι
αλλά το φτύνεις
λες και...
http://www.lygeros.org/articles.php?n=18659&l=gr

Η ομορφιά της συνανθρωπιάς

Εφόσον είσαι,
θα έχεις πάντα να δώσεις
ακόμη κι όταν δεν έχεις
γιατί δημιουργείς συνεχώς
λόγω ανάγκης
για να γίνεις
ο άλλος για τον άλλον,
μην κολλάς λοιπόν
στον έναν
αν δεν θέλει να δεχτεί
αυτά που προσφέρεις
γιατί δεν μπορεί να αποδεχθεί
αυτό που είσαι
και φοβάται
μήπως του ζητήσεις κι εσύ
επειδή δεν κατανόησε ποτέ
την ουσία του αλτρουισμού,
την ομορφιά της συνανθρωπιάς.

Η σημασία της Αγάπης για την ανθρωπότητα.

Η Αγάπη είναι μια πολύ σημαντική έννοια για την ίδια την Ανθρωπότητα. Στην πραγματικότητα πηγαίνει πάντοτε μαζί με την ανιδιοτέλεια. Όταν αγαπάς σημαίνει οτι νοιάζεσαι για τον άλλον. Αυτό θα πει πως μπορείς να αγαπάς κάποιον ανεξάρτητα με το αν σ'αγαπάει κι εκείνος. Όπως μας έλεγε χαρακτηριστικά και πολύ ορθά ο Μενέλαος Λουντέμης, "αγαπώ σημαίνει πως εγώ αγαπώ, το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά". Απ'τον ίδιο τον Χριστό ακόμη ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι το να αγαπάμε αλλήλους ως εαυτόν. Αν όλοι αγαπούσαμε τους άλλους, απευθείας θα αγαπιόμασταν κι εμείς. Πόσο πιό ωραίο κι ανθρώπινο να σ'αγαπούν οι άλλοι, απ'οτι ν'αγαπάς μονάχα εσύ τον εαυτό σου. Η κοινωνία συχνά μας λέει να αγαπάμε πρώτα τον εαυτό μας, αλλιώς δε θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε κανέναν. Ενώ πηγαίνει εντελώς ανάποδα. Διότι πώς και γιατί να εκτιμήσεις ή να αγαπήσεις τον εαυτό σου αν πρώτα δεν αγαπάς και δεν προσφέρεις στους άλλους; Η Αγάπη λοιπόν είναι η έγνοια για τον άλλο. Η έγνοια για τον άλλο γίνεται συνανθρωπιά. Και μέσω της συνανθρωπιάς γίνεσαι ανθρώπινος. Και τι άλλο είναι το ζητούμενο απο αυτό εδώ ακριβώς, να γίνουμε δηλαδή ανθρώπινοι; Μόνον εφόσον το καταφέρεις, μπορείς να ανήκεις στην ανθρωπότητα, και να γίνεις υπηρέτης της βοηθώντας την να εξελιχθεί.

Ένα μάτσο άθλιοι.

Ένα μάτσο άθλιοι.
Θεοδωρής Τσιαμίτας


Ένα μάτσο άθλιοι
βλέπαμε τους άθλιους,
τουλάχιστον εκείνοι
μέσα στις δυσκολίες
έγιναν άνθρωποι
λόγω συνανθρωπιάς
ενώ εμείς παραμέναμε άτομα,
ανόητα, ανώριμα,
μωροί σαν τα μωρά
μα όχι κι αθώοι σαν αυτά.