Η ομορφιά της συνανθρωπιάς

Εφόσον είσαι,
θα έχεις πάντα να δώσεις
ακόμη κι όταν δεν έχεις
γιατί δημιουργείς συνεχώς
λόγω ανάγκης
για να γίνεις
ο άλλος για τον άλλον,
μην κολλάς λοιπόν
στον έναν
αν δεν θέλει να δεχτεί
αυτά που προσφέρεις
γιατί δεν μπορεί να αποδεχθεί
αυτό που είσαι
και φοβάται
μήπως του ζητήσεις κι εσύ
επειδή δεν κατανόησε ποτέ
την ουσία του αλτρουισμού,
την ομορφιά της συνανθρωπιάς.

Σκοπός της ζωής σου.

Όταν σκοπός της ζωής σου
είναι να βρεις
κάποιον σαν εσένα
σκέψου οτι έχεις
ήδη εσένα
δεν χρειάζεται
να σε ψάχνεις
όμως είναι ανάγκη
να γίνεις αυτός
που έχει ανάγκη ο άλλος
ακόμη και αν
δε σε έψαξε ποτέ,
αρκεί να σε βρει.

Αν θες να πεις κάτι.

Αν θες να πεις κάτι
καλύτερα να το πεις
με τις πράξεις σου
παρά με τα λόγια
που αλλάζουν συχνά
και δεν αλλάζουν τίποτα
δίχως αυτές
ενώ μία πράξη
είναι ικανή ν'αλλάξει
την πραγματικότητα
ουσιαστικά. 

Πολλές φορές...

Πολλές φορές: οι δεξιοί με περνούν για αριστερό. Οι αριστεροί με περνούν για δεξιό. Οι ολυμπιακοί με περνούν για αντι-ολυμπιακό. Οι υπόλοιποι με περνούν για ολυμπιακό. Οι άθεοι με περνούν για θρήσκο. Οι θρήσκοι με περνούν για άθεο. Μόνον οι άνθρωποι με βλέπουν ως συνάνθρωπο. Σκέψου, είναι ανάγκη. 

Καλό λεπτό.

Καλό λεπτό σε όλους! Και το επόμενο λεπτό θα σας ξαναευχηθώ! Και για κάθε λεπτό της ημέρας θα σας εύχομαι ξεχωριστά το ίδιο! Σε κάποια φάση θα λέγατε τι κάνει ο ηλίθιος. Γιατί δε λέει καλημέρα να τελειώνουμε και εύχεται για κάθε λεπτό ξεχωριστά; Ε, αν μπορούσατε να έχετε μια πιο πλατιά σκέψη θα καταλαβαίνατε οτι είναι το ίδιο για κάθε μέρα να ευχεστε καλημέρα. Διότι η ζωή είναι μία, ενιαία, είναι μια συνέχεια που την χωρίζουμε λόγω κοινωνίας σε μέρες και δεν ειναι οι μέρες που ως άθροισμα αποτελούν τη ζωή. Γιατί δεν ευχόμαστε λοιπόν καλή ζωή, καλή συνέχεια, αλλά ευχόμαστε κάθε μέρα καλημέρα; Σκέψου, είναι ανάγκη.

Ο πραγματικός στόχος της κοινωνίας.

Σε έναν τόσο σύντομο διάλογο όπως αυτός στην γελοιογραφία, ξεμπροστιάζεται η κοινωνία που μας γαλουχεί από μικρούς ανθρώπους πείθοντάς μας να διαβάζουμε για να περνούμε τις εξετάσεις, για να μπούμε σε μια σχολή, για να σπουδάζουμε ώστε να περνούμε κι αυτές τις εξετάσεις, για να πάρουμε ένα πτυχίο για να βρούμε δουλειά, για να δουλεύουμε και να βγάζουμε λεφτά, ώστε μετά να καθόμαστε. Ενώ αν αυτός είναι τελικά ο στόχος δεν χρειάζεται τίποτε απο όλα αυτά για να τον πετύχεις ακόμη και άμεσα. Το θέμα είναι οτι αν δε τα κάνεις όλα αυτά πώς θα σε κρατάει απασχολημένο, θα σε ελέγχει και θα σε εξουσιάζει η κοινωνία που ανήκεις; Έχετε δει δούλους δίχως δουλειά; Δίχως δουλειά θα έχεις όλο τον χρόνο για να κάνεις πράγματα. Και η κοινωνία ξέρει πως όταν ο άνθρωπος έχει χρόνο μπορεί και να κάνει πράξεις που θα είναι αρκετά καινοτόμες ώστε να την ανατρέψει από την εξουσία. Ενώ η Ανθρωπότητα χρειάζεται αυτό και μόνο. 

Σκέψου, είναι ανάγκη.

Γιατί κάνει κρύο;

Ο καιρός γίνεται όλο και πιο κρύος και μερικοί εκνευριζονται μαζί του φορώντας μονάχα περισσότερα ρούχα, αντί να αγκαλιάζονται. Λες και τα ρούχα είναι που σε κρατάνε ζωντανό! Δεν χρειάζεται να εισαι και διάνοια για να καταλάβεις τον λόγο που κάνει κρύο. Νομίζω, ωστόσο, οτι θα βοηθούσε άμα διάβαζες τον Μικρό Πρίγκιπα!