Είναι πολλοί που τρώνε κρέας, τρώνε ψάρια και λένε πως είναι φιλόζωοι. Ελπίζω να μην είναι και φιλάνθρωποι. Γιατί εκεί πάμε στον κανιβαλισμό.
Έχει μεγάλη σημασία να ξέρουμε τι λέμε. Να προσέχουμε αν αυτό που λέμε το εννοούμε και αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κι αυτό βέβαια είναι καλό να το προσέχουμε και στους άλλους, κι όταν άλλα ακούμε ενώ άλλα βλέπουμε να τους το επισημαίνουμε. Για παράδειγμα, όταν σου πει κάποιος "είμαι φιλόζωος", δηλαδή "αγαπώ τα ζώα", και τα τρώει, και μετά σου πει "σ'αγαπώ"... καλύτερα να το σκεφτείς καλά πριν το πιστέψεις. Γι'αυτό και οι περισσότεροι άνθρωποι λένε στην αρχή οτι αγαπούν και καταλήγουν να τρώνε την ψυχή του "αγαπημένου" τους. Είναι οι ίδιοι που δηλώνουν φιλόζωοι και τρώνε ζώα. Βέβαια ίσως να εννοούν πως είναι φίλοι μόνο με μερικά... Άρα, ρωτάτε τους, αν πιστεύουν, αν εννοούν αυτό που λένε. Κι αν δεν το πράττουν, βοηθήστε τους να το συνειδητοποιήσουν. Διότι αυτό είναι μια ουσιαστική βοήθεια ανθρώπου προς άνθρωπο.
Έχουμε και γονείς που λένε πως αγαπούν τα παιδιά τους κι ωστόσο καπνίζουν δίπλα τους, ακόμη και σε κλειστούς, κοινούς χώρους, κι ουσιαστικά τους στερούν μερικές (7-10) μονάδες (IQ) νοημοσύνης, σύμφωνα με νέες έρευνες του τομέα, για τις επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος. Όταν συνειδητοποιήσουμε πως το μυαλό δεν είναι απλώς κάτι που έχουμε, αλλά είμαστε αυτό, κι αυτό είναι που βλάπτεται άμεσα απ'το παθητικό κάπνισμα, συνειδητοποιούμε ως παιδιά κατά πόσο όντως μας αγαπούν οι γονείς μας στην πράξη, και ως γονείς κατά πόσο αγαπούμε τα παιδιά μας επί του πρακτέου.
Όλα είναι θέμα συνείδησης. Πόσο συνειδητοποιημένος είσαι όταν μιλάς, όταν γράφεις; Πόσο συνειδητοποιημένος είσαι όταν πράττεις;
Σκέψου, είναι ανάγκη.
