Και μετά τη μάχη, το Ευρώ

Και μετά τη μάχη, το Ευρώ

Ν. Λυγερός

Αφού έγινε πάταγος για το εθνικό νόμισμα και όλη την προπαγάνδα που ακούσαμε με βάση διάφορους ιδεολογικούς παραλογισμούς, ακούμε τώρα από άτομα που ήθελαν σώνει και καλά να μας βγάλουν από την Ευρωζώνη να μας εξηγούν τελικά ότι είναι καλό να παραμείνουμε σε αυτή τη ζώνη, γιατί η αλλαγή του νομίσματος δεν μπορεί να μας προσφέρει τίποτα το θετικό. Βέβαια δεν ζητούν συγνώμη από τον ελληνικό λαό για όλη τη σύγχυση που έφεραν και σε πόσο πιο δύσκολη κατάσταση σε οικονομικό επίπεδο μας κατάντησαν με όλα αυτά τα σενάρια και σχέδια, τελικά και με αποδεδειγμένο τρόπο, χωρίς προοπτική. Είναι καλό που άλλαξαν γνώμη και είναι ακόμα καλύτερο που δεν τους ακούσαμε και συνεχίσαμε ακάθεκτα την πορεία στην Ευρωζώνη. Έτσι τώρα η πατρίδα μας έχει και...  http://lygeros.org/articles?n=21055&l=gr

Τεχνητή άγνοια κινδύνου

Τεχνητή άγνοια κινδύνου

Ν. Λυγερός

Δεν υπάρχει άγνοια κινδύνου. Είναι και αυτή τεχνητή. Όλοι ξέρουμε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει αυτήν την περίοδο. Δεν είναι ανάγκη να είσαι πολιτικός ή μάντης για να το καταλάβει κανείς. Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν πίσω από το δάκτυλό μας. Η άγνοια κινδύνου είναι τεχνητή, με την έννοια ότι αυτοί που την προωθούν ξέρουν ότι είναι οι άλλοι που θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα, δίχως αυτοί να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε διαδικασία. Όμως αυτή η πλαστή αθωότητα, πλαστή καθαρότητα, η πλαστή ουδετερότητα δεν πείθει κανένα, ούτε τους ίδιους ούτε τους άλλους. Αυτό δεν είναι καν πολιτική, απλώς ρητορική και μάλιστα χαμηλού επιπέδου, για να πιάσει τα κριτήρια λαϊκισμού του πιο αισχρού. Δεν οδηγεί πουθενά την πατρίδα μας. Αλλά... http://www.lygeros.org/articles?n=20826&l=gr

Διαχρονική στρατηγική

Διαχρονική στρατηγική

Ν. Λυγερός

Διαχρονική στρατηγική έχουμε ανάγκη ως λαός του Χρόνου κι ενώ έχουμε το βυζαντινό παράδειγμα που ξεπέρασε τους αιώνες, ακόμα αναρωτιόμαστε τι πρέπει να κάνουμε. Έχουμε στοιχεία σαν την ελληνική ΑΟΖ, σαν τον ελληνικό ζεόλιθο, σαν την ελληνική καινοτομία, κι όμως δυσκολευόμαστε να το συνειδητοποιήσουμε και να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτούς τους αγώνες που είναι καθοριστικοί για την Ελλάδα του μέλλοντος. Ασχολούμαστε τόσο έντονα με την καθημερινότητα που δεν βλέπουμε το μέλλον. Ενώ η δομή του είναι ήδη εδώ μέσα στη χρονική υπερδομή. Ο Ελληνισμός δεν μπορεί να... http://www.lygeros.org/articles?n=20088&l=gr

Ως Δίκαιοι

Ως Δίκαιοι

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Όμορφη και παράξενη Πατρίδα
δημιούργησες το υπέροχο Δώρο
να το προσφέρεις στην Ανθρωπότητα
και βαφτίστηκες από αυτό.
Θα είμαστε εδώ,
να σε προστατεύουμε,
απελευθερώνοντας τα πάντα
απο τους πάντες,
για πάντα,
ως Δίκαιοι.

Συγκλονιστική ομιλία της Νουρσέλ Μολλά για την καταπάτηση των Ελλήνων Πομάκων της Θράκης απ'το Τουρκικό καθεστώς.

"Ποιοί είναι αυτοί που ούτε τα Ελληνικά μας μαθαίνουν σωστά; Γιατί μας μαθαίνουν τα Τούρκικα με το ζόρι; Ποιοί είναι αυτοί που δε μας δίνουν το δικαίωμα να μάθουμε τη γλώσσα που ακούμε μόλις γεννιόμαστε, τα Πομάκικα; Εμείς δεν έχουμε ανθρώπινα δικαιώματα; Μόνο όσοι μιλούν Τούρκικα έχουν ανθρώπινα δικαιώματα σε αυτή τη χώρα; Κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή για να αλλάξουν τα πράγματα".

"Ένα απο τα μεγαλύτερα προβλήματά μας είναι τα μειονοτικά σχολεία. Δε μας παρέχουν την απαραίτητη γνώση και το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε σε αυτά είναι τα Τούρκικα, μια άγνωστη γλώσσα για μας".

"Όταν φτάσουμε γυμνάσιο και λύκειο αισθανόμαστε άσχημα γιατί εκεί δε γνωρίζουμε καλά τα Ελληνικά. Εγώ αισθανόμουν πολύ άσχημα δίπλα στα άλλα παιδιά όταν δε μπορούσα να μιλήσω καλά τη γλώσσα της πατρίδας μου".

"Όταν δεν ξέρεις καλά τη γλώσσα ακόμη και όταν σε βρίσουνε κάθεσαι ντροπιασμένος, ακίνητος και ακούς, χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις. Και στις εργασίες μας αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα με τη γλώσσα. Αντί να μιλάμε καθαρά Ελληνικά μιλάμε καθαρά Τούρκικα. Τα Πομάκικα ούτε καν τα σκεφτόμαστε. Βέβαια δε πρέπει να ντρεπόμαστε εμείς, πρέπει να ντρέπονται αυτοί που δε μας έμαθαν καλά τη γλώσσα της πατρίδας μας. Φταίνε αυτοί που θέλουν να μας κάνουν με τη βία να ξεχάσουμε τα Πομάκικα. Αυτοί πρέπει να ντρέπονται".

"Ξέρετε οτι απο αύριο το πρωί θα με κυνηγήσουν εμένα και την οικογένειά μου. Επειδή τόλμησα να γίνω μέλος αυτού του συλλόγου. Θα προσπαθήσουνε να με τρομοκρατήσουνε. Δε φοβάμαι όμως. Ξέρω τι κάνω. Και είμαι σίγουρη γι'αυτό που κάνω. Παλεύω για τις ρίζες μου, για την ιστορία μου. Καμία δύναμη δε θα μπορέσει να με κάνει να αλλάξω τις ιδέες μου. Δε θα λυγίσω, γιατί αν λυγίσω εγώ θα δώσω το κακό παράδειγμα σε όλους. Χρειαζόμαστε όμως και τη δική σας υποστήριξη".

"Μετά απο την εκδήλωση αυτή, οι πιό πολλοί απο αύριο το πρωί θα επιστρέψετε στην καθημερινή σας ζωή. Για μας όμως θα αρχίσει μια κόλαση. Και γι'αυτό σας θέλουμε δίπλα μας. Με εσάς δίπλα αισθανόμαστε πιό δυνατοί. Είμαι περήφανη που έγινα μέλος αυτού του συλλόγου και είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα Πομάκα".

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού στην τηλεόραση "Η ΠΑΤΡΙΔΑ".

Κομοτηνή 13/09/2013, συνέντευξη του Νίκου Λυγερού στην τηλεόραση "Η ΠΑΤΡΙΔΑ":

-Κύριε Λυγερέ, 2 λόγια για την σημερινή εκδήλωση. Είναι μεγάλη τιμή για τον όμιλο πατρίδα που σας έχουμε.

-Και για μένα γιατί ξέρω οτι κάνετε πολύ δουλειά για την Θράκη. Εδώ σήμερα μιλήσαμε πιο πολύ για τον Καραθεοδωρή λόγω της επετείου για τα 140 χρόνια και η ιδέα ήταν να προωθήσουμε και το μήνυμά του οτι: ο Ελληνισμός είναι καθαρά ένα οικουμενικό στοιχείο και είναι ένα δώρο για την ανθρωπότητα. Ο Καραθεοδωρή λειτούργησε σαν παράδειγμα χειροπιαστό γιατί πρέπει να έχουμε πρότυπα, πρέπει και οι νέοι να ξέρουνε τι είναι επιστήμονας και ο Καραθεοδωρή -σε διάφορους τομείς κι όχι μόνο στα μαθηματικά -γι'αυτό και το επιλέξαμε σαν παράδειγμα- ήταν ένα πρότυπο ανθρωπιάς, ένα πρότυπο ταπεινοσύνης κι ένα πρότυπο δασκάλου που ήταν συνειδητά ο άνθρωπος που ήθελε να αφήσει ένα έργο, να βοηθήσει τους ανθρώπους και να υπάρχει μια παρακαταθήκη η οποία να αφορά τον Ελληνισμό, έτσι ώστε ο Ελληνισμός να είναι αναγνωρίσιμος απ'όλη την ανθρωπότητα για την προσφορά του.

-Γνωρίζετε πολύ καλά κύριε Λυγερέ οτι γράφετε λαμπρή ιστορία -επιτρέψτε μου εγώ να το πω γιατί το αισθάνομαι. Να το πω γιατί το ζω απ'τους ανθρώπους γύρω, απο συνεργάτες, από συναδέλφους, απο ανθρώπους της καθημερινότητας. Είναι πολλά τα σημεία που θα μπορούσα να αναφερθώ, ας αναφερθώ σε ένα. Είπατε οτι: Κοιτάξτε, κρατείστε αυτά που έχετε στο μουσείο Καραθεοδωρή γιατί είναι πρωτότυπα, δεν υπάρχουν κάπου αλλού. Το είπατε έτσι απλά επειδή το νιώθει η καρδιά του Λυγερού όπως του κάθε Έλληνα να μη χαλάσουμε κάτι που είναι ανεπανάληπτο ή εντοπίσατε κάποιο πρόβλημα?

-Και τα δύο. Γι'αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Νομίζω οτι είναι θέμα υπευθυνότητας. Δεν είναι τυχαίο που το είπα και μπροστά σε κάμερα γιατί θέλω να καταγραφεί αυτό κι όχι μόνο απο το κοινό κι από την μνήμη, διότι κάναμε ότι μπορέσαμε με τον Σάκη Λιπορδέζη για να υπάρχει αυτό και αν θέλετε να σας δώσω ένα παράδειγμα χειροπιαστό, η βιβλιοθήκη του Καραθεοδωρή για την οποία μίλησα έχει πουληθεί και είναι εκτός Ελλάδος πια και κομματιασμένη. Κατά συνέπεια εδώ καταφέραμε να συγκεντρώσουμε όλες αυτές τις επιστολές. Θα ήταν πραγματικά μεγάλη δυστυχία για λόγους οικονομίας μερικοί να θεωρήσουνε οτι θα μπορούσαν να βγάλουν και λεφτά γιατί στο κάτω-κάτω της γραφής "ποιός τα διαβάζει". Άρα, είμαστε σε ένα πλαίσιο σκυτάλης όσο αφορά τον πολιτισμό, ο καθένας πρέπει να παίξει τον ρόλο του, κι ακόμα κι αν είμαστε άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουμε όλο το έργο του Καραθεοδωρή, είμαστε αρκετά νοήμονες για να ξέρουμε οτι αυτό που έχει σημασία δεν είναι να παραμείνουμε εμείς, είναι να παραμείνει αυτό το έργο. Εδώ τώρα η Κομοτηνή είναι υπεύθυνη για το μουσείο, είναι υπεύθυνη για να λειτουργήσει αυτό το μουσείο και να μην είναι ένα μουσείο που ανοίγει μόνο κατά παραγγελία. Θα 'πρεπε αυτό να αξιοποιηθεί, γιατί αυτό που βλέπουμε εμείς μέσω του διαδικτύου απ'τις επαφές που έχουμε μέσω του μουσείου είναι οτι υπάρχει ένα μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει συμβεί -μου το 'χει πει κι ο Σάκης- να έρχονται ασπούμε Αμερικανοί επιστήμονες που βρισκόταν σε συνέδριο στην Σαμοθράκη και να μη μπορούν να το επισκεφτούν γιατί είναι κλειστό. Αυτό που θέλω να πω είναι οτι για μας το μουσείο δεν πρέπει να είναι νεκρό. Για να είναι ζωντανό πρέπει να είναι προσβάσιμο και να υπάρχουν μελέτες. Αυτό που κάνουμε εμείς είναι οτι συνεχώς το μελετάμε αλλά επιμένω εφόσον το εντοπίσατε οτι: Αν έχουμε ένα πρωτότυπο το οποίο είναι χειρόγραφο και αυτόγραφο πρέπει να καταλάβουμε την αξία του, για να σας δώσω το παράδειγμα στο Μόναχο που ζήσαμε: Στο Μόναχο είδαμε μερικά χειρόγραφα κι ήταν μερικοί που είχανε κόψει τα γραμματόσημα. Δηλαδή, όταν το βλέπετε αυτό σαν πράξη βαρβαρότητας καταλαβαίνουμε τότε πόσο σημαντική είναι η ευθύνη της πόλης που έχει κάτι το μοναδικό από έναν άνθρωπο που ήταν μοναδικός.

-Θέλω να ρωτήσω και κάτι άλλο κύριε Λυγερέ, φίλε Νίκο: Αναφέρθηκες στους μαθηματικούς που βγαίνουν σήμερα. Και είπες πιο κάτω οτι ενώ ήταν μαθηματικός ο Καραθεοδωρή τον ρωτούσαν για κάτι άλλο κι έμπαινε στον πυρήνα κι απαντούσε κι έδινε λύσεις. Εμμέσως πλην σαφώς -αν κατάλαβα καλά- καυτηριάζεις τον τρόπο απόκτησης πτυχίων, είτε λέγονται μαθηματικοί είτε φιλόλογοι.

-Όχι όχι, δεν είναι αυτό, αδιαφορώ παντελώς για το τι κάνουν στο πτυχίο. Για μένα ένας μαθηματικός αρχίζει μετά το διδακτορικό. Άρα, αυτό που έχει σημασία είναι το εξής: Μαθηματικός, είναι όταν παράγεις ένα έργο, δημοσιεύεις εργασίες κι αυτές οι εργασίες είναι ένα λιθαράκι παραπάνω. Αυτός που είναι μαθηματικός μόνο και μόνο επειδή έχει ένα πτυχίο για μένα δεν είναι καν σ'αυτή την κατηγορία, άρα δεν έχω καν να το καυτηριάσω. Καυτηριάζω αν θέλετε υποτίθεται ειδήμονες της εποχής που κατηγόρησαν τον Καραθεοδωρή, τους οποίους ευτυχώς τους έχουμε παντελώς ξεχάσει, ενώ βέβαια ήταν οι σπουδαίοι του πανεπιστημίου- και δεν άφησαν ποτέ τον Καραθεοδωρή να διδάξει σοβαρά τα μαθηματικά που γνώρισε κι αυτό το έκανε μόνο στην Γερμανία.

-Δηλαδή το πτυχίο μας αξίζει μέχρι εκεί που γνωρίζουμε σε ότι αφορά το πτυχίο μας?

-Εντελώς, για μένα αυτός που έχει ένα πτυχίο είναι πτυχιούχος, δεν είναι ακόμη μαθηματικός.

http://www.youtube.com/watch?v=g4TvpWaWYgY

Κόμματα υπάρχουνε πολλά.

Κόμματα υπάρχουνε πολλά
πατρίδα όμως μία
γι'αυτό σκέψου καλά
σε τι δίνεις αξία
ή αναρωτήσου
αν αυτά που επιλέγεις
βασίζονται σε αξίες
αιώνιες κι ανθρώπινες
ή σε θεσμικές αρχές
μιας σκάρτης κοινωνίας
που μάχονται την ανθρωπιά μας.

Πατρίδα μου.

Αφήγηση:
Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.
Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν,
να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.
Κι όμως να κι ανδρειωμένοι
τα φτερά ανοίξαν, στις κερκόπορτες
μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά:
"Μολών Λαβέ".
Δεν είναι μύθος μη γελιέστε,
στις μέρες μας χαθήκατε μα δεν ξεχνιέστε
σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.

Τραγούδι:
Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε να ξημερώσει
κι η μέρα φοβότανε
λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει
να μη δει το κακό που ερχότανε.
Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους
αισθανθήκαν το μεγάλο κακό
τις χιλιάδες ανάσες
και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά
τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Πατρίδα μου αγαπημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει, πόση μοναξιά.
Τα παιδιά σου διαλεγμένα
σ' ένα θάνατο ταγμένα και στη ξενιτιά.
Πατρίδα μου ...

Που είστε παλικάρια;
Γιατί; και πώς μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.

Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει
για το χάραμα χρώματα
λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει
να μη δούμε το αίμα στα σώματα
ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"
θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα
τη χαμένη πατρίδα.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε
θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες.

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Αχ Ελλάδα λυπημένη, έρημη μα δοξασμένη
πόσο σ' αγαπώ
Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε
να φάνε κι άλλο μερτικό.
Πατρίδα μου ...

Αφήγηση:
Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.
Στη κορφή της γνώσης, να! σταθήκαμε.
Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι
κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας λιώσουν.
Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.
Ποιους αναστήσαμε ξανά? Πού είστε παλικάρια;
Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε, θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;

Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ.
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,
Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ!!!!!

Τραγούδι: Πατρίδα μου
Στίχοι: Μαυράκης Χρήστος
Μουσική: Μαυράκης Χρήστος
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης
Για ακρόαση: http://www.youtube.com/watch?v=3_ndy9XQkBo