Και οι ανάπηροι είναι άνθρωποι, με ίδια δικαιώματα.

Σκέφτομαι πολύ σοβαρά, από τώρα και στο εξής όταν βλέπω αυτοκίνητα σταθμευμένα μπροστά σε σημεία παιζοδρομίων που είναι ειδικά φτιαγμένα για διέλευση αναπήρων να τα ζωγραφίζω με το κλειδί μου. Είναι νομίζω μια καλή στρατηγική, όχι αντίδρασης αλλά δράσης κατά όσων δεν δίνουν δεκάρα για τους ανάπηρους συνανθρώπους τους. Προσέξτε που παρκάρετε, διότι επειδή εσείς ζείτε στην κοινωνία της λήθης και της αδιαφορίας δεν καταλαβαίνετε οτι γίνεστε κι απάνθρωποι, ούτε καν το σκέφτεστε, πως να το συνειδητοποιήσετε κιόλας. Οι ανάπηροι είναι άνθρωποι που έχουν εξίσου δικαίωμα στην μετακίνηση, ποιοί είστε εσείς που θα τους το στερήσετε? Μην περιμένετε να μείνετε ανάπηροι για να το αντιληφθείτε. Κι αν δεν είστε ικανοί από μόνοι σας, θα σας βοηθήσουμε κι εμείς την επόμενη φορά που θα παρατήσετε το αυτοκίνητό σας κάπου που θα εμποδίζει την διέλευση αναπήρων.

Η σημασία της τέχνης για την ανθρωπότητα.

Χρειάζεται γλύπτης για να υπάρξει άγαλμα. Χρειάζεται ζωγράφος για να υπάρξει πίνακας. Χρειάζεται σεναριογράφος για να υπάρξει θεατρικό έργο. Όλες οι νότες είναι ωραίες, ομοίως ωραίες, όταν τις παίξουμε την κάθε μία ξεχωριστά απο τις άλλες. Αλλά καμία νότα δεν είναι μουσική. Μουσική είναι η αρμονική ακολουθία κι ο συνδυασμός περισσοτέρων νοτών. Ένας οργανοπαίχτης είναι ικανός απλώς να αναπαράγει, γι'αυτό χρειάζεται ένας συνθέτης για να παράγει την μουσική. Αν ζούμε την ζωή μας απλώς σαν οργανοπαίχτες τότε μονάχα αυτοσχεδιάζουμε κι αναρωτιόμαστε ποιανού το έργο παίζουμε. Ενώ αν είμαστε συνθέτες εμείς το παράγουμε κι αν είμαστε και μαέστροι εμείς το διευθύνουμε. Ξέρουμε χάρη στα μαθηματικά, την φυσική και την χημεία πως για να δημιουργηθεί ένα οποιοδήποτε υλικό σώμα, όπως και το ανθρώπινο, χρειάζεται ο συνδυασμός χημικών στοιχείων, ωστε να γίνουν ενώσεις, οι οποίες θα παράγουν το αποτέλεσμα. Απλώς αυτή η διαδικασία δεν ορίζεται απο τον άνθρωπο, είναι πολύ πριν, έξω και πάνω απ'αυτόν. Η Δημιουργία, είναι η μεγαλοφυής σύνθεση του Θεού. Γι'αυτό ο Θεός για μένα δεν είναι σοφός, είναι καλλιτέχνης. Άλλωστε για κάθε καλλιτέχνη, υπάρχουν αυτοί που αρέσκονται στο έργο του, αυτοί που δεν αρέσκονται, κι αυτοί που είναι αδιάφοροι γι'αυτό. Δεν μας πειράζει καμία απ'αυτές τις κατηγορίες, έτσι κι αλλιώς είναι αθώος. Θα μπορούσαμε να καταδικάσουμε τον Μότσαρντ ή τον Μπετόβεν επειδή δεν μας άρεσε το έργο τους? Το μόνο που έχουμε δικαίωμα να κάνουμε σ'αυτή την περίπτωση είναι να μην ασχολούμαστε μ'αυτό. Συνεπώς η λέξη "άθεος" περιγράφει έναν άτεχνο, έναν μηδενιστή. Διότι ο Θεός είναι μια έννοια που σχετίζεται με την δημιουργία, όχι ένα πρόσωπο. Γι'αυτό κι η λέξη αυτή δεν έχει την ίδια ακριβώς σημασία για τον κάθε άνθρωπο, ούτε ορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο απ'όλους. Οι θρησκείες βεβαίως φροντίζουν να περιβάλλουν σαν μαντριά τα ποίμνιά τους και μ'αυτό τον τρόπο περιορίζουν την έννοια του Θεού με τα δόγματά τους, μερικές φορές τον προσωποποιούν κιόλας και βέβαια έχουν ως έναν βαθμό τον έλεγχο των πιστών σ'αυτές μαζών, κάτι το οποίο ευτυχώς μοιάζει να εξασθενεί όσο εξελίσσεται η ανθρωπότητα. Στην Ελλάδα έχουμε απο τα πιο ανθρώπινα απο τα γνωστά παγκοσμίως δόγματα, την ορθοδοξία. Κι αυτό συμβαίνει όχι απο τύχη, αλλά επειδή ο λαός μας διαχρονικά είναι ένας λαός αξιών και ιδανικών, συνεπώς δε θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν πιο απάνθρωπα και βάρβαρα δόγματα όπως τα αυστηρά μουσουλμανικά που ευδοκιμούν σε πολλές αραβικές και χώρες που αποκαλούνται του "τρίτου κόσμου".
 Η μουσική λοιπόν, όπως τα μαθηματικά, η γλυπτική, η ζωγραφική, η συγγραφή και γενικότερα οποιαδήποτε τέχνη, είναι η επινόηση του ανθρώπου που του επιτρέπει να γίνει δημιουργικός. Είναι αντιληπτό πως η τέχνη είναι η τεράστια κατάκτηση της ανθρωπότητας. Δυστυχώς υπάρχουν κι άνθρωποι που δεν σχετίζονται μαζί της, αυτοί είναι οι αδιάφοροι, ή αλλιώς τα άτομα. Φαντάζει αδιανόητο όμως να υπάρχουν άνθρωποι που να τοποθετούνται κατά της τέχνης. Συνεπώς το ίδιο αδιανόητο είναι να υπάρχουν άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται άθεοι. Άρα νομίζω πως θα έπρεπε να επιλέξουν ή να επινοήσουν μια λέξη που θα περιγράφει πιο σωστά την τοποθέτησή τους ως προς τις θρησκείες. Το αντίθρησκος είναι μια ωραία λέξη γι'αυτή την περίπτωση.
Είναι σαφές νομίζω πως η τέχνη σχετίζεται άμεσα με την σύνθεση και την σύνδεση στοιχείων κι αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ένωσης, η οποία σχετίζεται με την δημιουργία και η δημιουργία σχετίζεται με την εξέλιξη. Όσοι ξέρουν κι όσοι μαθαίνουν πως το μόνο που έχει σημασία είναι η εξέλιξη της ανθρωπότητας, προσέχουν και μελετούν το έργο των προηγούμενων ανθρώπων, για να βασιστούν και να παράγουν το δικό τους έργο, για να γίνουν οι προηγούμενοι των επόμενων, λειτουργώντας σαν γέφυρες μέσα στον χρόνο, αποτελώντας μια συνέχεια, δίνοντας την πρέπουσα σημασία στην ζωή, αλλιώς τίποτα δεν θα είχε αξία και νόημα.

Ένα μάτσο άθλιοι.

Ένα μάτσο άθλιοι.
Θεοδωρής Τσιαμίτας


Ένα μάτσο άθλιοι
βλέπαμε τους άθλιους,
τουλάχιστον εκείνοι
μέσα στις δυσκολίες
έγιναν άνθρωποι
λόγω συνανθρωπιάς
ενώ εμείς παραμέναμε άτομα,
ανόητα, ανώριμα,
μωροί σαν τα μωρά
μα όχι κι αθώοι σαν αυτά.

Ομορφιά και ασχήμια - άνθρωπος και νοημοσύνη.

Όσο περισσότερη η εξωτερική ομορφιά ενός προσώπου, τόσο πιο πολλά πρόσωπα γύρω του που θα μαζεύονται να την θαυμάσουν και θα την θελήσουν δική τους. Τόσο λιγότερο του χρειάζεται λοιπόν να καλλιεργήσει την νοητική του ομορφιά, αυτή που τον κάνει άνθρωπο ανάμεσα στα υπόλοιπα ζώα, εφόσον η εξωτερική αρκεί για να νιώθει μοναδικός/ή, ξεχωριστός/ή, με τόση προσοχή στραμμένη επάνω του. Πόσες φορές έχει τύχει να απογοητευτείτε όταν πλησιάσατε μια κουκλάρα ή έναν κούκλο απ'την στιγμή που μιλήσατε μαζί του/της?

Η εξωτερική ασχήμια ενός προσώπου λειτουργεί αντίθετα, απωθητικά για τα υπόλοιπα πρόσωπα, έτσι αναγκάζει το άτομο να καλλιεργήσει τον νού, την συνείδησή του για να γίνει όμορφο και χάρη σ'αυτή, να καταφέρει να έρθει σε επαφή με τους άλλους, αν είναι αυτό που θέλει, διότι δεν έχει άλλη επιλογή. Κι έτσι γίνεται πιο ανθρώπινο. Πόσες φορές σας έχει τύχει να εκπλαγείτε, ακόμη και να ερωτευτείτε μετέπειτα ανθρώπους που αρχικά σας φάνηκαν απωθητικοί ή αδιάφοροι, όμως όταν ήρθατε σε επαφή μαζί τους αλλάξατε εντελώς γνώμη όταν είδατε την νοητική ομορφιά τους?

Είναι η διαφορά μεταξύ του "φαίνεσθαι και του είναι". Έχουμε ακούσει πως δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο απο το εξώφυλλό του. Διότι εξ'ορισμού, το βιβλίο είναι οι σελίδες του. Αυτές είναι που το κάνουν βιβλίο. Όταν δίνεις βάση στο εξώφυλλο δεν ψάχνεις για βιβλίο, ψάχνεις για κάτι άλλο. Παρομοίως, ο άνθρωπος είναι ο νούς και η συνείδησή του. Όταν δίνεις βάση στην εμφάνιση δεν ψάχνεις για άνθρωπο, ψάχνεις για κάτι άλλο.

Για την ανέλιξη της Ανθρωπότητας.

Για την ανέλιξη της Ανθρωπότητας
Θεοδωρής Τσιαμίτας


Ο Δάσκαλος και μόνος του παλεύει για τους άλλους,
οι μαθητές παλεύουν μαζί για τον δάσκαλο,
οι υπόλοιποι παλεύουν εναντίον των άλλων,
επειδή παλεύουν για τον εαυτό τους.

Οι υπόλοιποι είναι τα άτομα της κοινωνίας,
οι πολλοί, οι κανονικοί, οι σημαντικοί
εφόσον δουλεύουν για να συντηρούν
και να διαιωνίζουν την εξουσία του συστήματος.

Οι Δάσκαλοι είναι οι προηγούμενοι άνθρωποι
οι μαθητές μαθαίνουν πώς να γίνουν οι επόμενοι,
το πεδίο δράσης τους είναι ο χρόνος,
κι η σχέση τους γέφυρα που ενώνει παρελθόν και μέλλον.

Και οι δύο κατηγορίες είναι άχρηστες στην κοινωνία
και εξ'ορισμού επικίνδυνες για την εξουσία της
κι όταν δεν καταφέρνει να τους αφομοιώσει εξ'αρχής
τους περιθωριοποιεί ή τους εξαφανίζει, αν μπορεί.

Η απανθρωπιά της τους πονάει και τους πληγώνει,
κι οι πληγές τους δεν τους αφήνουν να ξεχάσουν
πως η κοινωνία είναι μάστιγα για την ανθρωπότητα
γιατί αρρωσταίνει και σκοτώνει τους ανθρώπους.

Έτσι αποφασίζουν να γίνουν μαχητές
ενάντια στην βαρβαρότητα της κοινωνίας
για να προστατέψουν την ουσία απ'την εξουσία
και να επιτρέψουν την ανέλιξη της ανθρωπότητας.

Ο Δάσκαλος παλεύει για όλους μόνος του.

Την ίδια στιγμή που ο Δάσκαλος
παλεύει για όλους μόνος του
ραγιάδες, πτωχοί στο πνεύμα
και άτομα της κοινωνίας μας
μάχονται το έργο του
μανιωδώς μερικές φορές
ίσως δεν καταλαβαίνουν
τι κάνουν στην πραγματικότητα
γιατί δεν συνειδητοποιούν
οτι κι ένας βάρβαρος
κάνει ακριβώς το ίδιο,
εναντιώνεται στην ανθρωπότητα.

Η αφελής αδιαφορία σου.

Η αφελής αδιαφορία σου
δεν θα'πρεπε να είναι
κι αδιάφορη αφέλεια
διότι ο βάρβαρος
σχεδιάζει ήδη
το επόμενο έγκλημα
κατά της ανθρωπότητας
και θύμα του
θα είσαι κι εσύ
μαζί με τους δικούς σου
εφόσον δεν έμαθες
από την ιστορία
και δεν πρόσεξες
τις κινήσεις του
μέσα στην καθημερινότητά σου
και αδιαφόρησες
δίνοντάς του την ευκαιρία
να επιχειρήσει ξανά
μια γενοκτονία
που δεν είσαι έτοιμος
να αντιμετοπίσεις
αν δεν δώσεις σημασία
και δεν αναγνωρίσεις
αυτή των Ποντίων,
των Αρμενίων
και των Ασσύριων
που ήταν αθώοι
μα γενοκτονήθηκαν σαν ένοχοι
μόνο και μόνο
επειδή γεννήθηκαν Χριστιανοί
και μή Τούρκοι.