Αυτό που έχει σημασία είναι το όλον

Αυτό που έχει σημασία είναι το όλον

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Αν κάθε μας κύτταρο κοίταζε τον εαυτό του ώς κάτι το ξεχωριστό τότε εμείς δεν θα υπήρχαμε. Μα και το ίδιο δεν θα είχε νόημα ύπαρξης. Γι'αυτό, αυτό που μετράει είναι όχι το σύνολο λόγω αθροίσματος αλλά η ολότητα λόγω συντονισμού. Είμαστε αποτέλεσμα συντονισμού και συνεργασίας του συνόλου των κυττάρων μας. Έτσι, μέσα απο εμάς έχει ουσία κι η δική τους ύπαρξη. Εμείς, ώς άνθρωποι είμαστε κατά παρόμοιο τρόπο τα κύτταρα της Ανθρωπότητας. Αντί να κοιτάμε το άτομό μας προσπαθώντας να βρούμε τον εαυτό μας, ας κοιτάζουμε το συντονισμένο σύνολο όλων των ανθρώπων που δημιουργούν την οντότητα της Ανθρωπότητας. Μέσα της θα δούμε και τον εαυτό μας. Εκτός πλαισίου Ανθρωπότητας είμαστε απλώς άτομα, είμαστε απλώς τίποτα. Διότι ύπαρξη χωρίς την έννοια της συνύπαρξης δεν έχει καμία ουσία.

Έτσι δουλεύει το σύμπαν. Όλα συνεργάζονται με σκοπό την εξέλιξη.
Τα υπόλοιπα είναι απλώς παράσιτα ή καμιά φορά και εμπόδια που η μόνη τους χρησιμότητα είναι να ξεπερνιώνται.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Υπάρχει η σοφή ρήση που λέει: ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ εν βρασμώ ψυχής. Οι εκλογές είναι η σοβαρότερη απόφαση που έχει ένας λαός να πάρει μέσα στα πλαίσια δημοκρατίας. Θα ψηφίσουμε ορθά και λογικά ξέροντας τι θέλουμε ή τυφλωμένοι απο οργή? Θα ψηφίσουμε με συγκεκριμένες απαιτήσεις και στρατηγική που συμπεριλαμβάνει φυσικά εκτός απο το παρόν το άμεσο και το απώτερο μέλλον ή απο καθαρή αντίδραση? Διότι θέλουμε να "τιμωρήσουμε" τα δύο κλασσικά μεγάλα κόμματα και να έρθει η "αλλαγή" απo ένα άλλο κόμμα για το οποίο προσποιούμαστε πως ξεχνάμε ή δεν γνωρίζουμε καν οι περισσότεροι τις πραγματικές, ριζοσπαστικές, παλαιοκομμουνιστικού τύπου ιδεοληψίες του και αρεσκόμαστε τώρα στην λαϊκίστικη ρητορική του. Η αλλαγή απο μόνη της δεν είναι καλή. Υπάρχει κι αλλαγή προς το χειρότερο. Προσοχή και υπευθυνότητα. Ψάχνουμε, σκεφτόμαστε, συγκρίνουμε και κρίνουμε με λογική, όχι με θυμό. Μην μπερδεύουμε την αντίσταση με την αντίδραση. Διότι η τωρινή μας αντίδραση μπορεί να είναι απόλυτα χειραγωγίσιμη αν είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής κάποιων άλλων εξωτερικών ή κι εσωτερικών ατομικών συμφερόντων. Για σκεφτείτε το. Ένα κόμμα του 4,5% τώρα φαίνεται να παίρνει 30%. Δηλαδή πρώτα, οι ιδέες του αντικατόπτριζαν το 4,5% της κοινωνίας μας αλλά τώρα τις υιοθέτησαν σχεδόν όλοι μαζί ξαφνικά? Η απάντηση είναι προφανής και είναι "όχι" βέβαια. Απλά όπως πάντα η μάζα δεν θέλει δυστυχώς και πολύ για να "πέσει" και να "μασήσει". Η δήθεν επαναστατική τους ρητορική ήρθε πάνω στην ώρα, τώρα που όλοι είναι εξοργισμένοι απο τις προηγούμενες κυβερνήσεις με αποτέλεσμα αυτοί να φαντάζουν τώρα ώς "οι τιμωροί του κατεστημένου" και "λαϊκοί επαναστάτες-σωτήρες" απο ακραίοι και περιθωριακοί που ήταν παλιότερα. Κάνω επίκληση στην λογική των ανθρώπων που θα το διαβάσουν αυτό. Είναι ώρα , επιτέλους, ως λαός, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Εμείς είμαστε οι Έλληνες της εποχής αυτής. Ας μην είμαστε περήφανοι μόνο για τους προγόνους μας. Ας φερθούμε με λογική και κριτική σκέψη. Ας αντισταθούμε με την σοβαρή, υπεύθυνη και συνειδητοποιημένη στάση μας ενάντια στην ισοπέδωση αιώνιων και πανανθρώπινων αξιών όπως είναι ο Ελληνισμός. Ας συμβάλουμε κι εμείς στην εξέλιξη του μέλλοντος. Είναι τόσο απλό, άμεσο και πρακτικό.
      Βλέπετε συνεχώς να γράφω -όπως και αρκετοί άλλοι- για την την αξία της Α.Ο.Ζ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και την ανάγκη της θέσπισης κι οριοθέτησής της ως κράτος. Πολλοί μου λένε πως "φαγώθηκα". Άλλοι πως την "θεοποίησα". Μα δεν καταλαβαίνουν πως δεν κάνω κάτι άλλο απο το να λέω τις πραγματικές ιδιότητές της και την δύναμη που θα μας δώσει οικονομικά, γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά. Άρα αν κάποιοι είναι τόσο μικροί που δεν αντέχουν την αλήθεια της ΑΟΖ και της προσδίδουν "Θεϊκά" στοιχεία θέλοντας να πούν πως τους φαντάζει σαν ψέμα, είναι δικό τους πρόβλημα. Να τα βρούν με τον εαυτό τους. Δεν απασχολεί την πατρίδα. Χαίρομαι λοιπόν όταν μου λένε πως "φαγώθηκα" με την ΑΟΖ γιατί τότε ξέρω πως το πρόσεξαν, άρα θα διάβασαν, άρα θα έμαθαν και πλέον θα ξέρουν πως είναι πραγματικά ο μόνος δρόμος προς το μέλλον του λαού και της χώρας μας. Θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε τεράστιο φυσικό πλούτο. Τι να κάνουμε, ο Θεός μας έβαλε εδώ πάνω. Αυτό τί σημαίνει? Οτι θα είναι προσβολή να δείξουμε τέτοια ανευθυνότητα και να μην τον χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε απο αυτή την κρίση μιζέριας. Δεν είναι ούτε επιστημονική φαντασία, ούτε κάποια συνωμοσία. Πλέον έχουμε την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που μας επιτρέπει να ξέρουμε (και να ξέρουν και οι διπλανοί μας που προσπαθούν να δημιουργούν συνεχώς προβλήματα, με τις φωνές και τις απειλές τους τόσα χρόνια) πως η εξόρυξη φυσικού αερίου κυρίως στο Ιόνιο και νότια κι ανατολικά της Κρήτης, στα πλαίσια της Ελληνικής ΑΟΖ θα μας επιφέρει για πάρα πολλά χρόνια τεράστια κέρδη. Πολύ απλά, το χρέος μας είναι ένα μικρό ποσοστό μπροστά στο οικονομικό ώφελος που θα έχουμε απο της εξορύξεις. Είναι τρομερό κι αξιολύπητο να μιζεριάζουμε και να παίρνουμε τόσο σκληρά κι απάνθρωπα μέτρα ενάντια σ'έναν λαό που δεν βγάζουν πουθενά, απεναντίας, χειροτερεύουν διαρκώς την κατάσταση ενώ ταυτόχρονα κάτω απο το έδαφος των θαλασσών μας υπάρχει "χρυσάφι". Η ΑΟΖ είναι λοιπόν που θα μας επιτρέψει νόμιμα σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας που δημιουργήθηκε το 1982 και έχει υπογραφτεί απο περισσότερες απο 130 χώρες παγκοσμίως, να εκμεταλευτούμε τον πλούτο αυτόν και να γίνουμε ένας απο τους ισχυρότερους "παίχτες" ενεργειακά και γεωπολιτικά ώς κράτος στην Ευρώπη, τον 21ο αιώνα. Αυτό είναι το όραμα της πατρίδας που θα γίνει και η επόμενη πραγματικότητα. Όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ακολουθήσουν θα μείνουν στο παρελθόν, τώρα αυτό που έχει σημασία είναι το μέλλον. Η πατρίδα μας χρειάζεται την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη, ας της την δώσουμε κι ας μείνουμε στην ιστορία ώς η κοινωνία που θέσπισε την ΑΟΖ. Διαβάστε τα προγράμματα των κομμάτων και δείτε ποιοί μιλάνε για την ΑΟΖ κι απο πότε. Με αυτούς θα είμαστε μαζί, εφόσον είναι κι αυτοί μαζί μας. Σε αυτές τις εκλογές, ξέρουμε τι ζητάμε, ξέρουνε τι απαιτούμε. Γι αυτό και θα το πραγματοποιήσουν, εφόσον θέλουν να αναλάβουν την εξουσία. Αλλιώς θα πάνε αμέσως στα σπίτια τους. Ας τους δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία να κάνουν το 2012 το έτος της ΑΟΖ. Στις 17 Ιουνίου, ψηφίζουμε με στρατηγική για το μέλλον.

Θ.Τ.

Εκλογές και ΑΟΖ. Εξοργήσου, έτσι θα σε ελέγχξω πιο εύκολα.

Εκλογές και ΑΟΖ. Εξοργήσου, έτσι θα σε ελέγχξω πιο εύκολα.

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Φόβος, θυμός, ενθουσιασμός, κατάθλιψη, φανατισμός, οργή, είναι μερικά έντονα ανθρώπινα συναισθήματα που μπορούν να επηρεάσουν πολλούς ανθρώπους. Όλοι τα έχουμε νιώσει λίγο-πολύ. Κι ο κάθε άνθρωπος τα βιώνει με διαφορετικό τρόπο και ένταση.
Όλοι μας έχουμε ακούσει την σοφή συμβουλή που μας λέει να αποφεύγουμε να παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις εν βρασμώ ψυχής. Εφόσον όταν είμαστε υπό την επήρεια έντονων συναισθημάτων υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να παραμεριστεί η ορθή λογική-κριτική σκέψη μας και να μην πράξουμε όπως θα θέλαμε κι όπως θα έπρεπε σε πολλές περιστάσεις, με αποτέλεσμα όταν συμβαίνει να μετανιώνουμε.
Σε συνδιασμό με ακόμη μια σοφή ρήση του λαού μας που λέει "των φρονίμων τα παιδιά πρίν πεινάσουν μαγειρεύουν" καταλαβαίνουμε πως αν θέλουμε να είμαστε φρόνιμοι, υπεύθυνοι και έτοιμοι για κάθε κατάσταση κρίσης, πρέπει να εκπαιδευτούμε ώστε να δείχνουμε αυτοσυγκράτηση, ψυχραιμία, αυτοπειθαρχία. Έτσι με νηφαλιότητα κι ανεπηρέαστη απο συναισθηματισμούς στρατηγική σκέψη θα πράτουμε λογικά ορθά. Έρχονται οι εκλογές. Κι αυτές δεν είναι όπως οι παλιότερες. Η επιλογή μας σαν λαός θα ορίσει το άμεσο αλλά και το απώτερο μέλλον μας, που υπάρχει κίνδυνος αν δεν ψηφίσουμε φρόνιμα να είναι εώς και καταστροφικό. Θα ψηφίσουμε με οργή και θυμό, ή με λογική και στρατιγική? Ξέρουμε όλοι καλά πια πως είναι μεγάλη ανάγκη διότι είναι και η μόνη λύση στην κρίση, να θεσπίσουμε την ΑΟΖ μας ως κράτος τώρα, άμεσα. Έπειτα να κάνουμε τις απαραίτητες συζητήσεις με τα κράτη που μας ενώνουν κοινές θάλασσες ώστε να την οριοθετίσουμε. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να νοικιάσουμε σε πετρελαϊκές εταιρίες τα θαλάσσιά μας οικόπεδα ώστε να αρχίσουν οι γεωτρήσεις κι έπειτα οι εξορύξεις πετρελαίου κι αερίου. Κι απο αυτά φίλοι μου, θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε άφθονα. Μόνο με την εκμετάλευση του τεράστιου υποθαλάσσιου πλούτου μας μπορούμε να ξετινάξουμε την μιζέρια απο την κοινωνία μας και να ανακάμψουμε οικονομικά. Έχουμε την δύναμη να γίνουμε μια μεγάλη γεωπολιτική δύναμη στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Ας την χρησιμοποιήσουμε τώρα. Οι Κινέζοι ξέρουν πως κάθε κρίση είναι και ευκαιρία, γι'αυτό και συμβολίζουν τις 2 αυτές λέξεις με το ίδιο ιδεόγραμμα. Ας αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία, τώρα! Στις εκλογές της 17 Ιουνίου ψηφίζουμε με λογική και στρατιγική. Ψηφίζουμε για το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων αυτού του τόπου. Ψηφίζουμε για την ΑΟΖ.

-Εσύ δεν θέλεις ΑΟΖ;

-Και βέβαια θέλω !

-Τότε τι περιμένεις;

-Μα εγώ θα την κάνω;

-Έμμεσα, ναι !

-Τι θες να πεις;

-Ψηφίζεις, έτσι δεν είναι;

-Σίγουρα, ειδικά τώρα !

-Ωραία. Άρα ξέρεις τι να κάνεις τώρα !

-Τι να κάνω;

-Να ψηφίσεις ΑΟΖ.

-Σωστά. Θα πρέπει να κοιτάξω τα προγράμματα.

-Αυτό για να σιγουρευτείς, είναι το καλύτερο.

-Κι αν δεν βρω τίποτα;

-Τότε το αφήνεις στο παρελθόν.

-Έχεις δίκιο, χρειαζόμαστε μέλλον τώρα.

-Η ΑΟΖ είναι το μέλλον της πατρίδας μας.

-Κι αν δεν υπάρχει αναφορά, δεν έχει μέλλον.

-Έτσι ο καθένας μπορεί να συμβάλει στον αγώνα.

-Και μάλιστα έμπρακτα.

-Κάθε ψήφος είναι ένα βήμα προς την ΑΟΖ.

-Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί τόσο πρακτικά.

-Έτσι τα πράγματα είναι απλά.

-ΑΟΖ ή τίποτα !

-Δεν έχουμε άλλη λύση τώρα.

-Θα το πω και στους δικούς μου.

-Ακόμα καλύτερα !

Η επόμενη πραγματικότητα.

Είναι καλό που και που να κάνουμε διάφορες φιλοσοφικές ερωτήσεις στον εαυτό μας τύπου "πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο" και να σκεφτόμαστε πιθανές απαντήσεις. Το σίγουρο είναι πως για να αλλάξει ο κόσμος πρέπει κάποιος να τον αλλάξει, δεν θα γίνει απο μόνη της η αλλαγή. Για να αλλάξουμε εμείς κάτι άλλο, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε προς αυτή την κατεύθυνση τον εαυτό μας. Μετά να εμπνεύσουμε τους γύρω μας με αυτόν τον αέρα της αλλαγής κι αυτοί με την σειρά τους τους γύρω τους. Κι έτσι βήμα-βήμα σταθερά θα αλλάξουμε όλοι μαζί, συλλογικά. Τότε μόνο θα έχει αλλάξει κι ο κόσμος προς το καλύτερο. Ωστόσο κάνω και την εξής σκέψη:
Εμείς-η γενιά μας- που μπορούμε και χρησιμοποιούμε το ίντερνετ, το μεγαλύτερο μέσον ενημέρωσης και επικοινωνίας έχουμε και τεράστιες δυνατότητες. Η μεγάλη μας δύναμη είναι οτι μπορούμε να δρούμε συλλογικά, όλοι μαζί, έτσι ώστε πρώτα να θέτουμε στόχους κι έπειτα να τους πετυχαίνουμε. Δημιουργήστε blogs, σελίδες στο facebook, youtube profiles για να επικοινωνούμε και να συνεννοούμαστε, ώστε να συμμετέχουμε ενεργά στα πολιτικά -και όχι μόνο- της χώρας συλλογικά. Ας πάρουμε πραγματικά στα χέρια μας τα πράγματα. Μέσω συζητήσεων, μέσω ανταλλαγής απόψεων, μέσω των διαφωνιών που καταλήγουν σε συνεννόηση και της λογικής σκέψης θα μπορούμε να ορίζουμε στόχους, να ζητούμε και να απαιτούμε οτι νομίζουμε πως είναι καλό και πρέπον να γίνει απο κόμματα και κυβερνήσεις. Έτσι θα έχουμε πρακτική δύναμη. Θα είμαστε ένας συντονισμένος μοχλός πίεσης σκεπτόμενων πολιτών. Τότε πραγματικά οι πολιτικοί θα ακούν εμάς, και θα υποχρεώνονται σε εμάς, δηλαδή στον λαό. Τότε μόνο θα είναι που ο λαός θα ελέγχει πραγματικά τις κυβερνήσεις κι όχι οι κυβερνήσεις τον λαό. Μιλήστε με φίλους σας, σκεφτείτε, συζητήστε το. Βρείτε με στο facebook και στο e-mail μου και μιλήστε και μαζί μου. Ας δημιουργήσουμε μια ομάδα σκέψης και πράξης για την χώρα αλλά και την Ανθρωπότητα. Ας αρχίσουμε τώρα, απο εδώ!

Ο κόσμος προχωράει προς τα εμπρός, αλλάζει, η ανθρωπότητα εξελίσσεται κι αυτό γίνεται επειδή κάποιοι Άνθρωποι οραματίζονται το μέλλον και παράγουν έργο για να το διαμορφώσουν και να το αφήσουν στα χέρια των επόμενων. Τέτοιοι, είναι οι δημιουργοί της επόμενης πραγματικότητας. Ας ανήκουμε σ'αυτούς. Ας σκεφτόμαστε, ας οραματιζόμαστε. Δεν το θέλεις σαν άνθρωπος να είσαι και εσύ συνδημιουργός της πραγματικότητας που ζείς ή που θα ζήσεις? Δεν θέλεις να συμμετέχεις ενεργά σ'αυτό το έργο? Να δράς κατά βούληση, όχι μονάχα να αντιδράς? Η επόμενη πραγματικότητα είναι και στα χέρια σου, πώς θα την διαμορφώσεις?

Περί προεκλογικής περιόδου.

Μιάς και διανύουμε την πιό κρίσιμη προεκλογική περίοδο των τελευταίων χρόνων-κι εφόσον θέλω να είμαι υπεύθυνος πολίτης -άρα οφείλω να ψάχνω, να ενημερώνομαι, να σκέφτομαι, να κρίνω, να συγκρίνω και να επιλέγω- μου ήρθε μια σκέψη που επεξεργάζομαι αυτή την στιγμή και είναι ανάγκη να μοιραστώ. Θεωρώ οτι σαν ψηφοφόροι δεν πρέπει να είμαστε μονάχα παθητικοί, δηλαδή να ακούμε λεγόμενα, θέσεις, προτάσεις κι υποσχέσεις και να επιλέγουμε ποιές μας γυαλίζουν περισσότερο στο μάτι, αλλά είναι το πρέπον να είμαστε και ενεργητικοί, δηλαδή να έχουμε κι οι ίδιοι προτάσεις και αιτήματα απο τους πολιτικούς. Αντί μονάχα να ακούμε τι έχουν να μας πούν, να έχουμε κι εμείς να τους πούμε, να τους ζητήσουμε, να απαιτήσουμε. Εξ'άλλου έτσι δημιουργήθηκε η δημοκρατία. Οι Αθηναίοι πολίτες ζητούσαν, απαιτούσαν και έλεγαν την γνώμη τους ανοιχτά στους πολιτευόμενους.
Υπάρχει μια ύπουλη νοητική παγίδα για τους ψηφοφόρους που είναι περισσότερο παθητικοί σε κάθε προεκλογική φάση που δεν την βλέπουν και συνεχίζουν να πέφτουν σ'αυτή. Διότι έτσι, οι υποψήφιοι είναι που ορίζουν το παιχνίδι ψυχολογώντας την μάζα και βλέποντας τις αντιδράσεις της. Έτσι παρασκευάζουν ή ανασκευάζουν τα λόγια τους μέχρι να διασφαλίσουν πως θα κερδίσουν την εύνοια μεγάλου ποσοστού της. Επειδή όμως δεν είναι βλάκες, ξέρουν πώς να θέσουν τις υποσχέσεις τους, πώς να τις πλασάρουν ώστε αρχικά να ακουστούν ωραίες, να δελεάσουν κι έπειτα όταν δεν θα εφαρμοστούν να μπορούν να δικαιολογηθούν. Έτσι, ο μοναδικός τους στόχος γίνεται η νίκη στις εκλογές, όχι το καλό της χώρας και των ανθρώπων της. Και γι'αυτό λένε και υπόσχονται τα πάντα, αλλά αυτά "τα πάντα" μένουν στα λόγια. Ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα και δεν προχωράει η ανάπτυξη της παιδείας, της οικονομίας, του πολιτισμού.  Εκτός αυτού, αφήνει τους πολιτικούς ελεύθερους να κάνουν σχεδόν ότι θέλουν, να δρούν ατομιστικά, χωρίς να αισθάνονται πίεση κι έλεγχο απο τους πολίτες. Όλα αυτά είναι που δημιουργούν τις κρίσεις. Οικονομικές και μή.
Τώρα όπως έχει η κατάσταση είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε οτι η ΑΟΖ είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα που έχουμε σαν κράτος και να απαιτήσουμε απο όλους τους πολιτικούς που διεκδικούν την εξουσία της χώρας να δεσμευτούν στην θέσπιση και μετά την οριοθέτησή της. Το χρέος είναι μονάχα ένα μικρό ποσοστό μπροστά στο κέρδος που θα έχουμε απο το αέριο και το πετρέλαιο του Αιγαίου, του Ιoνίου και νότια της Κρήτης. Μπορούμε να γίνουμε μια μεγάλη πετρελαιοπαραγωγός χώρα παγκοσμίου εμβέλιας. Αυτά δεν είναι απλώς λόγια μα μελέτες, έρευνες κι επιστημονικές ενδείξεις.  Για να αρχίσουν εξορύξεις όμως είναι αναγκαία πρώτα η θέσπιση της ΑΟΖ όπως προβλέπεται απο το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Αυτό είναι το όραμα του ελληνικού λαού πλέον, αυτό ζητούμε και απαιτούμε όλοι όσοι καταλαβαίνουμε την αξία του. Οπότε στις εκλογές της 17 Ιουνίου ψηφίζουμε για να βγάλουμε την κυβέρνηση που θα θεσπίσει την ΑΟΖ.

Ας τον κάνουμε έναν καλό μήνα.

Δεν θα γίνει απο μόνος του. Εμείς πρέπει να τον κάνουμε. Ο πρώτος μήνας του φετινού καλοκαιριού θα αποδειχθεί μοιραίος διότι έχουμε τις εθνικές εκλογές. Εκλογές σημαντικότερες απο τις τελευταίες και τις προηγούμενες απο αυτές. Διότι είμαστε σε μία κρίσιμη φάση και είναι πολύ σημαντικό το τι θα επιλέξουμε. Και οι επιλογές μας πολύ απλά είναι ή καταστροφή ή ΑΟΖ. Κι επειδή σαν Έλληνες είμαστε πάντα εκεί όταν πρέπει, στον αγώνα, θα παλέψουμε για να εκλέξουμε κυβέρνηση η οποία δεσμεύεται πρώτα και πάνω απ'όλα να θεσπίσει την Ελληνική ΑΟΖ και να διαπραγματευτεί με τις χώρες που συνορεύουμε μέσω της θάλασσας ώστε να πετύχουμε τις συμφωνίες που χρειάζεται κι έτσι να οριοθετηθεί η Αποκλειστική Οικονομική μας Ζώνη. Έπειτα είναι θέμα μηνών όπως λέγεται απο τους ειδικούς να εκδηλώσουν ενδιαφέρον οι μεγάλες εταιρίες αερίου και πετρελαίου και να νοικιάσουν απο το κράτος μας οικόπεδα για να αρχίσουν την εξώρηξη. Τότε θα καταλάβουμε κι επί του πρακτέου οτι το χρέος είναι απλά ένα μικρό ποσοστό στο τεράστιο οικονομικό κέρδος που θα έχουμε απο την θέσπιση κι ανακύριξη της ΑΟΖ μας. Κι αυτό δεν θα είναι μόνο για εμάς, μα και για τους επόμενους. Κι αντί να είμαστε η κοινωνία της μιζέριας θα γίνουμε η κοινωνία που θέσπισε ΑΟΖ και μέσα σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, κατάφερε να κάνει την ουτοπία όραμα και το όραμα πράξη, φροντίζοντας για το μέλλον.
Καλό μας μήνα. Είναι στο χέρι μας!

Είμαστε γέφυρες

Είμαστε γέφυρες

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Υπάρχουν ραγιάδες ψευτο-δεξιοί και ψευτο-αριστεροί που δηλώνουν πρόθυμοι να πάρουν παράλογα ρίσκα εις βάρος του λαού μας και διεκδικούν μέσα απο πολιτικά κόμματα την εξουσία στις εκλογές απο άλλους ραγιάδες ή απο τυφλωμένους απο οργή ψηφοφόρους. Είμαστε τόσο άξιοι ώστε να είναι η μοίρα μας να επιλέξουμε να μας κυβερνήσουν τέτοιοι?
Αν θέσουμε στον εαυτό μας την ερώτηση: "Τι αξίζω απο το παρελθόν και την ιστορία μου? Τί έχω προσφέρει στον ελληνισμό και τον πολιτισμό? Τί έχω προσφέρει στην ανθρωπότητα? Αξίζω να είμαι ελεύθερος? Αγωνίστηκα για την ελευθερία μου και την ελευθερία των δικών μου ποτέ? Τί έχω θυσιάσει, τι έχω κάνει για όλα αυτά?" Τι έχει ο καθένας μας να απαντήσει?
Έχουμε όμως την ευκαιρία να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων ανθρώπων. Έχουμε την ευκαιρία να ψηφίσουμε αυτούς που δεσμεύονται πως θα θεσπίσουν την Ελληνική ΑΟΖ, αντί να δίνουμε την εξουσία σε λαμόγια που είναι υπεύθυνα για την εσκεμμένη παραχάραξη της ιστορίας μέσα σε σχολικά βιβλία ιστορίας των παιδιών μας που προσβάλουν την μνήμη εκατομμυρίων γενοκτονημένων ανθρώπων και προσπαθούν να γενοκτονήσουν ακόμη και την μνήμη μας, έτσι ώστε να μην θυμόμαστε τις γενοκτονίες,  τις συστηματικές σφαγές ανθρώπων απο βαρβάρους, που χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όπως είπε κι ο Johann Wolfgang Goethe (Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε) "όποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του, το πώς και τί συνέβη εδώ και τρείς χιλιάδες χρόνια, στης αμάθειας το σκοτάδι μένει και σκοντάφτει απο την μία μέρα στην άλλη" κυρία Ρεπούση. Είναι στα χέρια μας το ποιούς θα επιλέξουμε και θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Ας αποδείξουμε πως είμαστε και άξιοι συνεχιστές του ελληνισμού και του πολιτισμού. Ας κάνουμε και κάτι που πραγματικά θα αξίζουμε για να καμαρώνουμε. Όχι να υπερηφανευόμαστε για όσα έκαναν οι προηγούμενοι απο εμάς μονάχα. Τώρα, είναι η δική μας σειρά, άρα δική μας κι η ευθύνη παραγωγής συνέχειας.
Θέλουμε δεν θέλουμε, είτε θα είμαστε οι γέφυρες που ενώνουν το παρελθόν με το μέλλον είναι θα είμαστε τα εμπόδια. Ας επιλέξουμε πώς να μας θυμούνται οι επόμενοι.