Ετοιμάσου

Ετοιμάσου

Νίκος Λυγερός

Οι πολιτικοί μας

Οι πολιτικοί μας

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Οι πολιτικοί μας σε κυβέρνηση κι αντιπολίτευση είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Επειδή εμείς τους εκλέγουμε. Είμαστε κι εμείς κατώτεροι των περιστάσεων. Αλλιώς ας τους στείλουμε απο εκεί που ήρθαν όταν παίζουν τον λαό μας στα ζάρια για κομματικό όφελος. Γιατί αυτοί είναι περαστικοί μα η Ελλάδα μας θα παραμείνει εδώ και μετά. Σκέφτονται κομματικά ενώ εμείς εθνικά. Είναι απαράδεκτο να είμαστε μίζεροι και φανατισμένοι που στην καλύτερη περίπτωση αντιδρούμε απλοϊκά, κάνοντας τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Υπάρχει ανάγκη για τον λαό μας και το μέλλον του. Ας σοβαρευτούμε. Αγαπάμε την πατρίδα μας και τοπικά και ευρύτερα. Είμαστε η Ελλάδα της Ευρώπης, διαχρονικά. Σε όσους δεν αρέσει αυτό, είτε εντός, είτε εκτός, και κάνουν ότι μπορούν για να μας δημιουργήσουν προβλήματα, ας ξέρουν οτι δεν είναι αρκετό. Εμείς δεν το κουνάμε. Ήμασταν απο πριν και θα είμαστε και μετά στον φυσιολογικό μας τόπο, και γεωγραφικά και πολιτισμικά, εντελώς φυσιολογικά, ξεπερνώντας με στρατηγική όλα τα εμπόδια, όπως κάνουμε αιώνες τώρα ως λαός του χρόνου.

Το στρατηγικό μέλλον της Ελλάδας

Το στρατηγικό μέλλον της Ελλάδας

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Ο Ελληνισμός διαθέτει υψηλή στρατηγική διαχρονικά. Όταν όλα πηγαίνουν καλά δεν πειράζει και που το ξεχνάμε, μα σε περιόδους κρίσης είναι απαράδεκτο να μένουμε μίζεροι. Γι'αυτό την ενεργοποιούμε και πάλι, λόγω ανάγκης. Επειδή επινοήσαμε την στρατηγική είμαστε ακόμη εδώ, ενώ πολλοί και ισχυρότεροι εχθροί μας, δεν είναι. Όσον αφορά την επικαιρότητα, δε θα δώσουμε μεγαλύτερη βάση σε ένα δημοψήφισμα απ'όσο του πρέπει, αλλά στο μετά απο αυτό, γιατί είμαστε λαός του χρόνου, με παρελθόν και μέλλον. Κι αν οι εχθροί μας προσπαθούν να μας πείσουν οτι τα δεδομένα είναι πραγματικά εφιαλτικά κι οτι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, εμείς θα ανάψουμε ξανά το Φως του Ελληνισμού που δείχνει ξεκάθαρα τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι μαζί, για να ξεπεράσουμε αυτά τα μικρά, μπροστά στην ιστορία μας, εμπόδια.
Η στρατηγική που ξεκίνησε ήδη η Ελλάδα και είναι πρέπον να πιέσουμε να συνεχιστεί άμεσα είναι:

1. Πλήρης αξιοποίηση Ελληνικής ΑΟΖ (Ξεκίνησε ήδη η διαδικασία με την επίσημη ανακοίνωση των πρώτων 20 θαλάσσιων οικοπέδων σε Ιόνιο και νότια της Κρήτης στην Ευρωπαϊκή Εφημερίδα και αναγνωρίστηκε και υποστηρίχθηκε και απο τα 28 κράτη μέλη. Ο πρώτος γύρος αδειοδότησης άρχισε στις 14 Νοεμβρίου 2014 και ολοκληρώνεται στις 14 Ιουλίου 2015 όπου και θα έχουμε στα χέρια μας τις υποψηφιότητες με τις προσφορές των εταιριών για να εξετάσουμε και επιλέξουμε. Η Αξία των κοιτασμάτων Φ.Αερίου και Πετρελαίου υπολογίζεται σε 1.7 τρισεκατομμύρια).

2. Πλήρης αξιοποίηση του Ελληνικού Ζεόλιθου (δόθηκε ήδη η άδεια εκμετάλευσης απο το κράτος στην εταιρία ΟΛΥΜΠΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ ΑΕ. Το κοίτασμα στο Βόρειο Έβρο υπολογίζεται στους 100 εκατομμύρια τόνους, και η συνολική του αξία σε τουλάχιστον 30 δισεκατομμύρια ευρώ).

3. Διεκδίκηση Γερμανικών αποζημιώσεων απο τον Β' παγκόσμιο πόλεμο (Μελέτες που έγιναν ως τώρα κάνουν λόγο για πάνω απο 300 δισεκατομμύρια. Ως χώρα που αντιστάθηκε, γινόμενη παράδειγμα για την ανθρωπότητα, που πλήγηκε βαριά, δικαιούται και οφείλει να διεκδικήσει αποζημίωση όπως έχουν κάνει κι άλλες χώρες και προβλέπεται νομικά).

4. Κούρεμα επαχθούς χρέους (Ξεκίνησε ήδη η επιτροπή που κάνει τις μελέτες για το παράνομο κομμάτι του χρέους μέσα στο εθνικό μας χρέος και οφείλουμε να διεκδικήσουμε να κουρευτεί).

Η Ελλάδα έχει όραμα υψηλής στρατηγικής, εντός Ευρώπης, και θα το εφαρμόσουμε για όλους τους ανθρώπους μας που έχουν περάσει δύσκολα όλα αυτά τα χρόνια. Η Ελλάδα δεν είναι Ελλαδίτσα της μιζέριας και γι'αυτό ποτέ δεν πεθαίνει. Η Ελλάδα είναι η αρχή της Ευρώπης, το σπίτι των Ελλήνων και του Ελληνισμού, το σπίτι της δημοκρατίας και της αντίστασης, έχει ξεπεράσει πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες εδώ και αιώνες, δεν είναι τώρα που πρόκειται να το βάλει κάτω. Η Ελλάδα δεν ανήκει απλώς στην Ευρώπη, είναι Ευρώπη, και με την δυναμική της θα συνεχίσει για ένα ανθρώπινο και δίκαιο μέλλον.

Αποτοξίνωση βαρέων σκέψεων

Αποτοξίνωση βαρέων σκέψεων

Ν.Λυγερός

Αποτοξίνωση βαρέων σκέψεων
θα πρέπει να κάνεις
για να μπορέσεις να ζήσεις
μέσα στη καθημερινότητα
αλλιώς δεν θ’ αντέξεις
τη σύγκρουση με τη ζωή
όπου ο καθένας
θα θελήσει να σε πείσει
ότι δεν υπάρχει
τίποτα σπουδαιότερο
από το τίποτα
γιατί αυτό δεν ενοχλεί
αφού δεν...

http://www.lygeros.org/articles.php?n=19058&l=gr

Το παράδειγμα της Αρμενίας στο σκάκι.

Ποιος ξέρει για τις ικανότητες της Αρμενίας; Κι όμως, ένα από τα μικρότερα κράτη του κόσμου κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα σε ομαδικό σκάκι.

Οι ειδικοί γνωρίζουν εδώ και χρόνια τον παγκόσμιο πρωταθλητή Tigran Vartanovich Petrosian (1929 -1984) από το 1963 έως το 1969, αλλά και πιο πρόσφατα τον Levon Grigor Aronian (1982 - ), ο οποίος είναι ήδη ανάμεσα στους 6 παίκτες, οι οποίοι έχουν ELO από 2800 και πάνω. Μόνο που ο πρώτος ανήκει στη Σοβιετική περίοδο της Αρμενίας κι ο δεύτερος έχει ακόμα μέλλον, κι έτσι αντιμετωπίζονται ως εξαιρέσεις.

Τώρα όμως που πρόκειται για ομαδικό σκάκι, κανείς πια δεν μπορεί να βρει οποιαδήποτε δικαιολογία. Αυτός ο μικρός λαός, ο οποίος επέζησε από μία γενοκτονία εκ μέρους του κεμαλικού καθεστώτος της Τουρκίας, εκατό χρόνια μετά είναι ακόμα εδώ μαζί μας για να μας διδάξει τι μπορεί να κάνει μία χούφτα ανθρώπων, όταν είναι μία ομάδα. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύει στον σκακιστικό τομέα ό,τι καλύτερο έχει η ανθρωπότητα, ενώ αν είχε πετύχει η γενοκτονία, η οποία δεν έχει αναγνωριστεί ακόμα από την Τουρκία, δεν θα υπήρχε κανένας Αρμένιος μεταξύ των υπηρετών της ανθρωπότητας.Γι' αυτό το λόγο, η ύπαρξή τους είναι διπλά συμβολική. Δεν πέθαναν και δεν είναι μίζεροι. Η ύπαρξή τους είναι και αντίσταση και δώρο, αλήθεια και ομορφιά.

Για να συνειδητοποιήσουμε την συμβολική αξία αυτής της παγκόσμιας νίκης, αρκεί να προσέξουμε τη δήλωση του Προέδρου της Αρμενίας, ο οποίος ανακοίνωσε ότι το σκάκι θα εισαχθεί σε κάθε σχολείο της Αρμενίας. Με άλλα λόγια, αυτή η χούφτα ανθρώπων κατάφερε να υλοποιήσει μια αλλαγή φάσης για ένα έθνος.

Το σκάκι δεν είναι μόνο πρωταθλητισμός. Είναι ένας τρόπος για να αναπτυχθεί η δομή της σκέψης, μελετώντας μη αναστρέψιμες κινήσεις που καθορίζουν το μέλλον. Συνδυάζεται με τη μαθηματική, αλλά και τη μουσική σκέψη. Έτσι ενισχύει στρατηγικά τις αποφάσεις των νέων, πράγμα που δεν γίνεται με την απλοϊκή προσέγγιση που έχουν παίγνια, τα οποία ενσωματώνουν στοιχεία του τυχαίου. Επιπλέον, στο σκάκι όλα τα δεδομένα είναι εμφανή ακόμα κι αν η στρατηγική παραμένει αόρατη. Κατά συνέπεια, τα παιδιά μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά προβλήματα ακόμα κι αν είναι σε φάση κρίσης.

Μέσω του σκάκι στην αρχή και γενικότερα της θεωρίας παιγνίων, ο νέος εισάγεται σιγά σιγά στη στρατηγική διαχείριση των κρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο μεγαλώνει αναγκαστικά η απόδοσή του στο νοητικό τομέα, αλλά και στις πρακτικές εφαρμογές. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις που παράγουν το έργο, αλλά οι αλλαγές φάσης που δημιουργούν οι άνθρωποι, ακόμα κι αν είναι μια χούφτα.

    -Ν. Λυγερός

Η εξουσία της κοινωνίας και η ουσία της ανθρωπότητας.

Όποτε η κοινωνία λέει: "μην αφήνεις τα όνειρά σου, νοιάξου για το τώρα, ζήσε την στιγμή" εγώ ακούω "κοιμήσου κι άλλο, δε χρειάζεσαι μετά, μπορείς να ψοφήσεις". 

Διότι πολύ απλά, όνειρα βλέπεις μόνο στον ύπνο σου, και ποτέ όταν είσαι ξύπνιος-έξυπνος. Κι όπως λέει το τραγούδι "όταν κοιμάσαι άλλοι γράφουν ιστορία".

Έπειτα, το τώρα περνάει αμέσως και άλλα "τώρα" έρχονται μετά, αλλά επειδή δεν έχεις νοιαστεί για το μετά γίνεσαι "πριν" πριν καν το καταλάβεις. 

Και η στιγμή είναι στιγμιαία, κι όπως το "τώρα" έτσι κι αυτή περνάει αμέσως. Οπότε σου προτείνουν να ζήσεις την στιγμή, επειδή προφανώς δεν χρειάζεσαι και περισσότερο. 

Κι ο λόγος για όλα αυτά είναι απλός: Για την κοινωνία δεν είσαι άνθρωπος, αλλά άτομο, αριθμός, ψηφοφόρος, αναλώσιμος, επειδή την ενδιαφέρει η εξουσία και γι'αυτό μένει εκτός ουσίας. Κι όταν κάποιος βρίσκεται στην εξουσία, τον ενδιαφέρει το "τώρα" εκείνο να γίνει μόνιμο για να διατηρηθεί εκεί. Γι'αυτό και δεν θέλει να σου περνάει το "μετά" απ'το μυαλό και πολύ-πολύ, καλά είναι κι έτσι. Για την κοινωνία δεν είσαι μοναδικός, αφού είναι πολλά τα νούμερα, ωστόσο προσπαθεί να σε πείσει πως είσαι, για να βοηθήσεις να παραμείνει. Φέρ'τε απλά στο νου σας βουλευτές, ή εκλεγόμενους σε οποιονδήποτε τομέα ή φορέα, και θυμηθείτε πώς λειτουργούν και συμπεριφέρονται σε κάθε έναν ψηφοφόρο προεκλογικά. Όλοι θα έχετε βρεθεί σε τέτοια κατάσταση, δε μπορεί. Σου μιλάνε ξαφνικά λες και έγινες κάποιος πολύ κοντινός, πολύ δικός τους άνθρωπος, κάτι το ιδιαίτερο και σημαντικό γι'αυτούς το οποίο νοιάζονται βαθιά, συμπάσχουν μαζί του και προσπαθούν να σε πείσουν οτι θέλουν να σε βοηθήσουν, ειδικά εσένα, ναι, εσένα! Δεν είσαι πια απλώς ένας κάποιος ανάμεσα σε όλους, είσαι ΕΣΥ, γι'αυτό, ψήφισε. Μετά μπορείς και να ψοφήσεις. Αφού μόλις έχεις ψηφίσει, εκείνη η βαθιά έγνοια χάνεται ως δια μαγείας, δεν έρχονται πια αυτοί να σε βρουν όπως λίγο πριν τις εκλογές, αλλά τους ψάχνεις εσύ για να τους ρωτήσεις πότε θα κάνουν ή γιατί δεν κάνουν αυτά που σου υποσχέθηκαν και δεν τους βρίσκεις. Είναι λόγω πολλών υποχρεώσεων βέβαια, μην πάει το μυαλό σου ποτέ στο πονηρό. Βέβαια, η ίδια η κοινωνία πάλι έρχεται συχνά απ'τα παρασκήνια, κάτω απ'το τραπέζι και σου λέει να είσαι πονηρός, να σκέφτεσαι πονηρά, με την πονηριά θα πας μπροστά. Το θέμα είναι πως συνήθως την πονηριά την συνοδεύει και η λέξη "κουτο". Ενώ την εξυπνάδα όχι. Και ένας δούλος χρειάζεται να δουλεύει, όχι να σκέφτεται, άρα είναι ιδανικό όταν είναι κουτός. Γι'αυτό είναι προτιμότερο να είμαστε έξυπνοι, δηλαδή εκτός ύπνου. Γιατί ενώ μπορεί να νομίζουμε οτι η πονηριά και η εξυπνάδα ταυτίζονται επειδή έχουν να κάνουν με την νοημοσύνη, η διαφορά στις δύο έννοιες είναι οτι στην δεύτερη υπάρχει το στοιχείο της συνείδησης, ενώ στην πρώτη όχι. Γι'αυτό και συχνά έχει αρνητική χροιά η πονηριά. Η εξυπνάδα και η νοημοσύνη απεναντίας.

Και τι κάνει τον άνθρωπο, ανθρώπινο; Η συνείδηση. Και τι είναι η συνείδηση; Σκέψη πάνω στην σκέψη. Μόλις σκεφτείς οτι σκέφτεσαι, το συνειδητοποιείς. Μόλις συνειδητοποιείς γνωρίζεις. Μόλις γνωρίζεις είσαι ικανός να αποφασίσεις. Θα ανήκεις στην κοινωνία ή στην ανθρωπότητα; Η πρώτη είναι του παρόντος, της επικαιρότητας και της εξουσίας, ενώ η δεύτερη του παρελθόντος και του μέλλοντος, της διαχρονικότητας και της ουσίας. Διότι όλοι οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι που πέρασαν και θα περάσουν ποτέ απο τον κόσμο μας, αφήνουν μέσω του έργου προσφοράς τους το διαχρονικό τους στίγμα για τους άλλους. Εσύ, που θέλεις να ανήκεις;

Πως γίνεται να γίνει κάτι που δεν γίνεται

Πως γίνεται να γίνει κάτι που δεν γίνεται

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Στα πλαίσια της κοινωνίας που ζεί σ'ένα μόνιμο παρόν, όταν κάποιος αντιληφθεί για κάτι πως δεν γίνεται παύει να ασχολείται θεωρώντας το ουτοπία. Όταν όμως απελευθερώσεις τα κατεχόμενα του μυαλού σου συνειδητοποιείς την ουσία του χρόνου και δίνεις σημασία μόνο στο παρελθόν και στο μέλλον. Έτσι βλέπεις εντελώς διαφορετικά το πλαίσιο και με την δύναμή της σκέψης προσεγγίζεις αλλιώς το πρόβλημα. Διότι ξέρεις πως όταν κάτι δεν γίνεται τώρα, μπορεί να γίνει μετά. Χρησιμοποιώντας την μνήμη, την νοημοσύνη και τον στοχασμό. Το κλειδί είναι ο χρόνος. Κι έτσι πια γνωρίζεις πως όλα γίνονται, ακόμη κι αυτά που δεν γίνονται.

Ποιός σκέφτεται?

Ποιός σκέφτεται? 

Στατιστικά οι περισσότεροι που διάβασαν την ερώτηση έδωσαν νοητικά ως απάντηση: "εγώ"... για να μη βάλω απο δίπλα και το "φυσικά". Εσύ, λοιπόν, έχεις σκεφτεί ποτέ αν οι σκέψεις αυτές είναι δικές σου? Αν ανήκεις στους περισσότερους η απάντηση για σένα είναι "όχι", άσχετα αν δεν ήταν αυτή που θα ήθελες να δώσεις. Ποιά είναι η διαφορά? Η ίδια μεταξύ ενός που ασπούμε οτι κατέχει τα κανάλια κι ενός που βλέπει τηλεόραση. Είναι καλό λοιπόν που η ζωή σε οδήγησε εδώ, γιατί τώρα θές δεν θές θα το σκεφτείς. Για να είμαστε ρεαλιστές, το σκέφτηκες ήδη, απο την στιγμή που το διάβασες. Αλλά και πάλι, η σκέψη αυτή δεν είναι δική σου, αλλά δική μου, ή έστω κάποιου που την μετέφερε και σε μένα. Δεν πειράζει, διότι ακόμη κι αν δεν είναι δική σου η σκέψη, η συνειδητοποίησή της είναι. Κι αυτή μπορεί να σου δώσει κίνητρο να παράγεις και δικές σου σκέψεις στο μέλλον. Αυτό είναι το ζητούμενο. Για κάθε άνθρωπο. Γιατί έτσι μόνο πηγαίνει μπροστά η ανθρωπότητα. Κι αν κάτι έχει νόημα στα σίγουρα, είναι αυτό.

Σκέψου, είναι ανάγκη!

Η αξία του χρόνου και το νόημα της ζωής.

Γεννιόμαστε, μα δεν το επιλέγουμε. Πεθαίνουμε, μα δεν το επιλέγουμε. Το μόνο που είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε είναι το πώς θα ζήσουμε στο ενδιάμεσο. Θα ζήσουμε ελεύθεροι ή σκλάβοι? Θα ζήσουμε ώς άτομα ή ως άνθρωποι? Θα ζήσουμε προσφέροντας ή παίρνοντας? Θα ζήσουμε ή απλώς θα υπάρχουμε? Είναι ουσιαστική η διαφορά των δύο. Θα ενδιαφερθούμε για το παρελθόν και το μέλλον ή θα ασχολούμαστε με το παρόν? Παρόν, το οποίο θα περάσει όπως η ζωή μας κι απ'ότι λένε συνήθως οι πιό γέροι είναι μικρή, τελειώνει γρήγορα. Δεν είμαστε αθάνατοι, γι'αυτό κι ο χρόνος για εμάς έχει τόση σημασία.
Ο Σωκράτης είπε: ὁ δὲ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ. Δηλαδή, η ζωή που δεν εξετάζεται δεν αρμόζει σε άνθρωπο. Αν κάτι μας ξεχωρίζει απο τα υπόλοιπα ζώα του πλανήτη μας είναι η νοημοσύνη μας, η λογική μας, η σκέψη και η σκέψη πάνω στην σκέψη, δηλαδή η συνείδησή μας. Άρα είναι καθήκον μας απο την φύση μάλιστα, όπως και η αναπαραγωγή, το να φιλοσοφούμε.
Με αυτά θέλω να πώ πως αν δεν συνειδητοποιήσουμε ή δεν επινοήσουμε το νόημα της ζωής, ή έστω αν δεν συνειδητοποιήσουμε πως αυτό είναι που πρέπει να αναζητήσουμε αφιερώνοντάς του τον χρόνο μας τότε δεν κάνουμε τίποτα, τον σπαταλήσαμε άδικα, δεν αξίζουμε κάτι και είτε γεννιόμασταν είτε όχι δεν θα είχε σχεδόν καμιά σημασία, εφόσον δεν θα άλλαζε, ούτε θα προσέφερε κάτι η γέννησή μας στην ανθρωπότητα. Είναι πολύ απλό να δούμε πως εξαφανίζεται ένα όν που δεν έχει ζήσει ώς άνθρωπος αλλά ώς άτομο. Πόσοι απο εμάς γνωρίζουμε τους προπαππούδες μας αν δεν ζούσαν όταν αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε ως παιδιά? Όχι πολλοί φαντάζομαι. Αν το δυσκολέψουμε τώρα κι αναρωτηθούμε πόσοι γνωρίζουμε και θυμόμαστε τους πατεράδες των προπαππούδων μας, τους παππούδες τους και τους προπαππούδες τους, η απάντηση θα μας στεναχωρήσει περισσότερο: Ελάχιστοι. Αυτό μας δείχνει πως δεν αφήσανε συνειδητά κάτι πίσω τους, μετά τον θάνατό τους, για τους επόμενους, άρα εφόσον δεν είχαν σημασία κανείς απο τις επόμενες γεννιές δεν θα τους μάθει για να τους θυμάται. Κι άρα θα πεθάνουν και θα είναι σαν να μη γεννήθηκαν. Ο Σωκράτης ακόμη και μετα θάνατον, ζεί δια μέσω του έργου του που δημιούργησε για τους επόμενους. Κανείς δεν ξέρει τον Σωκράτη επειδή ήταν όμορφος, πετυχημένος επαγγελματίας ή πλούσιος. Τον ξέρουμε μέχρι και σήμερα, μετά απο σχεδόν 2500 χρόνια για αυτά που είπε, επειδή ήταν πραγματικά σημαντικά και διατηρήθηκαν μέσω της μνήμης στον χρόνο. Κι ήταν πραγματικά σημαντικά διότι συνέβαλαν στην εξέλιξη της σκέψης, δηλαδή στην εξέλιξη της ίδιας της ανθρωπότητας.
Στα τέλη του προηγούμενου μήνα είχα τα γενέθλιά μου. Κλασσικές ευχές για χρόνια πολλά και όλα αυτά τα τυπικά απο φίλους και γνωστούς. Κι όσο τα άκουγα τόσο σκεφτόμουν πως όσο πολλά και να είναι τα χρόνια, δεν θα είναι και πάνω απο 70-80 απο τώρα, στην καλύτερη περίπτωση. Και τι είναι 70, 80, 90, 100 χρόνια για την αιωνιότητα? Κι ενώ η αιωνιότητα θα συνεχίσει να υπάρχει, εγώ όχι. Άρα ο χρόνος δεν έχει σημασία για την αιωνιότητα μα για μένα που είμαι θνητός. Ο ατομικός μου χρόνος μου είναι περιορισμένος και συνεχώς τελειώνει. Και μόλις προσθέθηκε άλλος έναν χρόνος στην πλάτη μου. Αυτές οι σκέψεις με οδήγησαν σε μια άλλη που έγινε ιδέα. Κι αυτή ήταν η εξής: Αντί σε κάθε επέτειο των γενεθλίων μου να προσθέτω έναν χρόνο στο μηδέν, δηλαδή στην γέννησή μου, να αφαιρώ έναν χρόνο απο τα 78 -είναι ο μέσος όρος ηλικίας των Ελλήνων- δηλαδή απο τον φυσιολογικό θάνατό μου -εκτός εκτάκτου γεγονότος. Με αυτόν τον τρόπο θα συνειδητοποιώ πως ο προσωπικός μου χρόνος συνεχώς τελειώνει άρα δεν θα ξεχνώ πως είμαι θνητός, κι αν θέλω να αφήσω ένα στίγμα προσφοράς, πρέπει να τον χρησιμοποιήσω έτσι ώστε να παράγω κάποιο έργο που θα έχει αξία και για το μέλλον, ακόμη και μετά απο εμένα, για τους επόμενους ανθρώπους. Κι επειδή είμαι πολύ τεμπέλης, όπως πολλοί, συχνά όταν είναι να κάνω κάτι λέω πως κι αύριο μέρα θα 'ναι, κι αφήνω για αύριο αυτό που θα μπορούσα να κάνω σήμερα. Αν όμως ξέραμε πως αύριο δεν θα ζούμε, θα το κάναμε σήμερα αναγκαστικά. Με το να αφαιρούμε λοιπόν ένα χρόνο κάθε χρόνο απο την ζωή μας θα πιεζόμαστε δημιουργικά και θα γίνουμε πιο παραγωγικοί και ουσιαστικοί με τον χρόνο μας, δεν θα τον ξοδεύουμε τόσο άσκοπα για πράγματα που δεν έχουν αξία. Ο χρόνος είναι μαζί μας, αρκεί να είμαστε κι εμείς μαζί του.
Σκέψου το, ίσως αλλάξεις την ζωή σου, ίσως αλλάξεις τον κόσμο προς το καλύτερο.

Το απέραντο γαλάζιο του Ελληνισμού.

Αν σκεφτείς μία μέρα πόσο απλός είναι ο ελληνισμός, τότε θα αντιληφθείς ότι κι εσύ μπορείς να είσαι ένα κομμάτι του με το έργο σου. Στο κάτω κάτω της γραφής, τι άλλο είσαι εκτός από ήλιο, θάλασσα και ουρανό. Ζεις σε μια λεπτή λωρίδα γης, μπορεί και πάνω σ' ένα από τα νησιά μας, αλλά είσαι μία ψηφίδα από το ψηφιδωτό μας; Αναρωτιέσαι λοιπόν τι μπορείς να κάνεις για να συμβάλλεις στο έργο του ελληνισμού και ζητάς κάτι το πρακτικό. Διότι δεν έχεις συνειδητοποιήσει ότι όταν πας να ψαρέψεις, συμπληρώνεις την ταυτότητά σου. Όταν κοιτάς το βυθό μας, κοιτάς τον πλούτο μας. Βλέπεις την κληρονομιά, που σου άφησαν οι πρόγονοι σου με τις μάχες τους. Όταν περπατάς πάνω στους κυματοθραύστες μας, δεν νιώθεις το έργο των δικών μας που άλλαξαν τα λιμάνια της μνήμης για να προστατεύουν το μέλλον των δικών τους. Πρέπει να το χαρείς που μπορείς να έχεις κοντά σου τόση θάλασσα, διότι σε γεμίζει με τα χάδια του χρόνου. Κι αν μένεις ψηλά στα βουνά, μην ξεχνάς ποτέ την δύναμη του άνεμου είναι και αυτή για σένα, διότι οι δικοί σου πολέμησαν για να κρατήσουν αυτά τα βουνά. Κι αν δεν έχεις τίποτα από αυτά, τότε κοίτα τον ήλιο της δικαιοσύνης που σε λούζει με το φως του κάθε μέρα και σκέψου ότι υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο που δεν τον γνωρίζουν καλά καλά. Για όλα αυτά μην κάθεσαι παθητικά περιμένοντας τα πάντα από τους άλλους. Κοίτα τι μπορείς να προσφέρεις κι εσύ, διότι ο ελληνισμός, η προσφορά στην Ανθρωπότητα, δεν λειτούργησε ποτέ αλλιώς. Ξέχνα λοιπόν τους φθόνους και τους εχθρούς, κι αυτοί με κάτι πρέπει ν' ασχοληθούν για να προσπαθήσουν να υπάρξουν. Πάρε την απόφαση να πράξεις με τον δικό σου τρόπο, αλλά για να προσφέρεις. Τότε θα δεις πόσο πιο όμορφη είναι η ζωή. Διότι δεν ζεις πια μόνο για σένα, αλλά και για τους άλλους. Το μάθημα του ελληνισμού είναι αυτό, δεν έχει νόημα η ζωή σου, αν δεν σκέφτεσαι τους άλλους γι' αυτό κατάφερε να γεννήσει τον ουμανισμό. Κι αν όλα αυτά σου φαίνονται αγνά και αγαθά δίχως σημασία, πρέπει να αναρωτηθείς γιατί έχουμε μια διαχρονική αξία κι αγγίζουν ακόμα τόσο τους δικούς μας. Τότε θα νιώσεις κι εσύ την ανάγκη να παλέψεις για το απέραντο γαλάζιο, διότι ζούμε μια ιστορική στιγμή για τον ελληνισμό κι αν το συνειδητοποιήσεις, θα θες κι εσύ να βάλεις την υπογραφή σου σε αυτόν τον αγώνα, για να μπορείς μετά, στο μέλλον, να πεις στα δικά σου παιδιά, ότι κι εσύ ήσουν εδώ την ώρα της ανάγκης και δεν άφησες σε άλλους να γράψουν τη μοίρα σου και τη μοίρα τους. Αυτό δείχνει ο ελληνισμός. Τη μοίρα σου τη γράφεις εσύ όταν παράγεις έργο. Η Ελλάδα προχώρησε πάντα με τα οράματα του ελληνισμού κι όχι με ψεύτικα όνειρα της κοινωνίας της λήθης και της αδιαφορίας. Μην στέκεσαι λοιπόν ηττοπαθείς και δέξου την κληρονομιά σου, για να αφήσεις κι εσύ κάτι στο πέρασμα σου.

Υπογραφές εδώ:
http://www.ipetitions.com/petition/elliniki_aoz/

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=10147&l=gr

Κώστα, φίλε μου, οι καιροί είναι δύσκολοι.

Κώστα, φίλε μου, οι καιροί είναι δύσκολοι για την οικονομία. Ωστόσο οι Έλληνες ποτέ δεν είμασταν χρηματικά πλούσιοι ως λαός, μα το αντίθετο. Ποτέ όμως δεν μας γονάτισε αυτό, διότι έχουμε αξίες κι όχι τιμές, για να αγοράζονται και να πωλούνται. Είμαστε λαός του χρόνου, όχι του χώρου, γι'αυτό και ενώ γεωγραφικά ήμασταν περιορισμένοι σε ένα μικρό σχετικά μέρος, χρονικά απλωνόμαστε σε όλη την ιστορία του πολιτισμένου ανθρώπου, εφόσον την δημιουργήσαμε και δεν διεκδικούμε απο άλλους, συχνά δεν διεκδικούμε ούτε τα δικά μας επειδή θεωρούμε αυτονόητη την δικαιοσύνη, κατα συνέπεια η ουσία του ελληνισμού έχει να κάνει μόνο με την προσφορά στους άλλους κι έχει μια συνέχεια που φυσικά δεν έχει να κάνει με ένα έθνος αλλά με την ίδια την ανθρωπότητα. Αν για εσένα έχει μεγαλύτερη σημασία η οικονομία κι όχι μια στρατηγική που βασίζεται στις αξίες και θυμούμενη το παρελθόν σχεδιάζει το μέλλον, με συγκεκριμένο σκοπό και στόχο όπως παραδείγματος χάρην η ΑΟΖ, τότε μπορείς να ψηφίζεις με βάση αυτή. Είναι φυσικά δικαίωμά σου κι επιλογή σου. Απο κει και πέρα, εμείς που δεν βάζουμε πάνω απ'όλα την οικονομία ακόμη και αν πεινάμε, αλλά αξίες του ελληνισμού -απ'τον οποίον επήλθε κι ο ουμανισμός- θα είμαστε πάντοτε εδώ να κάνουμε το πρέπον διότι ξέρουμε οτι και οι θυσίες είναι πάντοτε αναγκαίες για να προστατευτεί το έργο και να κατανοηθεί η αξία του.

Από τη μίζερη στάση στην εθνική κυριαρχία | Φοβίες και πραγματικότητα. Νίκος Λυγερός.

Η κρίση δεν είναι παρά μια ευκαιρία να αλλάξουμε τη μίζερη στάση που υπάρχει στην πατρίδα μας. Ο καθένας μετρά τα χρήματα του δίχως να εκτιμά το μέλλον, το οποίο δεν μπορεί να πιάσει με την αρπαχτή. Η νεολαία είναι αναγκασμένη πλέον να παραδεχθεί ότι το δημόσιο δεν αποτελεί πια το μοναδικό στόχο ακόμα και μιας κοινωνικής ζωής. Η πολιτική έχει γονατίσει διότι δεν μπορεί η ίδια να ακούσει τα προσχήματα της. Με άλλα λόγια, η αλλαγή φάσης υπάρχει ήδη απλώς οι περισσότεροι δεν μπορούν να το αποδεχθούν διότι δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες. Ποτέ τα πράγματα δεν ήταν δεδομένα γι' αυτόν σε όλες τις περιόδους της ύπαρξής του. Αυτό δεν τον εμπόδισε να προσφέρει όχι μόνο στους συνανθρώπους μας αλλά και στην ανθρωπότητα μέσω του ελληνισμού. Πότε ήμασταν μια πλούσια χώρα; Πολύ απλά ποτέ ! Κι όμως είμαστε εδώ ως λαός εδώ και χιλιετίες. Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί προσπαθούν όλοι να μας πείσουν ότι είμαστε γονατισμένοι. Ότι έχουμε γενίτσαρους, παπάδες και ραγιάδες δεν αντιλέγουμε αλλά δεν είμαστε όλοι μόνο αυτό αλλιώς πολύ απλά δεν θα υπήρχαμε πια. Ο ελληνισμός δεν είναι ούτε το κράτος ούτε θεσμός. Ο ελληνισμός είναι το είναι μας για να μπορούμε να προσφέρουμε. Δεν ξέρει από κοινωνικά και μίζερα στοιχεία, είναι γενναιόδωρος. Γι' αυτό το λόγο πρέπει ν' αρπάξουμε την ευκαιρία για να υλοποιήσουμε τα οράματά μας και να παύσουμε επιτέλους να ζούμε μέσα στα όνειρα που αγοράζουμε με δάνειο. Ο λαός μας δεν έχει ανάγκη από χρήματα λες και ζητά ελεημοσύνη. Ο λαός θέλει μέλλον και αυτό δεν αγοράζεται, βρίσκεται μόνο και μόνο με το έργο. Αντί να παλεύουμε δήθεν για μια αμφιλεγόμενη επιβίωση ας επικεντρωθούμε σε πραγματικά οράματα για τα οποία μπορούμε ακόμα και να θυσιαστούμε. Η εθνική κυριαρχία δεν είναι ένα κοινωνικό συμβόλαιο, είναι μια ανθρώπινη δομή. Όποιος κοιτάζει τις ακριτικές περιοχές και δεν βλέπει τους δικούς μας δεν αξίζει να μιλά για αυτό το θέμα. Οι δικοί μας είναι η γη μας. Γι' αυτό δεν αρκεί η γη μας να είναι δική μας. Γιατί για να παραμένει δική μας πρέπει να προσέχουμε τους δικούς μας. Η καθημερινή, μίζερη στάση δεν βοηθά κανέναν ούτε τον εαυτό μας. Το να ανήκεις σε αυτόν τον λαό, δεν είναι δεδομένο. Δίχως αγωγή παραμένεις ένα άτομο και μερικές φορές ένας πελάτης μόνο που δεν είναι παρά ένα νούμερο σε μια κάρτα. Ενώ ο λαός μας όπως και η ανθρωπότητα θέλει ανθρώπους ικανούς να δημιουργήσουν το μέλλον.

 

Νίκος Λυγερός.

 

Πηγή: http://gerasimos-politis.blogspot.com/2011/10/blog-post_4295.html#.T_rSU5HUjV8

 

Σκέψου πριν ψηφίσεις με κριτήριο την ΑΟΖ

Σκέψου πριν ψηφίσεις με κριτήριο την ΑΟΖ

Θεοδωρής Τσιαμίτας


-Πιστεύεις οτι θα αλλάξει κάτι τώρα?
-Μετά τις εκλογές εννοείς... Εσύ?
-Εγώ δεν το πιστεύω.
-Τότε με τι κριτήριο ψήφισες?
-... Το να μην βγούν οι ίδιοι.
-Είχες κάτι προσωπικό με τους "ίδιους"?
-Όχι, αλλά αυτοί μας οδήγησαν σ'αυτά τα χάλια.
-Και νιώθεις οτι τώρα τους τιμωρείς?
-Ναι.
-Να σου θυμίσω οτι εσύ ήσουν που τους ψήφισες κι εκείνους.
-Ναι αλλά όχι για να κάνουν αυτά.
-Τότε γιατί τους ψήφιζες συνεχώς για τρείς δεκαετίες συνεχόμενα ενώ έβλεπες τι κάνουν, ή μάλλον τι δεν κάνουν?
-Μάλλον γιατί με βόλευε κι εμένα.
-Άρα έμμεσα είσαι κι εσύ ένας εκ των "ίδιων".
-Ίσως έχεις δίκιο.
-Και πρέπει να αντιληφθείς πως τιμωρώντας αυτούς, τιμωρείς και τον ίδιο σου τον εαυτό.
-Πώς?
-Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται τον θυμό και την οργή σου. Άρα είναι πολύ εύκολο όντας τόσο τυφλωμένος απο αυτά τα συναισθήματα να σε εκμεταλευτούν προς ώφελός τους. Είναι η ευκαιρία τους. Και κάποιες εξ αυτών έχουν ιδιαίτερα επικίνδυνες θέσεις που ίσως αποδειχθούν ακόμη χειρότερες για την πατρίδα, άρα και για σένα. Περισσότερο ακόμη απ'ότι έχεις πάθει ώς τώρα.
-Και τι θα έπρεπε δηλαδή να κάνω?
-Να αφήσεις τους περίεργους πειραματισμούς για άλλες εκλογές. Τόσες και τόσες ψήφιζες τους ίδιους. Δεν είναι τώρα η ώρα για παιχνίδια. Αυτές οι εκλογές είναι οι πιο κρίσιμες για όλους μας.
-Δηλαδή μου προτείνεις να ξαναψήφιζα τους ίδιους?
-Σου προτείνω να ψήφιζες για την ΑΟΖ. Άρα είτε τον έναν απο τους δύο εκ των "ίδιων" που έχει δεσμευτεί σοβαρά και κατηγορηματικά για την θέσπισή της, είτε τον άλλον, εκτός των "ίδιων" που την προωθεί κι αυτός σοβαρά, έχοντας κατανοήσει την αξία της.
-Ναι αλλά και πάλι θα αλλάξει έτσι κάτι?
-Τα πάντα. Είναι οι πρώτες εκλογές σε αυτόν τον τόπο που απο αυτές και μετά θα αλλάξουν τα πάντα.
Διότι η ΑΟΖ είναι τόσο ισχυρό χαρτί που όταν το παίξουμε τα δεδομένα δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια.
-Είναι όλα αυτά πραγματικότητα?
-Αυτή θα είναι η επόμενη πραγματικότητα για την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες.
-Άρα έπρεπε να ψηφίσω με κύριο κριτήριο την ΑΟΖ σ'αυτές τις εκλογές.
-Ναι. Είναι η μόνη λύση στην κρίση, το μέλλον αυτού του τόπου και των παιδιών του.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Ελληνισμός, δημοκρατία, μέλλον κι εκλογές.

Υπάρχει η σοφή ρήση που λέει: ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ εν βρασμώ ψυχής. Οι εκλογές είναι η σοβαρότερη απόφαση που έχει ένας λαός να πάρει μέσα στα πλαίσια δημοκρατίας. Θα ψηφίσουμε ορθά και λογικά ξέροντας τι θέλουμε ή τυφλωμένοι απο οργή? Θα ψηφίσουμε με συγκεκριμένες απαιτήσεις και στρατηγική που συμπεριλαμβάνει φυσικά εκτός απο το παρόν το άμεσο και το απώτερο μέλλον ή απο καθαρή αντίδραση? Διότι θέλουμε να "τιμωρήσουμε" τα δύο κλασσικά μεγάλα κόμματα και να έρθει η "αλλαγή" απo ένα άλλο κόμμα για το οποίο προσποιούμαστε πως ξεχνάμε ή δεν γνωρίζουμε καν οι περισσότεροι τις πραγματικές, ριζοσπαστικές, παλαιοκομμουνιστικού τύπου ιδεοληψίες του και αρεσκόμαστε τώρα στην λαϊκίστικη ρητορική του. Η αλλαγή απο μόνη της δεν είναι καλή. Υπάρχει κι αλλαγή προς το χειρότερο. Προσοχή και υπευθυνότητα. Ψάχνουμε, σκεφτόμαστε, συγκρίνουμε και κρίνουμε με λογική, όχι με θυμό. Μην μπερδεύουμε την αντίσταση με την αντίδραση. Διότι η τωρινή μας αντίδραση μπορεί να είναι απόλυτα χειραγωγίσιμη αν είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής κάποιων άλλων εξωτερικών ή κι εσωτερικών ατομικών συμφερόντων. Για σκεφτείτε το. Ένα κόμμα του 4,5% τώρα φαίνεται να παίρνει 30%. Δηλαδή πρώτα, οι ιδέες του αντικατόπτριζαν το 4,5% της κοινωνίας μας αλλά τώρα τις υιοθέτησαν σχεδόν όλοι μαζί ξαφνικά? Η απάντηση είναι προφανής και είναι "όχι" βέβαια. Απλά όπως πάντα η μάζα δεν θέλει δυστυχώς και πολύ για να "πέσει" και να "μασήσει". Η δήθεν επαναστατική τους ρητορική ήρθε πάνω στην ώρα, τώρα που όλοι είναι εξοργισμένοι απο τις προηγούμενες κυβερνήσεις με αποτέλεσμα αυτοί να φαντάζουν τώρα ώς "οι τιμωροί του κατεστημένου" και "λαϊκοί επαναστάτες-σωτήρες" απο ακραίοι και περιθωριακοί που ήταν παλιότερα. Κάνω επίκληση στην λογική των ανθρώπων που θα το διαβάσουν αυτό. Είναι ώρα , επιτέλους, ως λαός, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Εμείς είμαστε οι Έλληνες της εποχής αυτής. Ας μην είμαστε περήφανοι μόνο για τους προγόνους μας. Ας φερθούμε με λογική και κριτική σκέψη. Ας αντισταθούμε με την σοβαρή, υπεύθυνη και συνειδητοποιημένη στάση μας ενάντια στην ισοπέδωση αιώνιων και πανανθρώπινων αξιών όπως είναι ο Ελληνισμός. Ας συμβάλουμε κι εμείς στην εξέλιξη του μέλλοντος. Είναι τόσο απλό, άμεσο και πρακτικό.
      Βλέπετε συνεχώς να γράφω -όπως και αρκετοί άλλοι- για την την αξία της Α.Ο.Ζ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και την ανάγκη της θέσπισης κι οριοθέτησής της ως κράτος. Πολλοί μου λένε πως "φαγώθηκα". Άλλοι πως την "θεοποίησα". Μα δεν καταλαβαίνουν πως δεν κάνω κάτι άλλο απο το να λέω τις πραγματικές ιδιότητές της και την δύναμη που θα μας δώσει οικονομικά, γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά. Άρα αν κάποιοι είναι τόσο μικροί που δεν αντέχουν την αλήθεια της ΑΟΖ και της προσδίδουν "Θεϊκά" στοιχεία θέλοντας να πούν πως τους φαντάζει σαν ψέμα, είναι δικό τους πρόβλημα. Να τα βρούν με τον εαυτό τους. Δεν απασχολεί την πατρίδα. Χαίρομαι λοιπόν όταν μου λένε πως "φαγώθηκα" με την ΑΟΖ γιατί τότε ξέρω πως το πρόσεξαν, άρα θα διάβασαν, άρα θα έμαθαν και πλέον θα ξέρουν πως είναι πραγματικά ο μόνος δρόμος προς το μέλλον του λαού και της χώρας μας. Θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε τεράστιο φυσικό πλούτο. Τι να κάνουμε, ο Θεός μας έβαλε εδώ πάνω. Αυτό τί σημαίνει? Οτι θα είναι προσβολή να δείξουμε τέτοια ανευθυνότητα και να μην τον χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε απο αυτή την κρίση μιζέριας. Δεν είναι ούτε επιστημονική φαντασία, ούτε κάποια συνωμοσία. Πλέον έχουμε την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που μας επιτρέπει να ξέρουμε (και να ξέρουν και οι διπλανοί μας που προσπαθούν να δημιουργούν συνεχώς προβλήματα, με τις φωνές και τις απειλές τους τόσα χρόνια) πως η εξόρυξη φυσικού αερίου κυρίως στο Ιόνιο και νότια κι ανατολικά της Κρήτης, στα πλαίσια της Ελληνικής ΑΟΖ θα μας επιφέρει για πάρα πολλά χρόνια τεράστια κέρδη. Πολύ απλά, το χρέος μας είναι ένα μικρό ποσοστό μπροστά στο οικονομικό ώφελος που θα έχουμε απο της εξορύξεις. Είναι τρομερό κι αξιολύπητο να μιζεριάζουμε και να παίρνουμε τόσο σκληρά κι απάνθρωπα μέτρα ενάντια σ'έναν λαό που δεν βγάζουν πουθενά, απεναντίας, χειροτερεύουν διαρκώς την κατάσταση ενώ ταυτόχρονα κάτω απο το έδαφος των θαλασσών μας υπάρχει "χρυσάφι". Η ΑΟΖ είναι λοιπόν που θα μας επιτρέψει νόμιμα σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας που δημιουργήθηκε το 1982 και έχει υπογραφτεί απο περισσότερες απο 130 χώρες παγκοσμίως, να εκμεταλευτούμε τον πλούτο αυτόν και να γίνουμε ένας απο τους ισχυρότερους "παίχτες" ενεργειακά και γεωπολιτικά ώς κράτος στην Ευρώπη, τον 21ο αιώνα. Αυτό είναι το όραμα της πατρίδας που θα γίνει και η επόμενη πραγματικότητα. Όσοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ακολουθήσουν θα μείνουν στο παρελθόν, τώρα αυτό που έχει σημασία είναι το μέλλον. Η πατρίδα μας χρειάζεται την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη, ας της την δώσουμε κι ας μείνουμε στην ιστορία ώς η κοινωνία που θέσπισε την ΑΟΖ. Διαβάστε τα προγράμματα των κομμάτων και δείτε ποιοί μιλάνε για την ΑΟΖ κι απο πότε. Με αυτούς θα είμαστε μαζί, εφόσον είναι κι αυτοί μαζί μας. Σε αυτές τις εκλογές, ξέρουμε τι ζητάμε, ξέρουνε τι απαιτούμε. Γι αυτό και θα το πραγματοποιήσουν, εφόσον θέλουν να αναλάβουν την εξουσία. Αλλιώς θα πάνε αμέσως στα σπίτια τους. Ας τους δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία να κάνουν το 2012 το έτος της ΑΟΖ. Στις 17 Ιουνίου, ψηφίζουμε με στρατηγική για το μέλλον.

Θ.Τ.

Η επόμενη πραγματικότητα.

Είναι καλό που και που να κάνουμε διάφορες φιλοσοφικές ερωτήσεις στον εαυτό μας τύπου "πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο" και να σκεφτόμαστε πιθανές απαντήσεις. Το σίγουρο είναι πως για να αλλάξει ο κόσμος πρέπει κάποιος να τον αλλάξει, δεν θα γίνει απο μόνη της η αλλαγή. Για να αλλάξουμε εμείς κάτι άλλο, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε προς αυτή την κατεύθυνση τον εαυτό μας. Μετά να εμπνεύσουμε τους γύρω μας με αυτόν τον αέρα της αλλαγής κι αυτοί με την σειρά τους τους γύρω τους. Κι έτσι βήμα-βήμα σταθερά θα αλλάξουμε όλοι μαζί, συλλογικά. Τότε μόνο θα έχει αλλάξει κι ο κόσμος προς το καλύτερο. Ωστόσο κάνω και την εξής σκέψη:
Εμείς-η γενιά μας- που μπορούμε και χρησιμοποιούμε το ίντερνετ, το μεγαλύτερο μέσον ενημέρωσης και επικοινωνίας έχουμε και τεράστιες δυνατότητες. Η μεγάλη μας δύναμη είναι οτι μπορούμε να δρούμε συλλογικά, όλοι μαζί, έτσι ώστε πρώτα να θέτουμε στόχους κι έπειτα να τους πετυχαίνουμε. Δημιουργήστε blogs, σελίδες στο facebook, youtube profiles για να επικοινωνούμε και να συνεννοούμαστε, ώστε να συμμετέχουμε ενεργά στα πολιτικά -και όχι μόνο- της χώρας συλλογικά. Ας πάρουμε πραγματικά στα χέρια μας τα πράγματα. Μέσω συζητήσεων, μέσω ανταλλαγής απόψεων, μέσω των διαφωνιών που καταλήγουν σε συνεννόηση και της λογικής σκέψης θα μπορούμε να ορίζουμε στόχους, να ζητούμε και να απαιτούμε οτι νομίζουμε πως είναι καλό και πρέπον να γίνει απο κόμματα και κυβερνήσεις. Έτσι θα έχουμε πρακτική δύναμη. Θα είμαστε ένας συντονισμένος μοχλός πίεσης σκεπτόμενων πολιτών. Τότε πραγματικά οι πολιτικοί θα ακούν εμάς, και θα υποχρεώνονται σε εμάς, δηλαδή στον λαό. Τότε μόνο θα είναι που ο λαός θα ελέγχει πραγματικά τις κυβερνήσεις κι όχι οι κυβερνήσεις τον λαό. Μιλήστε με φίλους σας, σκεφτείτε, συζητήστε το. Βρείτε με στο facebook και στο e-mail μου και μιλήστε και μαζί μου. Ας δημιουργήσουμε μια ομάδα σκέψης και πράξης για την χώρα αλλά και την Ανθρωπότητα. Ας αρχίσουμε τώρα, απο εδώ!

Ο κόσμος προχωράει προς τα εμπρός, αλλάζει, η ανθρωπότητα εξελίσσεται κι αυτό γίνεται επειδή κάποιοι Άνθρωποι οραματίζονται το μέλλον και παράγουν έργο για να το διαμορφώσουν και να το αφήσουν στα χέρια των επόμενων. Τέτοιοι, είναι οι δημιουργοί της επόμενης πραγματικότητας. Ας ανήκουμε σ'αυτούς. Ας σκεφτόμαστε, ας οραματιζόμαστε. Δεν το θέλεις σαν άνθρωπος να είσαι και εσύ συνδημιουργός της πραγματικότητας που ζείς ή που θα ζήσεις? Δεν θέλεις να συμμετέχεις ενεργά σ'αυτό το έργο? Να δράς κατά βούληση, όχι μονάχα να αντιδράς? Η επόμενη πραγματικότητα είναι και στα χέρια σου, πώς θα την διαμορφώσεις?

Μαζί να φτιάξουμε το μέλλον που μας κλέβουνε.

Μαζί να φτιάξουμε το μέλλον που μας κλέβουνε.

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Βλέπω όσα έρχονται, ακούω όσα λέγονται,
άνθρωποι να κλέβουνε, και μετά να ψεύδονται,
έπειτα να βγαίνουνε, και να ξαναεκλέγονται
κι οι ίδιοι που τους ψήφισαν, μετά βγαίνουν και κλαίγονται
και σκέφτομαι... στ'αλήθεια αυτοί τί σκέφτονται?
και ντρέπομαι... στ'αλήθεια που δεν ντρέπονται
μα ξέρω πως... δεν πρόκειται να ζώ σκυφτός
αν θέλω να ΄μαι Άνθρωπος στα πόδια μου θα στέκομαι
γι'αυτούς που μένουνε, και το παλεύουνε
μα και γι'αυτούς που τα παράτησαν και φεύγουνε,
θα είμαι εδώ να ζώ να δρώ και ν'αντιστέκομαι
μαζί να φτιάξουμε το μέλλον που μας κλέβουνε.