Το υπέροχο χαρακτηριστικό της δημοκρατίας είναι οτι είναι το μόνο πολίτευμα που προάγει την αυτογνωσία φανερώνοντας το ποιόν μας και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.
The wonderful feature of democracy
Th. Tsiamitas
The wonderful feature of democracy is that it is the only political system that promotes self-awareness by revealing our own qualities both at individual and collective level.
Ανθρωπιά κι αντοχές
να έχεις
ως θεμέλια
για να στηρίξεις την υπέρβαση
διότι η μετάλλαξη
είναι πάντοτε επίπονη
αφού χρειάζεται να αποδεχτείς
πως είχες κάνει λάθος εκτιμήσεις,
κινήσεις, ή, ακόμη χειρότερα, πράξεις,
αλλά μην αφήσεις
την ενοχή να σε καθηλώσει,
διότι ακόμη κι ο Απόστολος Παύλος
έγινε μόνο όταν κατάλαβε και είδε
το φως της Αλήθειας
και μέσω των πράξεών του
ξεπέρασε ένα ένοχο παρελθόν
αφού προσέφερε ένα συνανθρώπινο μέλλον
για όλη την Ανθρωπότητα.
Compassion and strength
Theodoris Tsiamitas
Compassion and strength
have as a foundation
to support the transcendence
because the transformation
is always painful
since you have to accept
that you have done wrong estimations,
moves, or, even worse, acts,
but do not let guilt
nail you down,
because even the Apostle Paul
became only when he realized and saw
the Light of Truth
and through his actions
he overcame a guilty past
after he offered a humane future
for all Mankind.
Η εμπάθεια ως έννοια συνανθρωπιάς Θεοδωρής Τσιαμίτας Η εμπάθεια, με την αρχική, εξ'ορισμού θετική, ετοιμολογική της έννοια, λειτουργεί στον νοητικό χώρο όπως το εμβόλιο στον βιολογικό. Έχοντας την ικανότητα να νιώσουμε το πώς νιώθει ο άλλος όχι μόνο μπορούμε πραγματικά να τον βοηθήσουμε, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να τον πληγώσουμε, που είναι πολύ σημαντικό, ειδικότερα όταν υποφέρει ήδη, αλλά ταυτόχρονα λόγω της νοητικής αυτής προσομοίωσης βλέπουμε πώς θα λειτουργούσαμε κι οι ίδιοι σε όμοια κατάσταση. Τιθασεύοντας τα αντανακλαστικά μας μέσω της σκέψης μας. Αυτό δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια καθώς με παρόμοιο τρόπο με το εμβόλιο που εισχωρεί εξασθενημένα μικρόβια στον οργανισμό ώστε να παράξει αντισώματα δίχως να κινδυνεύσει πραγματικά απο την ασθένεια, ώστε να είναι για το μέλλον έτοιμος να την αντιμετωπίσει πριν καν εκδηλωθεί, σε περίπτωση προσβολής του απο αυτή, η εμπάθεια μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα πρόβλημα το οποίο ενώ δεν μας βάλλει την στιγμή εκείνη, εν δυνάμει θα παρουσιαστεί στο μέλλον. Έτσι μέσω του άλλου και λόγω εμπάθειας εκπαιδευόμαστε. Η εμπάθεια λοιπόν είναι μια ένοια τόσο ανθρώπινη, που λειτουργεί καθαρά ως συνανθρωπιά επι του πρακτέου διότι μας δίνει την δυνατότητα να βοηθούμε αληθινά όλα τα θύματα, χωρίς καν να είναι ανάγκη να μας το ζητήσουν και παράλληλα μας προετοιμάζει και μας δυναμώνει κάνοντάς μας πιό ανθεκτικούς.
Ν. Λυγερός: - ..."Άρα, προσπαθώ να σας πω οτι το πρώτο πράγμα που μας διδάσκει ο Ελληνισμός είναι οτι μόνο οι νεκροί δεν έχουν προβλήματα. Προτιμάτε να έχετε προβλήματα ή να είστε νεκροί; Δεν κατάλαβα, το σκέφτεστε κιόλας; Ακροατής: -Θέλουμε όλοι προβλήματα. Ν. Λυγερός: -Α, θέλετε όλοι προβλήματα. Ε αυτά τα προβλήματα ξέρετε πώς τα ονομάζετε στην Ελλάδα; Ελευθερία. Μόνο όταν είσαι ελεύθερος έχεις προβλήματα. Γιατί άμα είσαι σκλάβος δεν έχεις προβλήματα, τα διαχειρίζεται άλλος, έχεις μόνο λύσεις. Άρα όταν βάζουμε Ελευθερία ή Θάνατος δεν το βάλαμε έτσι, για παίξε γέλασε. Είναι πολύ απλό, εμείς βάλαμε Ελευθερία ή Θάνατος. Δεν βάλαμε ας πούμε βιοπορισμός ή θάνατος. Δεν βάλαμε δημόσιο ή θάνατος. Βάλαμε Ελευθερία ή Θάνατος. Άρα είναι πολύ απλό, άμα δεν θες τον θάνατο είναι οτι θες την ελευθερία. Αν καταπατούν την ελευθερία προτιμάς να είσαι νεκρός. Ή έχουμε ένα ενδιάμεσο κι έχουμε βρει μια τρίτη λύση του τύπου, ε, σκλάβος κάπου κάπου, άμα έχεις αρκετά λεφτά απ'την δουλειά σου, μπορείς να το πεις και δουλειά. Γιατί να το πεις σκλάβος, σε αναγκάζει κάποιος να το πεις σκλάβος; Το λες δουλειά. Βέβαια δουλειά μοιάζει με δουλεία, αλλά δεν πειράζει, λες ο κόσμος έχει μετακινηθεί, καμία σχέση το ένα με το άλλο. Γιατί όμως λέμε άνεργος; Γιατί λέμε άεργος; Γιατί έχουμε πολλούς ανθρώπους που δουλεύουν ενώ είναι άεργοι".
Ν. Λυγερός: -..."Θα σας το πω λίγο πιό χριστιανικά. Έλεγε ο Άγιος Αυγουστίνος, για να είσαι ευχαριστημένος, πρέπει να ζητάς αυτά που έχεις. Αυτό είναι τεράστια σφαλιάρα γιατί για τους περισσότερους απο μας, εμείς ζητάμε απο τα άλλα. Και ρωτάω, ρε παιδιά, την ΑΟΖ, την ΑΟΖ, την έχουμε ή δεν την έχουμε; Είναι μια περιοχή, απλά πρέπει να την δηλώσουμε, και βέβαια την έχουμε. Τα κοιτάσματα που είναι απο κάτω, δεν τα έχουμε; Τα έχουμε. Ζητάμε κάτι το διαφορετικό; Καταπατούμε κάποιον; Είμαστε εκτός του πλαισίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Δεν είμαστε στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου; Δεν είμαστε στο πλαίσιο του Δικαίου της Θάλασσας; Όλα αυτά είναι εδώ. Ρωτάω όμως, αν δεν διεκδικούμε ούτε αυτά που έχουμε, τι είμαστε; Άρα, δεν είμαστε σε κρίση, είμαστε σε έλλειψη κρίσης. Διότι τα έχεις. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε κοιτάσματα που έχουν αξία τουλάχιστον 1,7 τρις € και να ασχολούμαστε με 0,3. Ωραία, θα κάνουμε κάτι; Τα θαλάσσια οικόπεδα τα βγάλαμε. 20 θαλάσσια οικόπεδα, μια χαρά είναι τα οικόπεδα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνισμού, ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, που ο Ελληνισμός διαχειρίζεται τόσο μεγάλα κομμάτια θάλασσας επίσημα. Χωρίς διεκδίκηση απο άλλους. Γιατί, μην μπερδευτείτε, όταν ήμασταν στην Μεσόγειο δεν λέγαμε οτι η Μεσόγειος είναι δική μας. Οι Ρωμαίοι το έλεγαν, mare nostrum, εμείς λέγαμε Μεσόγειος, πηγαίναμε παντού αλλά πηγαίνανε και οι άλλοι. Εδώ λοιπόν, λέμε, οτι έχουμε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη κι έχουμε 20 θαλάσσια οικόπεδα όπως έχει και η Κύπρος 13 θαλάσσια οικόπεδα. Η Κύπρος έχει κάνει θέσπιση το 2004, έχει κάνει οριοθέτηση το 2003 με την Αίγυπτο, το 2007 με τον Λίβανο, το 2010 με το Ισραήλ, έχει κάνει διαγωνισμό που έχουμε μέσα την Eni, την Total, την Delek, την Navtech, την Noble. Τα χρησιμοποιεί σαν μια καινούρια σκακιέρα που φτιάχνει και παίζει με αυτά τα στοιχεία χωρίς να παίζει μόνο με την ξηρά. Πρέπει να καταλάβετε το εξής, ο Ελληνισμός όταν έχει προβλήματα ξηράς τα λύνει πάντοτε με την θάλασσα. Άμα δεν τα λύνει με την θάλασσα τα κάνει θάλασσα, εξ'αρχής. Άρα, λέω απλώς οτι άμα το σκεφτείτε ορθολογικά, πρώτα απο όλα, όπως το λέω οτι για μια μη αξιοποίηση μιας πηγής γνώσης είναι πράξη βαρβαρότητας, άμα δεν διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, που είναι κυριαρχικά δικαιώματα, εντάξει -είναι συγκεκριμένο αυτό, υπάρχει, το Δίκαιο της Θάλασσας- ρωτάω, γιατί να έχουμε προβλήματα; Είναι απλώς οτι εμείς αποδεχόμαστε να έχουμε προβλήματα. Αυτό το πρόβλημα, λύνεται. Άρα το πρόβλημα που έχουμε σε αυτό τον τομέα, είναι αυτό που είχε κι ο Leonardo Da Vinci, του έλεγαν συχνά, ποιό είναι το πρόβλημά σας ως ιδιοφυΐα κι έλεγε το πρόβλημά μου είναι να αποδείξω στην κοινωνία οτι έχω βρει την λύση. Αυτό είναι το μεγάλο μου πρόβλημα. Τα άλλα τα λύνω, αφού είμαι ιδιοφυΐα. Εδώ λοιπόν ο Ελληνισμός ως ιδιοφυΐα το έχει λύσει αυτό το πρόβλημα, αλλά η κοινωνία, η κοινωνία μας, δεν έχει καταλάβει οτι λύνεται με αυτόν τον τρόπο, κι εμείς ακόμη το συζητάμε. Άρα έχουμε πάρα πολλούς ψηφοφόρους που έχουνε τσακωθεί σίγουρα σε εκλογικά κέντρα, εσύ είσαι πιό έτσι, εσύ είσαι πιό άλλο, συνήθως δε λέμε πιό κοντός ή πιό ψηλός, λέμε πιό δεξιά και πιό αριστερά και μετά ξεχνάμε οτι το σημαντικό είναι ποιός πάει μπροστά και ποιός πάει πίσω. Άρα πάμε όλοι πίσω κι ασχολούμαστε πώς πάμε δεξιά κι αριστερά.
Ν. Λυγερός: -"...Δεν είμαστε αισιόδοξοι. Ούτε απαισιόδοξοι βέβαια. Δεν κοιτάζουμε το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο, απλώς το γεμίζουμε. Ο Ελληνισμός γεμίζει συνεχώς όλα τα ποτήρια. Κερασμένα. Τους κερνάει όλους, σου λέει αυτό είναι γνώσεις για όλους. Παράγω ένα έργο για όλους. Όσοι θέλουν ας το αξιοποιήσουν. Κι αυτοί που το αξιοποιούν είναι αυτοί που εξελίσσονται. Και μ'αυτή την έννοια είναι ένα δώρο. Άρα, λέω απλώς οτι είστε κομμάτια απο αυτό το δώρο. Αν το συνειδητοποιήσετε, θα βοηθήσετε στην παραγωγή. Αν δεν το συνειδητοποιήσετε, θα πείτε τι χάλια που είναι τα πράγματα. Άρα είναι απλώς θέμα επιλογής και τελειώνω, επανέρχομαι στην φράση του Επίκτητου και πάλι, αυτουνού που του έσπασαν το χέρι. Λέει, θεώρησε τον εαυτό σου ως σκλάβο ή ως ελεύθερο ον, όλα εξαρτώνται απο σένα. Ο Ελληνισμός το είπε αυτό κι ο Ελληνισμός αποφάσισε να είναι ελεύθερο ον. Αν δεν είστε του Ελληνισμού κι είστε μόνο του Ελλαδισμού σίγουρα θα έχετε προβλήματα σκλαβιάς και θα τα ονομάζετε δουλειά, δουλεία, βιοποριστικά κτλ και θα μιλάτε για εξαρτημένους. Αν δεν είστε και παράγετε ένα έργο τότε θα είστε ένα παράδειγμα προς μίμηση και θα λένε οι άλλοι, ναι, είναι έτσι. Θυμάστε αυτό που είχε πει ο Τσόρτσιλ, έλεγε παλιότερα λέγαμε οτι οι Έλληνες παλεύουνε σαν τους ήρωες, και μετά λέει, μετά απο όλα αυτά που είδα θα μπορούσαμε να πούμε οτι είναι το ανάποδο, οτι το σημείο αναφοράς είναι οι Έλληνες και οι ήρωες παλεύουνε σαν τους Έλληνες. Άρα σκεφτείτε το αυτό, οτι το είπε κάποιος ξένος, σε μια φάση που ήταν πολύ κρίσιμη, πολύ δύσκολη για μας κι όμως τα ξεπεράσαμε. Άρα τελειώνω λέγοντας οτι μη ξεχνάτε ποτέ οτι θα είμαστε εδώ ακόμα και μετά".
Πρόσεχε τι αναζητάς.
Αναρωτήσου γιατί.
Σκέψου το μετά.
Πριν.
Δεν υπάρχει σοβαρός, ούτε και δίκαιος λόγος για να σπαταλήσεις χρόνο.
Τελειώνει γρήγορα, όπως κι η χαρά.
Γι'αυτό συμφέρει να την μοιραστείς εγκαίρως.
Μεγαλώνει την διάρκεια.
Αναβαθμίζει την έννοια.
Πάντα μέσω του άλλου.
Η χαρά, γίνεται μεταχαρά.
Το αίσθημα, γίνεται συναίσθημα.
Το εγώ, γίνεται υπερεγώ.
Ο εαυτός μετατρέπεται σε σύνδεσμο.
Το σύνολο μετατρέπεται σε ολότητα.
Ο χώρος γίνεται χρόνος,
η ύπαρξη γίνεται ζωή
κι οι στιγμές συνέχεια
λόγω αλήθειας.
